#adoxsilvermax100

Błogosławiona sprzedaż

Jednym z nakazów Pana Jezusa (czy raczej rad, choć przecież formułowanych w formie polecenia) jest sprzedać wszystko, żeby pójść za Nim. To niełatwa sprawa, zwłaszcza, kiedy ktoś posiada dużo posiadłości (Mk 10, 17-22). Upłynnienie majątku jest nie tylko przykre jako strata, ale też skomplikowane logistycznie. Pośpieszna sprzedaż dużego majątku to ciężka praca i słaby zysk . Generalnie trudno jest zrobić dobry interes na masowej wyprzedaży aktywów. Wtedy cena zawsze leci w dół. Zły interes, nieprofesjonalna transakcja, bez negocjowania ceny - jest czymś, co smuci, zwłaszcza człowieka wychowanego w tradycji kupieckiej. Tym bardziej. że pieniądze trzeba rozdać ubogim, którzy zmarnują je, bo nie mają możliwości ich zainwestowania i pomnożenia. Pieniądze się rozejdą.  

Innym razem, bohaterowie przypowieści o skarbie w roli i drogocennej perle  (Mt 13, 44-46), sprzedają wszystko bez wahania. Ten, który odkrył skarb ukryty w roli, idzie wręcz uradowany.Oni wiedzą, co kupią i wiedzą, że wystarczy im pieniędzy. Dla nich to jest interes życia. Bo ten, który kupi rolę, zyska na tym niewspółmiernie więcej, niż wydał. Ten, który kupuje perłę, wie, że z tą jedną drogocenną perłą nie mogą się równać inne, które posiada. Jeżeli jej nie kupi, to pozostałe i tak tracą dla niego swoją wartość. A poza tym, ukryta cena jednej drogocennej perły jest potencjalnie ogromna. To dobra lokata kapitału. Błogosławieni, którzy “znaleźli” (to samo słowo opisuje historie obydwu), którzy nie muszą już dłużej szukać.

Jest jeszcze historia o ludziach, którzy dostali w zarząd bardzo duży majątek (Mt 25). Tę przypowieść, przypowieść o talentach, poprzedza historia panien głupich i mądrych; po niej natomiast jest już wizja sądu ostatecznego. To znaczy, że historię o panu i sługach, którym powierzył swoje pieniądze, należy traktować bardzo serio - nie jako tylko radę dotyczącą doczesnych stosunków, ale jako rzecz o wieczności. Przypomina o tym motyw wielkiej nagrody i wielkiej kary. Tutaj też są pieniądze i inwestycje. Sługa, który nie zainwestował (nie “puścił pieniędzy w obrót”, co można rozumieć, wraz z podanymi rezultatami u innych sług, jako ryzykowne i agresywne inwestowanie) - zostaje bardzo skarcony i pozbawiony “tego nawet co ma”. (W Ewangelii wg św. Łukasza w podobnym kontekście pada “kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą i to, co mu się wydaje, że ma”- Łk 8, 18). Kto uchyla się od sprzedawania i kupowania, ten traci nawet to, czego tak zazdrośnie strzeże. A to dlatego, że majątek nie należy do niego - jest mu tylko przekazany w zarząd.

Jest więc smutek i radość sprzedaży. Smutne i radosne wykładanie towaru ze względu na Ewangelię.Sprzedawać to znaczy rozumieć, że celem nie jest utrata, ale pomnożenie, wykorzystanie dobre tego, co samo z siebie “zostanie tylko jedno”. “Sprzedawać wszystko” - to umożliwiać innym zdobycie tego, co Pan powierzył akurat nam. Rozdzielać “miarą dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą”. Zdążyć rozdać, zanim do rzeczy dobiorą się rdza, mól i złodzieje. Zanim nadmiar odbierze radość daru.