#aftertwoamthoughts

Ung yakap na magliligtas sayo kapag sukong suko ka na

Eto na naman ung mga pakiramdam na walang pangalan. Yung mga lungkot na hindi mo malaman ang dahilan. . .

Minsan talaga hindi mo na mapipigilan ang pagiyak kahit anong gawin mo, dahil sa sobrang stress, halo halong isipin at nararamdaman. Sa dami ng kakilala ko, isa lang talaga ung nakakaalam na iyakin ako at madamdamin. Sa iba kasi, strong ako. Maldita, impakta at kung ano ano pa😂 Pano sobrang galing kong magpigil ng iyak at emosyon pag may ibang tao. Ewan ko ba pero mula noon parang nagkaroon na ng sariling isip ung conscious and subconscious ko kasi nagoautomatic ang defense mechanism nila kapag may masakit na scenario. Icocompress nila agad ung pakiramdam ko at papalitan ng poker both physical and emotional. Weird noh? Di ko alam pano ko nagawa un. Pero sabi nila powerful daw kasi talaga ung subconscious mind, kaya tayong protektahan ng hindi natin namamalayan. Like ung sakin, meron akong Suppression Defense Mechanism. Kaya nga palagi kong sinasabi: "I don't have memories of the past. I have scars" kasi hindi ko natatandaan mga actual scenarios pero ung mga masasakit na pakiramdam un ang malinaw. Naghihilom lang pero sumasariwa kapag may nagtitrigger. Mahirap din kasi para kang may amnesia kasi di mo maalala ano nag cause nong sakit na un pero ung pakiramdam nanunuot hanggang kaibuturan ng pagkatao mo😂 Sabi ni Bea don sa isa niyang palabas: "Ung mga sugat sa puso, pagmamahal lang din ang makakagamot" Bakit parang sakin di naman tumatalab?😂 Hindi naman kasi totoo un! Phrase: "The scars you can't see are the hardest to heal"😊