#andrzejewski

“nie wiem, czy moja miłość wynika tylko ze mnie i z ciebie, tylko z nas dwojga, z ciebie i ze mnie, czy też zbudził ją z nieistnienia ten, który teraz już nie istnieje, powiązaniem mnie i ciebie jest ta miłość czy też natarczywym odblaskiem miłości innej, tej, która pierwsze swoje słowo zdążyła tylko raz wypowiedzieć, a potem poszła w chłód i szum śmiertelnych wód, aby już nigdy nie odnowić się w ciele i słowie, nie wiem, skąd się wzięła moja miłość do ciebie, ale skądkolwiek zaczerpnęła swój początek i swoje pierwsze oczarowanie, nigdy cię kochać nie przestanę, ponieważ jeśli istnieję, to tylko dlatego, aby, sam nie kochany, potrzebę  miłości całym sobą potwierdzić”.

Patricia Mae Andrzejewski, who is in our opinion one of the "First Ladies of Roc...

El mundo mismo carece de ambigüedades, lo que tal vez está en mi contra; pero una mesa es una mesa, la tierra es la tierra, y también el estruendo —para poner los puntos sobre las íes— no es más, desgraciadamente, que estruendo, al cual, por razones que ignoro, me he vuelto de cierto tiempo a esta parte más sensible.

Desde hace algún tiempo me he vuelto especialmente sensible al ruido. En otra época no me molestaba en absoluto. En la habitación vecina podían poner el radio al máximo volumen, la calle podía penetrar en mi estudio con su furioso estruendo, con su bullicio y el fragor del tráfico; nada de eso me producía efecto. Lograba aislarme y, aunque oyese ruidos, no les prestaba atención. Hoy he cambiado; todo me fastidia, tengo la impresión de que percibiría hasta el respirar de un ratón.

Jeśli starcie nie wybuchło zaraz, to dlatego, iż nie odchodzi się, gdy już się nie kocha. Jedna chwila odrywa człowieka od człowieka i jedno drgnięcie serca zrywa więzy, które splatały lata. Jest się już tak daleko, że nie czuje się nawet potrzeby porzucenia i odejścia. To z początku nie istnieje. Zresztą ta chwila decydująca pozostaje najczęściej nieznana. Odnajdujemy ją nieraz po latach dopiero, gdy wszystko się już dokonało i niczego zmienić nie można.