Η παράσταση «ΤΡΕΙΣ ΑΝΟΙΞΕΙΣ», από το Tunnel of Oppression, από Τετάρτη 11 Οκτωβρίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00, στο VAULT Theatre Plus.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ
Τρείς νέοι άνδρες, θύματα της βίας, της καταπίεσης και της κακοποίησης, ξεκινούν ένα ταξίδι αναζήτησης της αλήθειας. Στο δρόμο τους θα συναντήσουν ανθρώπους που έχουν υπάρξει θύματα και θύτες στον ίδιο τους τον εαυτό. Μέσα από τις ιστορίες των θυμάτων, οι μορφές διάκρισης παρουσιάζονται στο κοινό στυγνά και με ωμό ρεαλισμό. Οι τρείς άνδρες θα προσπαθήσουν να δώσουν απαντήσεις στα ερωτήματα που εμφανίζονται στο δρόμο τους, με σκοπό την αφύπνιση του κοινού και την προτροπή να ανοίξουν τα μάτια τους στα όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Αντλώντας στοιχεία από τη Σκανδιναβική μυθολογία και το μύθο του Ράγκναροκ, για τον πόλεμο που θα προηγηθεί το τέλος του κόσμου, ο Δημήτρης Πλαβούκος υπογράφει το σενάριο της νέας παράστασης. Συγκρίνοντας αλληγορικά τον πόλεμο πριν το τέλος του κόσμου με την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα, παρουσιάζει δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Στη μια πλευρά η ανθρωπιά, κάθε τι που μας ορίζει ως ανθρώπους, και στην άλλη η κακοποίηση, η καταπίεση, η διάκριση, το μίσος και η βία. Η παράσταση θέτει στο κοινό το εξής ερώτημα: αν η έκβαση του πολέμου – της κατάστασης που βιώνουμε στην Ελλάδα του σήμερα – είναι εναντίον μας, από πού μπορούμε να αντλήσουμε ελπίδα και δύναμη για να αποτρέψουμε την τελική μάχη;
Μετά τον επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων στο 5ο OPEN SEPTEMBER φεστιβάλ τεχνών του VAULT Theatre Plus, το Σεπτέμβριο του 2016, το TUNNEL OF OPPRESSION επιστρέφει με μια καινούργια παράσταση στη σκηνή του VAULT. Η παράσταση εξυμνεί τη διαφορετικότητα, θίγοντας ταυτόχρονα σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα μέσα από γεγονότα που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη.
To trailer της παράστασης
TUNNEL OF OPPRESSION
Το TUNNEL OF OPPRESSION είναι ένα διαδραστικό δρώμενο που θίγει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα. Συνδυάζοντας την τέχνη της ηθοποιίας και την ψυχολογία, το δρώμενο συνεργάζεται με αρμόδιους φορείς γύρω από θέματα βίας και καταπίεσης, ώστε να ενημερώσει και να αφυπνίσει το κοινό. Στην Ελλάδα μετράει δύο χρόνια λειτουργίας με περισσότερες από 240 performance και 10 θεατρικές παραστάσεις, στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση, στο Μουσικό Λύκειο Ιλίου, στο Τεχνόπολις, στο Vault Theatre Plus, στο θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής, κ.α., ενώ το έχουν παρακολουθήσει περισσότερα από 4,000 άτομα. Υπάγεται κάτω από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία "Eä" και ο σκοπός του δρώμενου είναι η Ενημέρωση, η Κατανόηση και η Αποδοχή. Όλοι οι συμμετέχοντες στο δρώμενο προσφέρουν το έργο τους εθελοντικά.
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
✓ Live Streaming✓ Interactive Chat✓ Private Shows✓ HD Quality
Anya is LIVE right now
FREE
Free to watch • No registration required • HD streaming
*βασισμένο στο Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας του Σαίξπηρ
Skrow Theater Group
02.12.2017-01.04.2018
Είμαστε όλοι εν δυνάμει καλλιτέχνες.
Τα όνειρά μας είναι οι ταινίες της ψυχής μας.
Τέλεια σκηνοθετημένα και ερμηνευμένα από εμάς τους ίδιους.
Στα «Μάτια του έρωτα» τίθενται ερωτήματα για τις βασικές έννοιες που πραγματεύεται το έργο, χωρίς να γυρεύουν μία εξαναγκαστική, τελειωτική και λογική απάντηση.
Γιατί ο έρωτας και ο θάνατος είναι εκ γενετής συνυφασμένοι; Γιατί πασχίζουμε να τακτοποιήσουμε τη ζωή μας και αργότερα πνιγόμαστε σε αυτή την τάξη; Τι είναι πιο επικίνδυνο τελικά; Να είσαι συνεχώς ξύπνιος και σε επιφυλακή ή να αφήνεσαι στον ύπνο; Γιατί πάντα ευχόμαστε να χάσουμε για λίγο τα όριά μας;
Ο έρωτας και το όνειρο, οι δύο μεγαλύτερες ίσως πηγές της ανθρώπινης έμπνευσης, συναντιούνται στην κωμωδία αυτή και υφαίνουν μια πλοκή ανεξάντλητου γέλιου. Σχέσεις που μόλις άρχισαν, σχέσεις που καταρρέουν, σχέσεις παράνομες και ανάλαφρες, υφαίνουν έναν ιστό φτιαγμένο από έρωτα κι όνειρα για τον έρωτα.
Από τις 2 Οκτωβρίου & κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 19:30 στο θέατρο Αλκμήνη
H Φρίντα Κάλο.
Οι πίνακες, τα γράμματα, το ημερολόγιό της.
Οι άλλοι.
Μια γειτόνισσα, μια μητέρα, μια αδελφή, ένας αγαπημένος, ένας τελωνειακός, μια φίλη, ένας μαθητής, μια νοσοκόμα.
Το Μεξικό.
Ένας ιδιαίτερος πολιτισμός. Ένας άλλος κόσμος.
Μια παράσταση με αφορμή την διάσημη ζωγράφο.
Μέσα από το δικό μας βλέμμα, η ζωή και το έργο της.
Ένα άτομο επί σκηνής.
Η Φρίντα. Αντιμέτωπη με το σώμα, την κοινωνία, την εποχή. Μετέτρεψε τον Θάνατο από απειλή σε κίνητρο. Προσπέρασε τα εμπόδια που της έβαζαν, φύση και κοινωνία, και ο δρόμος που διάλεξε πήγαινε μόνο μπροστά.
Viva! Viva! Viva!
Ήταν μία πρόκληση για μας να μπορέσουμε να αποδώσουμε ολόκληρη τη ζωή μιας τόσο ενδιαφέρουσας και αεικίνητης γυναίκας. Πόσο μάλλον να καταφέρουμε να προσεγγίσουμε την αίσθηση και τις ιδιαιτερότητες του χρόνου και του τόπου μέσα στον οποίο διαμορφώθηκε και κινήθηκε: το Μεξικό του πρώτου μισού του 20ου αιώνα.
Η έρευνά μας στηρίχθηκε στην μελέτη της εποχής, των έργων και του ημερολογίου της, σε βιογραφίες, γράμματα, φωτογραφίες και βίντεο. Η παράσταση και το κείμενο διαμορφώθηκαν με κύριο άξονα τη Φρίντα ως άνθρωπο. Με τη φωνή της ίδιας αλλά και των υπόλοιπων - 9 - προσώπων δημιουργείται ένας ολόκληρος κόσμος, σκιαγραφείται μια εποχή και χτίζεται ολόκληρο το πλαίσιο μέσα στο οποίο υπάρχει η Φρίντα. Μέσα ή έξω. Ένα συνεχές παιχνίδι με το προσωπικό και δημόσιο. Ένας διάλογος του ατόμου με τον εαυτό του, με την κοινωνία που ζει, με τον κόσμο και με την ίδια τη Ζωή.
Συναίσθημα. O καταλύτης που κάνει την πληροφορία εμπειρία, που δίνει διάρκεια στη στιγμή, που μετατρέπει το βίο σε ζωή. Κανείς μας δεν γλυτώνει. Ευτυχώς. Για να γινόμαστε θνητοί και θεοί. Για να καταλαβαίνουμε ότι εκεί, στο συναίσθημα, συναντιόμαστε για να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι.
Δημιουργούμε παραστάσεις, συναυλίες, κάνουμε συζητήσεις, λέμε ιστορίες, εντός και εκτός των τειχών του σπιτιού μας στη λεωφόρο Συγγρού, συνδέουμε τη νέα πραγματικότητα του ψηφιακού κόσμου με τις τέχνες, σας προσκαλούμε να είστε μαζί μας σε αυτή τη διαδρομή και σας βομβαρδίζουμε με αφορμές για να συναντιόμαστε. Θέλουμε να παίρνουμε μέρος στη συζήτηση για τα μικρά και τα μεγάλα που μας απασχολούν. Δεν κατέχουμε την αλήθεια, αλλά την ψάχνουμε. Επιδιώκουμε την έκπληξη, το μη αναμενόμενο, αναζητούμε την πνευματική ένταση, τη συναισθηματική πρόκληση. Διεκδικούμε τη συγκίνηση, με το μεγαλεπήβολο στόχο να κάνουμε τη ζωή μας πιο ωραία ή, έστω, πιο ενδιαφέρουσα. Για να αλλάζουμε, να αναρωτιόμαστε και να εξελισσόμαστε, για να σκεφτόμαστε, και να σκεφτόμαστε αλλιώς. Ως πρόσωπα, και όχι ως πληθυσμιακές μονάδες. Τόσο απλά, τόσο δύσκολα. Δεν θα αλλάξουμε τον κόσμο. Αλλά ο στόχος, αξίζει να είναι ακριβώς αυτός. Θέλουμε να δρούμε και να αντιδρούμε, να συνδέουμε ανθρώπους και ιδέες. Πάνω από όλα, θέλουμε να νιώθουμε.
Ξεκινάμε, λοιπόν. Στη Στέγη των δυνατών συναισθημάτων.
ΘΕΑΤΡΟ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2017
4-8.10.2017 | ΘΕΑΤΡΟ | Κεντρική Σκηνή | 19:30
Όλα θα πάνε καλά (1) Το τέλος του Λουδοβίκου (Ça ira (1) / Fin de Luis)
Όλα θα πάνε καλά (1) Το τέλος του Λουδοβίκου (Ça ira (1) / Fin de Luis)
Joël Pommerat
Η Στέγη μεταμορφώνεται σε Κοινοβούλιο. Η Γαλλική Επανάσταση συμβαίνει εδώ και τώρα, ολόγυρά μας, και ο Ζοέλ Πομμερά, με τη θαυμαστή ομάδα του, μας παρασύρουν στη δίνη της Ιστορίας, αποδεικνύοντάς μας πόσο σημερινά είναι όσα έλεγαν και έπρατταν, πριν από 228 χρόνια, οι πρωτεργάτες αλλά και οι πολέμιοι της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Η πιο πολυσυζητημένη παράσταση της Γαλλίας (βραβεία Μολιέρου, 2016) με ένα πλήθος ηθοποιών να ερμηνεύει δεκάδες πρόσωπα: βασιλείς, προέδρους, βουλευτές, καρδιναλίους, θερμόαιμους επαναστάτες και αγανακτισμένους πολίτες. Πρωτίστως, όμως, ενσαρκώνουν τις ιδέες τους. Ο ιστορικός διάλογος που «γέννησε» την ευρωπαϊκή δημοκρατία αναβιώνει, ενώ η Μασσαλιώτιδα και ο Λουδοβίκος ΙΣΤ' συναντιούνται με το «εδώ και τώρα». Γιατί, ίσως, το 1789 να μην είναι τελικά τόσο μακριά.
Εισπράττοντας διθυραμβικές κριτικές όπου κι αν παίζεται, το Ca Ira είναι ένα θεατρικό γεγονός-εμπειρία, βίαιο και τρυφερό, αστείο και καίριο, δαιμόνια διασκεδαστικό και πολλαπλώς διαφωτιστικό. Ένα επικό πρότζεκτ για τη δημοκρατία.
Σκηνοθεσία: Joël Pommerat
Με τους: Saadia Bentaieb, Agnes Berthon, Yannick Choirat, Eric Feldman, Philippe Frecon, Yvain Juillard, Anthony Moreau, Ruth Olaizola, Gerard Potier, Anne Rotger, David Sighicelli, Maxime Tshibangu, Simon Verjans, Bogdan Zamfir
Σχεδιασμός Σκηνικών και Φωτισμών: Eric Soyer
Σχεδιασμός Κοστουμιών και Εικαστική Έρευνα: Isabelle Deffin
Ήχος: Francois Leymarie
Μουσική έρευνα: Gilles Rico
Έρευνα ήχου και χωρικότητας: Gregoire Leymarie & Manuel Poletti (MusicUnit/ Ircam)
Δραματουργία: Marion Boudier
Καλλιτεχνική συνεργασία: Marie Piemontese, Philippe Carbonneaux
Σύμβουλος ιστορικών θεμάτων: Guillaume Mazeau
Βοηθός δραματουργίας και τεκμηρίωσης: Guillaume Lambert
Τεχνική Διεύθυνση: Emmanuel Abate
Μετάφραση στα ελληνικά: Λουίζα Μητσάκου
Τεχνικός υπερτίτλων: Jorge Tome / AMDA
Παραγωγή: COMPAGNIE LOUIS BROUILLARD
Συμπαραγωγή: Nanterre-Amandiers/Centre Dramatique National, Le MANEGE-MONS/Scene transfrontaliere de creation et de diffusion, Mons 2015/Capitale europeenne de la Culture, Theatre National/Bruxelles, ESACT/Liege, Les Theatres de la Ville de Luxembourg, MC2/Maison de la Culture de Grenoble, La Filature/Scene nationale de Mulhouse, Espace Malraux/Scene nationale de Chambery et de la Savoie, Theatre du Nord/CDN Lille-Tourcoing-Nord-Pas-de-Calais, FACM/Festival theatral du Val d’Oise, L’Apostrophe/Scene nationale de Cergy-Pontoise et du Val d’Oise, Mostra Internacional de Teatro de Sao Paulo et SESC Sao Paulo, Theatre francais du Centre national
des Arts du Canada/Ottawa, Theatre National Populaire/Villeurbanne et Celestins/Theatre de Lyon, Le Volcan/Scene nationale du Havre, Le Rive Gauche/Scene conventionnee de St Etienne du Rouvray, Bonlieu/Scene nationale d’Annecy, le Grand T/Theatre de Loire-Atlantique Nantes
Με την υποστήριξη στη δημιουργία από το SACD και το Arcadi Ile-de-France.
13.10.2017 | ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | Κεντρική Σκηνή
Flix it στη Στέγη 2017-2018
Το Flix.gr και η Στέγη ανανεώνουν το ραντεβού τους, για δεύτερη χρονιά, για μια σειρά μηνιαίων προβολών που, με όχημα τις εικόνες και οδηγό τις ταινίες, αγνοούν κάθε στερεότυπο και προτείνουν μια ολοκληρωμένη κινηματογραφική εμπειρία και έναν άλλον τρόπο να βλέπουμε σινεμά.
Το Flix it στη Στέγη επιστρέφει, για οκτώ ειδικά events, από τον Οκτώβριο του 2017 έως και τον Μάιο του 2018. Μια σειρά προβολών που κρύβουν εκπλήξεις, συστήνουν δημιουργούς, κάνουν τον γύρο του κόσμου, προτείνοντας το σινεμά που θέλουμε να βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη.
Φέτος, ξεκινά τις προβολές του καλωσορίζοντας το φθινόπωρο και ξορκίζοντας τη μελαγχολία του. Δίνουμε ραντεβού στις 13 Οκτωβρίου για «Το Φθινόπωρο του Yasujirō Ozu», ένα μικρό αφιέρωμα σε έναν από τους σημαντικότερους auteurs της Χρυσής Εποχής του ιαπωνικού κινηματογράφου και έναν σπουδαίο φιλμικό φιλόσοφο. Θα προβληθούν δύο αριστουργήματά του, (An Autumn Afternoon και Late Autumn), σε αποκατεστημένες ψηφιακές κόπιες από τα ιαπωνικά Schochiku Studios και σε συνεργασία με το BFI. Θα προηγηθεί παρουσίαση για το έργο του σκηνοθέτη.
Επιμέλεια-Οργάνωση: Flix.gr & Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση
Για τις προβολές, ενημερωθείτε από την ιστοσελίδα μας.
13-22.10.2017 | ΘΕΑΤΡΟ | Μικρή Σκηνή | 21:00
Ουγκώ: Μια Ουτοπία
Σοφία Μαραθάκη / Ομάδα Θεάτρου ΑΤΟΝΑλ
Πρεμιέρα
«Αυτό που ορθώνεται ετούτη τη στιγμή δεν είναι η Ευρώπη των λαών. Είναι η Ευρώπη των βασιλέων» γράφει ο σπουδαίος ποιητής, λογοτέχνης και οραματιστής της Ενωμένης Ευρώπης, Βικτόρ Ουγκώ, στα μέσα του 19ου αιώνα. Η σκηνοθέτης Σοφία Μαραθάκη βασίζεται στον Ύμνο στην Ενωμένη Ευρώπη του Ουγκώ για να φτιάξει μια παράσταση για την ουτοπία και την πραγματικότητα της Ευρώπης του ανθρωπισμού.
«Τι είναι η Ευρώπη;» αλλά και «Τι θα μπορούσε να είναι η Ευρώπη;», αν οι επαναστάσεις είχαν πετύχει το στόχο τους;
Η ιδέα της παράστασης και το βασικό της κείμενο προέρχονται από το βιβλίο: Βίκτωρ Ουγκώ, Ύμνος
στην Ενωμένη Ευρώπη, μτφ. Αλεξάνδρα Μπρουντζάκη, εκδ. Ποικίλη Στοά, 2015
ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ
Κυριακή 15 Οκτωβρίου
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
24-27.10.2017 | ΘΕΑΤΡΟ | Κεντρική Σκηνή | 20:30
887
Robert Lepage / Ex Machina
Ο Ρομπέρ Λεπάζ, «ο αλχημιστής του βλέμματος» και «σκηνοθέτης της χίμαιρας», όπως έχει χαρακτηριστεί, μεταξύ πολλών άλλων, ο σπουδαίος Καναδός multimedia δημιουργός, επιστρέφει στη Στέγη, η οποία και τον πρωτοσύστησε στην Αθήνα. Τώρα, όμως, καταφτάνει αυτοπροσώπως, με το πιο αυτοβιογραφικό one-man-show της ζωής του.
Ο μέγας παραμυθάς-στοχαστής και μοναδικός περφόρμερ-αφηγητής αναρωτιέται: πώς λειτουργούν η μνήμη και η λήθη – ατομική και συλλογική; Πώς συγκροτείται και πώς αποδομείται η ταυτότητα – προσωπική και εθνική; Κυρίαρχο σκηνικό στο λυρικό, καυστικό, παιγνιώδες και μελαγχολικό 887 είναι ένα πολυμορφικό κουκλόσπιτο, ομοίωμα της πολυκατοικίας στην οποία μεγάλωσε ο Λεπάζ, στον αριθμό 887 της Murray Avenue της πόλης του Κεμπέκ.
«Η μόνη μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία» έλεγε ο Γάλλος φιλόσοφος Roland Barthes και το 887 μοιάζει με έναν ιδιοσυγκρασιακό φόρο τιμής στη διάσημη αυτή ρήση.
Κείμενο, Σκηνοθεσία, Σκηνικά & Ερμηνεία: Robert Lepage
Μετάφραση στα ελληνικά: Βασίλης Κιμούλης
Καλλιτεχνική Διεύθυνση & Σχεδιασμός: Steve Blanchet
«Πώς πρέπει να είναι οι άνθρωποι για να μην τους βαριόμαστε;» αναρωτιέται ο Μαξίμ Γκόρκι στο πολυπρόσωπο και ελάχιστα παιγμένο στη χώρα μας έργο του 1904 που ανεβαίνει στην Εφηβική Σκηνή, με τη Μαρία Μαγκανάρη να το μεταφέρει από την προεπαναστατική Ρωσία στο σήμερα του ελληνικού καλοκαιριού.
Συχνά λέμε ότι πάμε διακοπές για να «ξεφύγουμε». Ξεφεύγουμε, όμως, ποτέ από τον εαυτό μας; Οι παραθεριστές του Γκόρκι αναλώνονται σε φλυαρίες, γκρίνιες, τσακωμούς, μεθύσια και ανεκπλήρωτους έρωτες μέσα σε μια ατμόσφαιρα νωθρότητας. Ευτυχώς, όχι όλοι. Κάποιοι, οι νεότεροι, θα μας θυμίσουν αυτό που πάντα υποστήριζε ο Γκόρκι: «Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό θαύμα στη Γη».
Ο Ντοστογιέφσκι προσγειώνεται στην Αθήνα και οι χίλιες σελίδες των Δαιμονισμένων του ζωντανεύουν με φόντο την Ελλάδα του σήμερα. Είναι η πρώτη φορά που η Στέγη καλεί έναν ξένο σκηνοθέτη, τον ρηξικέλευθο Ρώσο Κονσταντίν Μπογκομόλοφ, που αποθεώθηκε το 2016 για τους αξέχαστους Καραμάζοφ του, να εργαστεί με Έλληνες ηθοποιούς. Μηδενιστές και προφήτες, τρομοκράτες και επαναστάτες, εκτελεστές και αυτόχειρες κατακλύζουν τη Στέγη. Οι Δαιμονισμένοι δεν υπήρξαν ποτέ άλλοτε πιο σημερινοί, «ελληνικοί», «ρωσικοί» και οικουμενικοί.
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2017
14-30.12.2017 | ΘΕΑΤΡΟ | Μικρή Σκηνή | 21:00
Αντιγόνη – Lonely Planet
Λένα Κιτσοπούλου
Πρεμιέρα
Η Αντιγόνη του Σοφοκλή με τα χαρακτηριστικά μιας κωμωδίας. Γίνεται; Αν φανταζόμασταν κάποιον να επιχειρεί να «αναποδογυρίσει» την αρχαία τραγωδία, αυτή θα ήταν η Λένα Κιτσοπούλου, η πληθωρική αντι-περσόνα του ελληνικού θεάτρου. Καλώντας στη σκηνή μια ομάδα ανθρώπων που παραπέμπουν σε Χορό αρχαίας τραγωδίας, η συγγραφέας και σκηνοθέτις δοκιμάζει να εμβολίσει τον σοφόκλειο μύθο με στιγμές ενός σατιρικού και απελπισμένου «εδώ και τώρα». «Δεν την προσπαθώ την κωμωδία» λέει. «Είναι μια μορφή απόγνωσης και μη ενοχής για την ευτελή πλευρά του εαυτού μου.»
Εκτέλεση Παραγωγής: POLYPLANITY Productions / Γιολάντα Μαρκοπούλου και Βίκυ Στρατάκη
ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2018
4.1.2018 | ΚΙΝHΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ | ΚΕΝΤΡΙΚH ΣΚΗΝH
Animasyros
Το Animasyros, «Διεθνές Φεστιβάλ + Αγορά Κινουμένων Σχεδίων», επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στη Στέγη του στην Αθήνα και υποδέχεται το 2018 με ένα τριήμερο «κινούμενων» εκδηλώσεων. Το Animasyros στη Στέγη παρουσιάζει μια επιλογή από τις καλύτερες και δυνατότερες ταινίες εμψύχωσης του επετειακού Animasyros 10, που πραγματοποιήθηκε στη Σύρο την περίοδο 27 Σεπτεμβρίου – 1 Οκτωβρίου 2017, σε 3 ξεχωριστά προγράμματα (για παιδιά, για όλη την οικογένεια και για ενήλικες), με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Παράλληλα, πραγματοποιείται τριήμερο εκπαιδευτικό εργαστήριο, με τίτλο «Φτιάξε τη δική σου ταινία επιστημονικής φαντασίας», για παιδιά 8-12 ετών, όπου μέσα από τις τεχνικές animation τα παιδιά αφήνουν ελεύθερο το νου τους να δημιουργήσει και πλάθουν τη δική τους ιστορία επιστημονικής φαντασίας για το 2018.
Το Animasyros στη Στέγη πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση με το Animasyros «Διεθνές Φεστιβάλ + Αγορά Κινουμένων Σχεδίων».
Για πρώτη φορά συναντιούνται δημιουργικά ο συγγραφέας και βραβευμένος σεναριογράφος Ευθύμης Φιλίππου και ο διακεκριμένος σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς Δημήτρης Καραντζάς. Όλα ξεκίνησαν από μια κουβέντα τους γύρω από ένα έργο-σοκ, το Ρομπέρτο Τσούκο (1990) του Bernard Marie Koltes. Όπως στο έργο του Κολτές, έτσι και στην πρωτότυπη δημιουργία του Φιλίππου, με τίτλο Ρομπ/Rob, γίνεται λόγος για έναν κατά συρροή δολοφόνο. Μόνο που στην παράσταση που ετοιμάζουν οι δύο Έλληνες δημιουργοί στη Στέγη, οι θεατές καλούνται να γίνουν μάρτυρες και συνένοχοι μιας μυστήριας τελετής γύρω από έναν νεκρό πια δολοφόνο, ο οποίος αναγεννιέται μέσα από τις αφηγήσεις και τις μαρτυρίες των θυμάτων, αλλά και των οπαδών του, και ζωντανεύει για να αποθεωθεί και, τελικά, να κατασπαραχθεί ξανά από μια κοινωνία που έχει πάντα την ανάγκη να κατασκευάζει αρχηγούς – Φύρερ, Αγίους ή, απλώς, αποδιοπομπαίους τράγους.
Είστε έτοιμοι για μια παράσταση-ανορθόδοξη τελετή γύρω από τη βία, τα στερεότυπα, τη μνήμη, την ταυτότητα, το λογικό και το παράλογο;
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
Σάββατο 20 & Κυριακή 21 Ιανουαρίου
Εργαστήριο με τον Δημήτρη Καραντζά
Φεβρουάριος 2018
2-4.2.2018 | ΘΕΑΤΡΟ | Μικρή Σκηνή | 17:00
Το απίθανο ταξίδι
Άγγελος Φραντζής
Sci-fi θέατρο έχετε ξαναδεί; Να, που ήρθε η ώρα! Η Μικρή Σκηνή της Στέγης γίνεται κινηματογραφικό πλατό και μια παράσταση για όλη την οικογένεια μας ταξιδεύει στον χρόνο, στην εποχή του βωβού κινηματογράφου, τότε που ο Γάλλος πρωτοπόρος σκηνοθέτης και ταχυδακτυλουργός Ζωρζ Μελιές γύριζε την πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας, Ταξίδι στο Φεγγάρι (1902). Αυτός είναι και ο «αόρατος» πρωταγωνιστής της μαγικής παράστασης που στήνει ο διακεκριμένος κινηματογραφιστής Άγγελος Φραντζής, με έναν τριμελή θίασο, ζωντανή μουσική, ψηφιακές προβολές, κινηματογραφικά εφέ, χορό και κίνηση. Θέατρο ή σινεμά; Επιστημονική φαντασία ή περιπέτεια ενηλικίωσης; Το απίθανο ταξίδι είναι, πάνω απ’ όλα, ένας ύμνος στην «απίθανη» δύναμη της φαντασίας.
«Σε θέλω, σε ποθώ, σ' αγαπώ, σε λατρεύω, είσαι τα πάντα για μένα. Αρκεί να σ' έχω κατακτήσει, να “είσαι” μόνο για μένα, να είσαι κτήμα μου, να σε εξουσιάζω. Αλλιώς, θα σε διαλύσω, θα σε καταστρέψω, θα σε συντρίψω.» Η Πενθεσίλεια (1808) του Κλάιστ, ένας θρίαμβος του ρομαντικού θεάτρου, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη, σε μια παράσταση που μιλά με ορμή και λυρισμό για τον έρωτα και τον πόλεμο, το πάθος και τα ανελέητα παιχνίδια εξουσίας, την αέναη μάχη των δύο φύλων.
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
21-27.2.2018 | ΧΟΡΟΣ | Κεντρική Σκηνή | 20:30
XENOS
Akram Khan
Παγκόσμια Πρεμιέρα / Διεθνής Συμπαραγωγή
Αυθεντικός, ευρηματικός και με στυλ που ενσωματώνει και ταυτόχρονα αντιπαραβάλλει το ινδικό κατάκ με τον σύγχρονο χορό, ο διάσημος χορευτής και χορογράφος Άκραμ Καν έχει το ταλέντο να μαγνητίζει το βλέμμα με το σαγηνευτικό, δεξιοτεχνικό, πολυσυλλεκτικό χορό του. Στο νέο του έργο που, διόλου τυχαία, φέρει ως τίτλο την ελληνική λέξη XENOS, θα βρεθεί στη σκηνή μόνος, μαζί με πέντε διακεκριμένους μουσικούς. Η παγκόσμια πρεμιέρα του νέου έργου του Άκραμ Καν στη Στέγη, επιστέγασμα μιας μακρόχρονης συνεργασίας, θα αποτελέσει ένα γεγονός με διεθνή εμβέλεια.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ
Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
Μάρτιος 2018
21.3-1.4.2018 | ΘΕΑΤΡΟ | Κεντρική Σκηνή | 20:30
Βάκχες του Ευριπίδη
Άρης Μπινιάρης
Πρεμιέρα
Όταν η ροκ μουσική ηλεκτρίζει τον ποιητικό λόγο του Ευριπίδη, όταν η πανκ βάζει στην πρίζα τον μύθο των Βακχών, τότε ο μέγας θεός Διόνυσος δίνει συναυλία. Ο Άρης Μπινιάρης προσεγγίζει τη σύγκρουση μεταξύ του βασιλιά Πενθέα και του θεού Διονύσου σαν έναν οργισμένο ύμνο πάνω στον διχασμό της ανθρώπινης ψυχής, τη λογική και το ένστικτο. Λάτρης της φόρμας όπου το θέατρο συνομιλεί με τη μουσική και μελετητής του αρχαίου δράματος, τολμά να συνδέσει την ανατρεπτική δυναμική της ροκ με τη ρηξιγενή τραγωδία των Βακχών.
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές
Απρίλιος 2018
13-15.4.2018 | ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Onassis Youth Festival 2018
Φαντάσου την Αντιγόνη έφηβη να τα βάζει με την οικογένειά της. Τον Οιδίποδα να ερωτεύεται την καθηγήτριά του. Την Ωραία Ελένη να χωρίζει και τον Προμηθέα να τιμωρείται γιατί έκανε αυτό που πίστευε σωστό… Παλιώνουν ποτέ οι επαναστάσεις, οι έρωτες, το μίσος, οι καβγάδες, ο πόλεμος και οι αδικίες; Το φεστιβάλ για την πιο δυναμική γενιά, τους εφήβους, δίνει νέα πνοή στα αρχαία κείμενα, καλώντας μια πλειάδα σκηνοθετών και θεατρικών ομάδων να συνεργαστούν με μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου. Ξεπέρνα τον φόβο σου για τα αρχαία κείμενα και κάνε τα δικά σου. Φώναξε δυνατά τα συναισθήματά σου μέσα από τη φωνή των κλασικών. Γι’ αυτό ετοιμάσαμε το Onassis Youth Festival 2018, για σένα, για να βρεις, να ξεκλειδώσεις, να μοιραστείς, να απελευθερώσεις τις δυνάμεις και τα συναισθήματά σου πάνω στη σκηνή.
Μπορεί η τέχνη να ανασύρει μυστικά που κρύβει ακόμη μέσα της η γη; Είναι δυνατόν να επαναπροσδιορίσουμε την εθνική μας ταυτότητα μέσα από την κριτική προσέγγιση των θραυσμάτων του παρελθόντος; Υπάρχει κοινωνικά στρατευμένη αρχαιολογία; Μπορούμε να οραματιστούμε το μέλλον μιας πόλης, μέσα από εναλλακτικές ερμηνείες των αρχαίων και σύγχρονων μνημείων της;
To 5ο Fast Forward Festival εξερευνά την αρχαιολογία ως επιστήμη, όχι της συνέχειας και του ακίνητου χρόνου, αλλά της ρωγμής, της ασυνέχειας και του μετασχηματισμού, στα όρια επιστημονικής τεκμηρίωσης και μυθοπλασίας. Εστιάζει στη συνάντηση της τέχνης με την επιστήμη και επιχειρεί να προτείνει, μέσα από τους πολλαπλούς χρόνους της ύλης, μια μη γραμμική προσέγγιση της Ιστορίας. Καλλιτέχνες από τον ελληνικό και τον διεθνή χώρο θα ανιχνεύσουν τον καθοριστικό ρόλο της αρχαιολογίας στην κατασκευή των εθνικών αφηγήσεων και της συλλογικής μνήμης, αλλά και τη διαλεκτική σχέση της με την πολιτιστική κληρονομιά.
24.1.2018 | ΜΟΥΣΙΚΗ | Μικρή Σκηνή | 20:00
Μετασχηματισμοί
Το Ελληνικό Σχέδιο
24.1 & 31.1 & 13.2.2018 | ΜΟΥΣΙΚΗ | Πάντειο Πανεπιστήμιο | 20:30
Μια γέφυρα μουσικής πάνω από τη Συγγρού, Vol. 3
26-28.1.2018 | ΛΕΞΕΙΣ & ΣΚΕΨΕΙΣ | Εκθεσιακός χώρος & Μικρή Σκηνή
Νέα μουσική με παλιά μέσα
Detritus
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
✓ Live Streaming✓ Interactive Chat✓ Private Shows✓ HD Quality
Anya is LIVE right now
FREE
Free to watch • No registration required • HD streaming
Η Kart Productions, η σκηνοθέτης Μαρία Ξανθοπουλίδου και ο ηθοποιός Αλέξανδρος Μυλωνάς, για δεύτερη χρονιά αναλαμβάνουν τη διεύθυνση της Β΄ σκηνής του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας και παρουσιάζουν ένα πολυποίκιλο ρεπερτόριο με βασικό άξονα θεατρικές παραστάσεις αλλά και παράλληλες δράσεις μουσικής.
ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Dostoyevskaya metro station
Από 25 Οκτωβρίου 2017 έως 1 Φεβρουαρίου 2018
(Τετάρτη, Πέμπτη)
Η Ελένη Μποζά επιστρέφει με μια παράσταση βασισμένη στο έργο του Ντοστογιέφσκι.
Σε μία εμφανώς μεταβατική στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας, εν αναμονή της επερχόμενης δυστοπικής πραγματικότητας που προκαλεί στα άκρα την ανθρώπινη ύπαρξη, τέσσερις ηθοποιοί με όχημα το αιχμηρό χιούμορ του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, διαπραγματεύονται τη σύνδεση του χθες με το σήμερα, ατενίζοντας το αύριο κατάματα. Πρόκειται για μία σκηνική σύνθεση, το κείμενο της οποίας προκύπτει από τη δραματουργική επεξεργασία τεσσάρων διηγημάτων της ώριμης περιόδου του συγγραφέα: «Μια αισχρή ιστορία», «Κροκόδειλος», «Μπαμπόκ», «Το όνειρο ενός γελοίου».
Ο Μανώλης Δούνιας σκηνοθετεί ένα από τα πιο σημαντικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας, το έργο «Ο Αμπιγιέρ» του Ρ. Χάργουντ.
Στο έργο παρουσιάζεται η ιδιόμορφη συναισθηματική σχέση του Σερ, ενός πρωταγωνιστή που τα καλύτερά του χρόνια είναι πια πίσω του και του Νόρμαν, του αφοσιωμένου αμπιγιέρ του. Ένας πιστός, υπάκουος και υπομονετικός βοηθός, που επί δεκαέξι συναπτά έτη τον ντύνει, τον μακιγιάρει, τον φροντίζει, γνωρίζει τις συνήθειες, αλλά και τις ιδιοτροπίες του.
Το έργο διαδραματίζεται στη δίνη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, στην αγγλική επαρχία. Λίγο πριν από την 227η παράσταση του «Βασιλιά Ληρ», ο Σερ καταρρέει και κυριεύεται από τις ανασφάλειες του. Ο μοναδικός άνθρωπος στον οποίο μπορεί να βασιστεί, είναι ο αμπιγιέρ του. Ο Νόρμαν προσπαθεί να τον εμψυχώσει και να του τονώσει την αυτοπεποίθηση, ώστε να μη ματαιωθεί η παράσταση.
Η Μαρία Ξανθοπουλίδου σκηνοθετεί τη θεατρική διασκευή του αριστουργήματος της Βιρτζίνια Γούλφ. Η «Κυρία Ντάλαγουεη» τολμά και συνομιλεί με την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Ένα έργο γραμμένο από τη γυναίκα που δεν μπόρεσε ποτέ να χωρέσει στους ρόλους που προσπάθησαν να την εντάξουν οι κοινωνικές δομές.
Παραγωγή Kart Productions
Η Μαρία Πρωτόπαππα κάνει την επόμενη σκηνοθεσία της στη Β΄Σκηνή του Θεάτρου Οδού Κεφαλληνίας (θα ανακοινωθεί προσεχώς)
Από 12 Φεβρουαρίου 2018 έως 27 Μαρτίου 2018
Παραγωγή Kart Productions
Ροστμπίφ της Λείας Βιτάλη
Από 7 Φεβρουαρίου 2018 έως 15 Μαρτίου 2018
(Τετάρτη, Πέμπτη)
Το βραβευμένο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό έργο της Λείας Βιτάλη «Ροστμπίφ» ανεβαίνει σε σκηνοθεσία της Χρύσας Καψούλη.
Μέσα σε ένα κλίμα γκροτέσκο ξεδιπλώνεται το θρίλερ της αναβίωσης του μύθου των Ατρειδών. Οι ήρωες ζωντανεύουν στη Σύγχρονη εποχή διεκδικώντας μια δεύτερη ευκαιρία και το χαμένο έρωτα. Καθώς η Κλυταιμνήστρα ακονίζει τα μαχαίρια της για το ροσμπίφ που κανείς δεν ξέρει τη σύνθεσή του, η Ιφιγένεια αναζητά τη χαμένη τρυφερότητα και ο Αίγισθος εποφθαλμιά τη θέση του Αγαμέμνονα στην καρδιά και τη ζωή της Κλυταιμνήστρας. Η επιστροφή του Αγαμέμνονα φουντώνει ένα πάθος που βάφεται με αίμα. Σε έναν κόσμο σκοτεινό, κωμικό και σουρεαλιστικό, όπου ο έρωτας συγκρούεται με το πεπρωμένο και ανατρέπει τον μύθο, η λαχτάρα της Κλυταιμνήστρας για έρωτα και πάθος φτάνει σε μια απροσδόκητη θεαματική αποκορύφωση. Το έργο έκανε πρεμιέρα το 2004 στο RiversideStudios-Studio3 στο Λονδίνο.
Συγγραφέας: Λεία Βιτάλη/ Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη/ Μουσική: Nalyssa Green
ΕΙΜΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ ΧΡΟΝώΝ, ένα άσμα για το χάσμα γενεών
Από 2 Φεβρουαρίου 2018 έως 11 Μαρτίου 2018
(Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή)
Μια ραδιοφωνική εκπομπή κάνει αφιέρωμα στο Χάσμα Γενεών και φιλοξενεί στο studio έναν βετεράνο και μια απόφοιτη ηθοποιό για να διαβάσουν στον αέρα αποσπάσματα από τον «Αρχιμάστορα Σόλνες» του Ερρίκου Ίψεν. Το χάσμα όμως αποδεικνύεται πολύ μεγάλο, αφού ο βετεράνος ηθοποιός μπερδεύεται στην ώρα προσέλευσης και καταφθάνει στο τέλος της εκπομπής. Τελικά το χάσμα μετατρέπεται σε ένα άσμα γενεών που από το σκαλοπάτι της ηλικίας ανεβαίνει στο πλατύσκαλο του χρόνου και βουτάει στη θάλασσα της αιωνιότητας.
Η παράσταση που κινείται ανάμεσα στα όρια της φάρσας και της οντολογίας, συνομιλεί με τον παλιό άνθρωπο και προσπαθεί να αναστήσει τον καινούριο αποσκοπώντας να ανακουφίσει τον συνηθισμένο φόβο θανάτου, τουλάχιστον από τον φόβο της φθοράς και του γήρατος .
Σύλληψη-Σκηνοθεσία: Ηλίας Κουνέλας
Σκηνογραφία: Κατερίνα-Χριστίνα Μανωλάκου
Ερμηνεία: Νάντια Κατσούρα, Ηλίας Κουνέλας
Και η χιών έγινε σινδών…
Από 21 Μαρτίου 2018
(Τετάρτη, Πέμπτη)
Η Άννα Κουτσαφτίκη και ο Άρης Τρουπάκης δραματοποιούν αποσπάσματα από διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ταξιδεύοντας τα μέσα από σύγχρονα μουσικά ακούσματα.
Η Λεονί εν αναμονή ή το όμορφο κακό του Ζωρζ Φεϋντώ,
Από 16 Μαρτίου
(Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή)
Το έργο αναφέρεται στην εγκυμοσύνη της Λεονή και την περιπέτεια που βιώνει έως τη στιγμή που θα φέρει στον κόσμο το παιδί. Ένα σπάνιο έργο με την καυστική γραφή του Φεϋντώ που σαρκάζει την αστική κοινωνία της Ευρώπης και τις μικροπρέπειές της, ακόμα και όταν πρόκειται για δραματικές οικογενειακές στιγμές.
6 θεατρικά μονόπρακτα παιδαγωγικού και ηθικολογικού χαρακτήρα από τον καυστικό Γάλλο συγγραφέα Οκτάβ Μιρμπώ της Μπέλ Επόκ.
Η αγάπη είναι μία κοροϊδία, ο γάμος ένα τέλμα.
Η εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτους έχει κλονιστεί ή μάλλον ποτέ δεν υπήρξε.
Η κατάρρευση της πεποίθησης πως η πολιτεία παράγει κοινωνικό έργο. Ο νόμος, καταπιεστικός. Η εξουσία υπερβατική και ανεύθυνη. Η αστυνομία αυθαίρετη και κατασταλτική. Ο διαχωρισμός των τάξεων και η παραπληροφόρηση του Τύπου δημιουργούν έναν παθητικό και περήφανο πολίτη που μας κάνει να γελάμε με ότι θα έπρεπε να μας απελπίζει. Το δηκτικό χιούμορ και η ευαισθησία του συγγραφέα μας υπενθυμίζει πως «είμαστε στο βούρκο μέχρι τα μπατζάκια κι ακόμα αυτάρεσκα χτενιζόμαστε».
Σκηνοθεσία: Σταυρούλα Κοντοπούλου, Ζωή Μυλωνά
Παραγωγή: Kart Productions
ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ
Σύντομες Συνεντεύξεις με Απαίσιους Άνδρες του David Foster Wallace
Από 25 Σεπτεμβρίου 2017 έως 17 Οκτωβρίου 2017
(Δευτέρα, Τρίτη)
Η άκρως νεανική παράσταση που σκηνοθέτησαν η Σταυρούλα Κοντοπούλου και η Ζωή Μυλωνά και στην οποία τρεις γυναίκες υποδύονται άνδρες που μιλούν για γυναίκες, θίγοντας με χιούμορ και αλήθεια ψυχαναλυτικές ιστορίες ανδρών όπως αυτές παρουσιάζονται στο ομώνυμο βιβλίο του David Foster Wallace, πήρε παράταση και συνεχίζεται το Σεπτέμβριο για λίγες παραστάσεις. Μαζί τους η Τάνια Παλαιολόγου, η οποία εντάσσεται στο νέο κύκλο της παράστασης.
Ιδέα-σύλληψη: Ζωή Μυλωνά/ Μετάφραση: Κ. Αλέξης Αλάτσης/ Σκηνοθεσία: Σταυρούλα Κοντοπούλου, Ζωή Μυλωνά/ Σκηνογραφία-Σκηνικά αντικείμενα -Κοστούμια: Δήμος Κλιμενώφ/ Μουσική-Ηχητικές συνθέσεις: Ζωή Μυλωνά/ Φωτισμός: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη/ Viewpoints training-Καλλιτεχνική συνεργασία: Ρεβέκκα Τσιλικαρίδου/ Παραγωγή: KART Productions
Ερμηνεία: Τάνια Παλαιολόγου, Σταυρούλα Κοντοπούλου, Ζωή Μυλωνά
Ταπ Άουτ του Ανδρέα Φλουράκη
Από 29 Σεπτεμβρίου 2017 έως 8 Δεκεμβρίου 2017
Ο Τάσος Κορκός, με μια ερμηνεία που ξεχώρισε την περασμένη σεζόν, υποδύεται έναν νεαρό kickboxer που σε λίγες ώρες πρόκειται να δώσει το σημαντικότερο αγώνα της ζωής του ενάντια στον Τζόνι, τον πατέρα του, την καφετέρια που δουλεύει, την χώρα που είχε την ατυχία να γεννηθεί.
Μία μπουνιά βγαίνει έξω από το ρινγκ και αρχίζει να βαράει όλους όσους έχουν πληρώσει εισιτήριο για να τη δουν. Αυτή η μπουνιά περιμένει να τους περιποιηθεί όλους έναν-έναν, άντρες-γυναίκες, δεξιούς-αριστερούς, έξυπνους και βλάκες. Μια μπουνιά που μας αφορά όλους…
Ο Κωνσταντίνος Μάρκελλος και η Ελένη Στεργίου σκηνοθετούν κι ερμηνεύουν για δεύτερη σεζόν, μετά την επιτυχία που σημείωσε η παράσταση το Μάιο, την «Παρέλαση», ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της Λούλας Αναγνωστάκη
Δύο αδέλφια, ο Άρης και η Ζωή, ζουν απομονωμένα στην σοφίτα του σπιτιού τους. Έξω η Πόλη, ο άγνωστος κόσμος που ζει και αναπνέει πέρα από τους τέσσερις τοίχους ετοιμάζεται να φορέσει τα γιορτινά της, αφού όπως ο Άρης και η Ζωή υποθέτουν, οι ετοιμασίες που λαμβάνουν χώρα στην πλατεία δίπλα στο σπίτι δε μπορούν παρά να προοιωνίζουν μια κανονική στρατιωτική παρέλαση.
Κι ενώ μέσα στο δωμάτιο η σχέση τους εξελίσσεται σε ένα σκληρό και αδυσώπητο παιχνίδι εξουσίας, ο έξω κόσμος από πιθανός ελευθερωτής θα γίνει-μεταφορικά και κυριολεκτικά- ο δήμιός τους.
Υπαρξιακό θρίλερ ή αλληγορία επώδυνου σουρεαλισμού, η «Παρέλαση» με την ιλιγγιώδη πλοκή της σκαρφαλώνει ασθμαίνοντας προς την κορυφή: μόλις φθάσει εκεί, το σκοινί θα κοπεί απότομα. Η κάθαρση δεν θα έρθει για κανέναν.
H Β’ σκηνή του Θεάτρου οδού Κεφαλληνίας ξεκινάει τον Νοέμβριο μια σειρά από μουσικές παραστάσεις σε συνεργασία με τον συνθέτη-πιανίστα Θοδωρή Οικονόμου.
Σε μια σκηνή όπου τον τελευταίο χρόνο φιλοξένησε πολλές διαφορετικές ομάδες καλλιτεχνών και που το πρόγραμμα για την επόμενη χρονιά είναι γεμάτο από καινούργιες ιδέες πολλών σημαντικών συντελεστών του ελληνικού θεάτρου, σε μια σκηνή στην καρδιά της πόλης, όπου καλλιτέχνες και κοινό μπορούν να βρεθούν πολύ κοντά και να επικοινωνήσουν, σε αυτή την σκηνή ξεκινάμε τον κύκλο μουσικών παραστάσεων προσκαλώντας κάποιους από τους πιο δυναμικούς Έλληνες μουσικούς και ερμηνευτές να μας παρουσιάσουν κάτι που θα φτιάξουν ειδικά για την σκηνή αυτή εμπνεόμενοι από το χώρο. Με αυτόν τον τρόπο οι μουσικοί μας κύκλοι δε λειτουργούν παράλληλα με το υπόλοιπο πρόγραμμα του θεάτρου αλλά είναι αναπόσπαστο μέρος του μιας και κάποιοι από τους καλλιτέχνες που θα βρεθούν κοντά μας έχουν γράψει μουσική για το θέατρο, όπως η Κατερίνα Πολέμη και ο Λόλεκ.
Σκοπός μας είναι να έρθει το κοινό της πόλης μας κοντά και να μπορούμε όλοι μαζί να υποδεχτούμε και να χειροκροτήσουμε αυτούς τους καλλιτέχνες που εκτός από τους συναυλιακούς χώρους που παρουσιάζουν τα έργα τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, επιλέγουν να βρεθούν σε έναν χώρο θεατρικό, σε μια μικρή σκηνή, χωρίς καθόλου ενίσχυση δημιουργώντας μια μοναδική αίσθηση οικειότητας, αλήθειας και επικοινωνίας.
Ο κύκλος των μουσικών παραστάσεων θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο με 5 σόλο πιάνο εμφανίσεις του Θοδωρή Οικονόμου για πέντε συνεχόμενα Σάββατα μέχρι και τα μέσα του Δεκεμβρίου. Από την Κυριακή 7 Ιανουαρίου θα ξεκινήσει ο δεύτερος κύκλος ο οποίος θα ονομάζεται «Milk & cookies» και θα είναι ένα κάλεσμα στο θέατρο το μεσημέρι της Κυριακής, όπου θα περάσουν με τον πιο όμορφο και δημιουργικό τρόπο τα χειμωνιάτικα κυριακάτικα πρωινά μαζί με το αθηναϊκό κοινό, όχι σε κάποιο μεγάλο συναυλιακό χώρο, αλλά σε ένα χώρο θεατρικό, σε μια ιστορική μικρή σκηνή, δημιουργώντας μια μοναδική αίσθηση οικειότητας και επικοινωνίας.
Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας-Β’Σκηνή
Κεφαλληνίας 18 Κυψέλη
Πληροφορίες – κρατήσεις : 2114117878
Προπώληση: viva.gr, 11876, Media Markt, Seven Spots, Βιβλιοπωλεία «Ευριπίδης»
“Όσα δε μπορούν να ειπωθούν, μπορούν να τραγουδηθούν”
Κάθε Πέμπτη
Από 16 Μαρτίου έως 6 Απριλίου 2017
Στον τρίτο κύκλο του παράλληλου προγράμματος του Πόρτα «Άλλες Παράλληλες» παρουσιάζεται η «Χορωδία ανέργων», ένα ιδιαίτερο project της Ελένης Ευθυμίου και του Δημήτρη Ζάχου, μια μουσική και θεατρική performance για την Εργασία με αφορμή αληθινές ιστορίες ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται ως «άνεργοι».
Επί σκηνής ένα σύνολο προσώπων, που έτυχε να αναζητούν εργασία, σε μία χώρα με περιορισμένες ευκαιρίες και αβέβαιο μέλλον. Δε γνωρίζονταν μεταξύ τους, αλλά τώρα μοιράζονται εμπειρίες από τη ζωή τους, φόβους, ελπίδες και…τραγουδούν. Το τραγούδι τους δεν είναι λυπημένο, το τραγούδι τους έχει απεύθυνση. Μία κραυγή αισιοδοξίας, μία πρόταση για δημιουργία έξω από το πλαίσιο της μισθωτής εργασίας. Όλοι μαζί οι «εκτός πλαισίου» επινοούν ένα νέο, ανεξερεύνητο, δικό τους «πλαίσιο», και εκφράζουν τη δύναμη του συνόλου και την έμπνευση για ζωή.
Οι δημιουργοί Ελένη Ευθυμίου και Δημήτρης Ζάχος προσκάλεσαν ως χορωδούς, ανθρώπους που είχαν την ισχυρή επιθυμία να ενταχθούν σε μία ομαδική συνθήκη, χωρίς κατά βάση να έχουν προηγούμενη σχέση με το τραγούδι. Στο πείραμα αυτό, οι καλλιτέχνες και οι νεο-χορωδοί, επένδυσαν στη χαρά που δημιουργεί το απενοχοποιημένο τραγούδισμα, το μοίρασμα των καθημερινών ιστοριών, η αλληλεγγύη και η συνεργασία.
Η «Χορωδία Ανέργων» αποτελεί το πρώτο σχεδίασμα ενός project που στοχεύει στο μέλλον να ενώσει πολλούς ακόμα άνεργους ή και εργαζόμενους ανθρώπους σε ένα πλαίσιο συν-δημιουργίας. Να τους κάνει συνοδοιπόρους σε έναν ιδεατό τόπο, όπου ο χρόνος ανήκει στους ανθρώπους και να τους ενθαρρύνει να ξεχάσουν για λίγο το αμείλικτο «μέλλον», να κοιταχτούν ήρεμα στα μάτια και να επενδύσουν σε ένα υγιές «παρόν», τραγουδώντας.
(κάθε Σάββατο στις 6:00μμ, Κυριακή στις 9:30μμ, Δευτέρα και Τρίτη στις 9:00μμ)
Συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά η πετυχημένη παράσταση «Άγριος Σπόρος» του Γιάννη Τσίρου από την Ομάδα Νάμα, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη.
Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 1 Οκτωβρίου στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ.
Κοινωνικό δράμα με πικρό χιούμορ στο παρακμιακό πλαίσιο ενός ελληνικού επαρχιακού τοπίου. Ένα εξαιρετικό έργο ρεαλισμού του Γιάννη Τσίρου γραμμένο το 2013, που συνθέτει εύστοχα κομμάτια μιας παραμορφωτικής πραγματικότητας που ζούμε.
Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:
Με την αυτοσχέδια καντίνα που έστησε ο Σταύρος σε μια απόμερη παραλία προσπαθεί να φέρνει βόλτα τα χρέη που τον έχουν ζώσει πουλώντας σουβλάκια τα καλοκαίρια στους λιγοστούς τουρίστες. Όμως η μυστηριώδης εξαφάνιση ενός νεαρού γερμανού θα φέρει φέτος τα πάνω κάτω. Οι σε βάρος του υποψίες απ’ τους γερμανούς που κατέφθασαν στην περιοχή διχάζουν στην αρχή το χωριό, αλλά όλοι σιγά-σιγά θα θυμηθούν ότι η καντίνα είναι αυθαίρετη, το φυσικό τοπίο παραβιάζεται, η γεννήτρια δημιουργεί ηχορύπανση, το χοιροστάσι του, που βρωμάει, δεν έχει και άδεια και… πάει λέγοντας. Άσε που αυτός είναι κι ο σφάχτης της περιοχής. Όταν βέβαια οι υποψίες - που με τα συμφραζόμενα και τις προκαταλήψεις έγιναν βεβαιότητες - θα μείνουν μετέωρες, επειδή οι έρευνες θα στραφούν αλλού, τίποτα πλέον δεν θα είναι όπως πριν. Η άμμος της παραλίας θα γίνει κινούμενη κι οι αταλάντευτες πεποιθήσεις, όπως και του Σταύρου, θα υποστούν ρωγμή. Οι ρίζες όμως του κάθε Σταύρου είναι πάντα γερά γαντζωμένες μες το άγριο τοπίο.
Δείτε το τρέιλερ της παράστασης: https://youtu.be/XvKqlaaUmyg
Αποσπάσματα κριτικών από τον έντυπο τύπο για τον «Άγριο Σπόρο»
«…στο θέατρο Επί Κολωνώ που ιερουργεί η Ελένη Σκότη με τον Γιώργο Χατζηνικολάου γενικό διευθυντή και εικαστικό καλλιτέχνη ανέβηκε ένα μικρό αριστούργημα. Πρόκειται για το έξοχο κείμενο του Γιάννη Τσίρου «Άγριος σπόρος», όπου ο συγγραφέας καταγράφει με τρόπο αφοπλιστικά καίριο ό,τι θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει οδυσσειακό πνεύμα, την αιώνια περιπλάνηση, τις μεταμορφώσεις, τις προσποιήσεις, τις αποδράσεις, και τις καταφυγές ενός λαού θύτη και θύματος, κυνηγού και κυνηγημένου, κυνικού και ευαίσθητου, προδομένου και προδότη, μάρτυρα και καταδότη.[…]
Η Σκότη μέσα στο λιτό και συνάμα λειτουργικό σκηνικό του Χατζηνικολάου, φωτισμένη από τον Αντώνη Παναγιωτόπουλο και τη μουσική του Στέλιου Γιαννουλάκη, δίδαξε ό,τι μόνο αυτή ξέρει να διδάσκει σήμερα στο θέατρό μας: θέατρο συμπεριφοράς, ό,τι δόξασε η σχολή του Actor's Studio.Τι ρυθμός, τι παύσεις, τι υπόγειο χιούμορ, τι αδρότητα χαρακτήρων και τι επικοινωνιακός οίστρος.Ο Τάκης Σπυριδάκης ενσαρκώνει (κυριολεκτικά) ένα αναγνωρίσιμο ελληνικό υβρίδιο υποκριτικό διαμάντι ανθολογίας. Η Ντάνη Γιαννακοπούλου λάμπει με αξιοθαύμαστη καθαρότητα μέσων και θα λάμψει προσεχώς με ό,τι καταπιαστεί.
Ο Ηλίας Βαλάσης είναι λιτός και αδρός σ' έναν ρόλο ευαίσθητης συναισθηματικής ισορροπίας…»
ΤΑ ΝΕΑ, 18/1/2016 του Κ. Γεωργουσόπουλου
«… Η Ελένη Σκότη βρήκε την εσωτερική ουσία του έργου και παίζοντας από τον σκληρό νατουραλισμό εώς την υπαρξιακή αφαιρετικότητα, ανέδειξε το έργο σαν ένα μαχαίρι που τέμνει εγκάρσια «μία φέτα ζωής» αφήνοντας να φανούν οι διαστρωματώσεις της. Ο Τάκης Σπυριδάκης ανεπιφύλακτα εξαιρετικός , δεν έπεσε στην παγίδα του μπρουτάλ, δίνοντας στον Σταύρο μία σπάνια εσωτερικότητα…»
ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 23/1/2016 της Ο. Μοσχοχωρίτου
«…Η Ελένη Σκότη (με πολύτιμη συνδρομή σκηνικού Γιώργος Χατζηνικολάου - φωτισμών Αντώνης Παναγιωτόπουλος - μουσικοηχητικής επιμέλειας Στέλιος Γιαννουλάκης) προσέγγισε με τσεχοφική οπτική, πολυδιάστατα και πολυεπίπεδα, το έργο, φώτισε συμβολισμούς χιούμορ, ποιότητα και στοχασμό, οδηγώντας τή -σοφά επιλεγμένη- διανομή σε σπουδαίες ερμηνείες. Ο μπρούτος, διστακτικός εύγλωττη σωματική αφήγηση αστυνομικός του Ηλία Βαλάση (έξοχη σταδιακή του μεταμόρφωση από φιλαράκι σε φερέφωνο του γενικού κατηγορητηρίου και υποτελή προς Αρχές και ξένους) ζωντάνεψε όλα τα αθέατα πρόσωπα που καθορίζουν την έκβαση. Τρυφερή, δίκαιη, με αντικειμενική ματιά στα πράγματα η Χαρούλα της Ντάνης Γιαννακοπούλου, σηματοδοτεί τις μειωμένες αντοχές της νέας γενιάς σε διαρκώς ακυρωνόμενους στόχους και μακρόσυρτες κρίσεις. Ο Τάκης Σπυριδάκης ως μπλαζέ, αθυρόστομος, ψυχάρας Σταύρος, έπλασε ρόλο ζωής και ανθολογίου οδηγώντας
με αλάθητο μέτρο τη μανιέρα του ως τις πιο απαιτητικές κορυφώσεις…»
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 6/03/2016 της Ά. Κολτσιδοπούλου
«…Απολαυστικός στο έπακρο ο Τάκης Σπυριδάκης, υπήρξε άριστη επιλογή για τον ρόλο του Σταύρου, προσδίδοντας αφοπλιστική αμεσότητα στον μηρούτο,τσαπατσούλη και ευρηματικό ήρωά του και σκιαγραφώντας τον ειρωνικά βαρύθυμο χαρακτήρα του, μεταξύ ελεγχόμενης απελπισίας και ακαθόριστης, αλλάζωτικής ελπίδας για μιαν έξοδο κινδύνου απ' τους μοντέρνους καιρούς…»
ΕΠΕΝΔΥΣΗ, 9/1/2016 του Η. Λογοθέτη
«…Η σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη, απογυμνωμένη από οτιδήποτε περιττό, παρουσιάζει μια συμπυκνωμένη απεικόνιση του αυθόρμητου λόγου της καθημερινής ζωής ποντάροντας στο ρυθμό, τον τόνο και φυσικά τις ερμηνείες. Βλέποντας τον Τάκη Σπυριδάκη να ερμηνεύει τον Στράτο, σου δίνεται η αίσθηση πως αυτός ο ρόλος είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του.[…] . Ο Σπυριδάκης εντυπωσιάζει με το νεύρο και τη ζωτικότητά του και μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του, την Ντάνη Γιαννακοπούλου και τον Ηλία Βαλάση, καταθέτουν υποδειγματικά δουλεμένες ερμηνείες, έχοντας εντοπίσει τη σωστή θερμοκρασία των ρόλων και την απαραίτητη μεταξύ τους χημεία…»
ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ, 14/1/2016 της Μ. Κρύου
Σημείωμα της σκηνοθέτιδας
Με μεγάλη χαρά και για πρώτη φορά η Ομάδα Νάμα θα παρουσιάσει στο θέατρο Επί Κολωνώ ένα σύγχρονο ελληνικό έργο. Ο Άγριος Σπόρος του Γιάννη Τσίρου είναι ένα αξιοσημείωτο θεατρικό κείμενο που τοποθετείται στο εν εξελίξει παρόν, διαπραγματευόμενο παρόλα αυτά θέματα διαχρονικά όπως ο αγώνας των ανθρώπων για επιβίωση, οι δυσκολίες προσαρμογής στην μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα αλλά και οι συγκρούσεις στο πεδίο των σχέσεών τους.
Τα θέματα αυτά συμπλέκονται από τον Γιάννη Τσίρο με αριστοτεχνικό τρόπο και διεισδυτικό χιούμορ. Τολμούμε να πούμε ότι δουλεύοντας πάνω στο έργο του, το αντιπαραβάλαμε με τον κωμικοτραγικό τρόπο γραφής του Τσέχωφ. Άλλωστε, οι χαρακτήρες του Άγριου Σπόρου παρόλη την εκ διαμέτρου αντίθετη κοινωνική τους θέση και το προοιωνιζόμενο ιστορικό τους μέλλον σε σχέση με αυτούς του Βυσσινόκηπου, αδυνατούν και αυτοί να συμπλεύσουν με την κοινωνική πραγματικότητα που τους έχει πλέον περιβάλλει.
Το έργο με την ολοκλήρωση του αναδεικνύει την αλήθεια που δεν είναι μονοσήμαντη. Οι πράξεις του παρελθόντος δεν μπορούν μεν να σταθούν στο ύψος και την πολυπλοκότητα των σύγχρονων προβλημάτων, αλλά ο Σταύρος, ως Άγριος Σπόρος, θα «αντέξει» όπως συνέβαινε πάντα.
Βιογραφικό συγγραφέα
Ο Γιάννης Τσίρος γεννήθηκε στο νομό Μεσσηνίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε σχέδιο, φωτογραφία, και έκανε μαθήματα μουσικής. Εργάστηκε στη δημοσιογραφική φωτογραφία, στο ραδιόφωνο, στην κρατική τηλεόραση, και ως μουσικός σε διάφορα συγκροτήματα. Στο διάστημα 1991 - 93 παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα θεατρολογίας.
Εργογραφία
Οι τούρτες του μίσους (ταινία μικρού μήκους), Το φως που σβήνει (ταινία μεγάλου μήκους, με συνεργασία συγγραφής), Ποιος σκοτώνει τα παιδιά (θεατρικό),
Ο Μετρητής (τηλεταινία από μεταφορά διηγήματος, με συνεργασία συγγραφής), Αξύριστα Πηγούνια (θεατρικό), Διονύσης Σολωμός (ταινία μεγάλου μήκους – μη ολοκληρωμένη παραγωγή), Οι άντρες δεν κλαίνε (ταινία μικρού μήκους), Ηφαίστειο(ταινία μικρού μήκους), Press (θεατρικό μονόπρακτο), Το βουνό μπροστά (ταινία μεγάλου μήκους),
Τα Μάτια Τέσσερα (θεατρικό), Άπνοια (ταινία μεγάλου μήκους), Ο εχθρός μου (ταινία μεγάλου μήκους - σε διαδικασία παραγωγής), Αόρατη Όλγα (θεατρικό – ανάθεση εθνικού θεάτρου, Κανόνια και Τρομπέτες Θεατρικό – σε διαδικασία παραγωγής.)
Διακρίσεις
Η ταινία Το φως που σβήνει πήρε το 1ο βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ Λέτσε (Ιταλίας) το 2001, το 1ο βραβείο ποιητικής ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ Μόσχας (2002), το 1ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο διεθνές φεστιβάλ Καΐρου (2002), και το βραβείο κοινού στο μεσογειακό φεστιβάλ Κολονίας (2002). Το θεατρικό έργο Αξύριστα πηγούνια πήρε το 2004 το Α΄ κρατικό βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα στο θεατρικό διαγωνισμό τού υπουργείου πολιτισμού. Η ταινία Το βουνό μπροστά πήρε το 3ο βραβείο καλύτερης ταινίας στο φεστιβάλ Μόσχας το 2010. Το Θεατρικό έργο Τα Μάτια Τέσσερα, πήρε το βραβείο Δραματουργίας Κάρολος Κουν 2010. Η ταινία Άπνοια πήρε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2010 το βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών (FIPRESCI), καθώς και το βραβείο Κοινού.
Τιμές εισιτηρίων:
Δευτέρα/Τρίτη: Κανονικό: 15,00€
Φοιτητικό/Ανέργων/Άνω των 65: 12,00€
Σάββατο/Κυριακή: Κανονικό: 17,00€
Φοιτητικό & Ανέργων: 14,00€
Άνω των 65: 15,00€
Διάρκεια: 100’
Χώρος: Κεντρική Σκηνή
Σημεία πώλησης εισιτηρίων: Επί Κολωνώ (Ναυπλίου 12), Σύγχρονο θέατρο (Ευμολπιδών 45) viva.gr, Public, βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Bp, Media Martk, Eko, Shell, Seven Spots, Reload, My Market, Metro cash and carry.
