#30.07.17

Kiedyś nie rozumiałam ludzi, którzy mówią, że nie czują. Wiedziałam, że w środku czują i że to tylko maska którą chcą się uchronić przed zranieniem. Otwierałam im oczy krzycząc: “Hej, spójrz! Uczucia są piękne! Ból jest piękny! To takie poetyckie cierpieć z powodu miłości! To piękne poświęcić się dla kogoś!”. Jednak znalazł się ktoś, kto pokazał mi, że ból nie zawsze jest piękny. Że dla niektórych nie warto się poświęcać, bo i tak rozdepczą Cię jak nic nie wartego śmiecia. A potem nie znajdzie się nikt, kto tobie powie jak pięknie jest czuć. Dla ciebie już tego nie ma. Dla ciebie nie ma nic co byłoby wartościowe w tym świecie. Nie potrafisz już czuć, już nie. Jesteś nikim.