#aldim

Bu soru b olabilir mi y bu nasi test fragman yayinlari kadar igrenc yayin yok

Ay neyse çok boş yaptım. Kdkslsosld

çok şaşırmadım.  hayat ikramda kusur etmiyor, çok cömert. ben üç yıl evvel, sevdiğim kadını, bir daha görmemek üzere havaalanına bıraktım. vedalaştık. ben o gün bu gündür, derin nefes aldığımda onu hatırlıyorum. çünkü havaalanında vedalaştıktan sonra nefes alamadığımı hissetmeye başladım, sanki aldığım nefes tam ciğerime ulaşmıyor gibiydi, çok tuhaf bir his, dolmuyor yani ciğerim. bütün vücudum, zihnim, tüm duyularım perişan haldeydi. yürümekte bile zorlanıyordum. havaalanından dönüp babamı bir yere götürmem gerekiyordu. gittim aldım, bu arada babam durumumu tam bilmiyor ama biraz biraz biliyordu. zaten beni görünce anladı canımın ağzımda olduğunu. hiç konuşmadık, arabaya bindi, yola çıktık. nefesim yetmiyor hala, derin derin nefes alıyorum. yol boyu sürdü bu sonra babam dedi ki "e yeter be oğlum, amma ofladın, vallahi yeter, ne geçmedi ki?". hiçbir şey demedim. o da bir daha konuşmadı zaten, gideceğimiz yere vardık, indi. "ne geçmedi ki" ya, derin nefes aldığımda onu hatırlamak geçmedi baba. merak edersin diye söylemek istedim.  ben o günü hiç unutmadım. üç yıl geçti aradan. benim hayatta her şeyden çok sevdiğim, tek sevdiğim, hayat onsuz olmasın dediğim kadını görmeyeli üç koca yıl oldu. bu arada ben toparladım. iflas etmiştim, yeni bir iş kurdum, işleri toparladım. depresyona girmiştim, geçti gitti. sonra yeni kadınlar girdi hayatıma. kimseyi onun kadar sevemedim ama sevdim. sonra ben ona karşı duyduğum tüm duygularımı yitirdim, hasret bile duymaz oldum. o ingiltere'de yaşıyor. ben istanbul. onun ailesi antalya'da. ingiltere'den dönüp antalya'ya gidiyor, sonra vizesini yenilemek için istanbul'a uçak bileti alıyor istanbul'a. öğlen 12'de inecek, akşam 6 uçağı ile geri dönecek. vize işini hallediyor, ben iş yerimden öğlen yemeğine çıkıyorum, mecidiyeköy'deki bir avm'ye gidiyorum.  karşılaştık lan. göz göze geldik, başım döndü önce, nereye gideceğimi bilemedim, uzaklaştım. kaybolmuş gibi hissettim kendimi, çok saçmaydı çünkü onunla böyle denk gelmem. avm'den dışarı attım kendimi, durdum düşündüm 2 dakika, yok olm dedim bir konuş, neden konuşmayasınki, bu raslantının sana sunacaklarına müsade et. döndüm avm'ye bakındım bulamadım, ha dedim kısmet buymuş, sadece göz göze gelmekmiş, işe döneyim artık. tam çıkış kapısına geldim, o orada.  merhaba dedim, böyle olmadı, selam vermek istedim. güldü, kahve içelim mi dedi, hadi dedim. oturduk karşılıklı, ve ilk defa onunla yüz yüze geldiğimde ona aşık değildim. biz onunla saçma bir şekilde tanışmıştık, facebook'ta ve ben onun fotoğrafını gördüğümde ona aşık olmuştum, yani ilk buluşmamızda ki tanışmamızdan 6 ay sonra falandı, ben ona aşıktım. bu ilk aşksız buluşmamızdı. karşımda o oturuyor, ben ona aşık değilim. sohbet ettik, işi, gücü, okulu, ilişkisi(!), ailesi, hayatı vs konuştuk. ben ona baktıkça öyle garip duygular hissettim ki. ben onun yüzüne, ellerine dokunmak için tir tir titrerdim. onunla öpüşmek dünyanın en lezzetli duygusuydu, ona dokunmak tarifsiz bir mutluluk yaratırdı. şimdi hiçbiri yoktu içimde. 6 saat için istanbul'a geldiği gün, 20 milyonluk şehirde benimle karşılaştı. bu hayatın tarifsiz ikramıydı, yaşanmamış duyguları yaşayabilmem için. ben artık ona aşık değildim, onu sevmiyordum ve ben artık eski ben değildim. neye üzüldüm biliyor musun, o koca sevginin böyle acımasızca tükenmesine. o karşımda anlatıyor, bir şeyler konuşuyor ama duyamıyorum bile, böyle yüzüne, gözüne bakıyorum, kalbimin çarpamamasına kırılıyorum. yitirdiğim duygulara inciniyorum. nasıl geçti o derin duygular. çok yazık olmadı mı. onun suçu da yok ki, sevemdiyse kimsenin suçu yok. suçlayabilecek kimsem yok, her şey olduğu gibi oldu işte.  2 saate yakın sohbet ettik, ben iki saat boyunca eski hissettiklerimle yenilerini karşılaştırdım istemsizce. ne kadar kurumuştu o güzelim, o tertemiz duygular. aşklar, sevgiler acılar geçiyor, zaman her şeyi tedavi ediyor diyoruz ama şimdi bakıyorum da ben iyileşmiş miydim? ben şimdi daha iyi miydim gerçekten? yitirilmiş duygulara rağmen hayırlısı buymuş demeli miydim? ben o masadan kalktığımda kamburum biraz daha artmıştı. neden böyle oldu ki? neden karşılaşmamız gerekti onunla? sebebi yoksa da tamam ama benim artık sırtım ağrıyor.

View On WordPress