#40.yil

Beethoven Symphonie 3. (Eroica) 1st Movement

İKSV 40. Yıl Müzik festivalinin kapanışını Viyana Oda Orkestrası konseri ile yaptı. Ben de Aya İrini' de geçtiğimiz cuma günü gerçekleşmiş olan bu konserdeydim. Konser repertuvarı Beethoven Leonore Uvertürü, Mendelsshon Mi minör keman konçertosu ve Beethoven 6. Senfoni (Pastoral) idi. Mendelsshon' un keman konçertosunu herzaman çok sevdim. Yine eser başlar başlamaz göz yaşlarıma hakim olamadan dinledim. Ancak ne solisti beğendim ne de repertuvarın kalanını. Bence uluslararası bir festival çerçevesinde konser veriliyorsa, repertuvar daha ilgi çekici olmalı. Örneğin Milos konseri ne kadar güzeldi. Repertuvarının çoğunu bilmememe rağmen konser beni baştan sona hipnotize etmişti.

İKSV' nin bu organizasyonuyla ilgili daha katetmesi gereken pek çok yol olduğuna da inanıyorum ama o başka bir yazının konusu olsun. Herşeye rağmen, ülkemizde sanatın her koluna bu kadar balta vurulurken bu festivalin devam ediyor oluşu da büyük başarıdır bana kalırsa. Gerçi neden olduğunu hala anlayamadığım fuayelerdeki şarap ikramlarına son verilmiş ama neyse, o da başka bir konu olsun.

İyisiyle kötüsüyle 40. festivali de bitirmiş olduk. Darısı 2013 yılının başına. Bu yıl gittiğim konserlerin toplam değerlendirmesini de yine o bahsettiğim diğer yazıda paylaşacağım ancak kısacık bir bilgi olarak şunu söyleyebilirim ki 40. Yıl festivalinin konseri benim için Milos Karadaglic' di. Herkese şiddetle öneriyorum yayınlanmış iki albümünü de edinmelerini.

Milos Karadaglic - Albeniz No.5 Asturias

Pazartesi akşamı İstanbul Üniversitesi Rektörlük binasında Milos' u izledim. Ne güzel bir çocuk, pırıl pırıl, ışıklar saçarak verdi konseri. Öncelikle konser mekanı olarak rektörlük binasını çok beğendim. Belki akustik yönünden doğru olarak değerlendiremem ama atmosfer olarak inanılmazdı. Milos merdivenlerden inerek yerine geçti ve konseri şöyle açtı: "Good evening ladies and gentlemen, good evening cats" (İyi akşamlar bayanlar, baylar, iyi akşamlar kediler). Çünkü sahnenin tam önünde komik bir kedi yayılmış yatıyordu.

Konser Albeniz' in Austrias' ı ile başladı ve J.S.Bach' a ait prelüd ve füg ile devam etti. Sonrasında favori bestekarlarından olduğunu belirttiği Villa-Lobos ile devam etti ve finali Carlo Domeniconi' nin Koyunbaba' sı ile yaptı. Tabi Türkiye' de vereceği ilk konser için çok akıllı bir seçim yapmıştı bence. Benim de Koyunbaba' yı ilk dinleyişim oldu ve beğendim. Program notlarında İlkin Aktüze' nin belirttiği gibi Gümüşlük kokan bir eserdi.

Milos seyircinin ısrarlarına dayanamayarak iki kere bise indi. Birincisinde ne çaldığını kaçırdım ama ikinci biste çaldığı Jorge Cardoso' nun Milonga' sı beni sanki alıp İspanya' ya kadar götürdü. Havanın delirtme derecesindeki sıcaklığından olacak, rutubetli bir gün batımında, yemyeşil bir bahçede bu eseri dinliyor olduğum hissine kapıldım. Sanki yaşlanmışım ya da yaşlanmaktan korkuyormuşum gibi. Size önerim Milonga' yı da dinleyin.