#2biiik

Je ne veux que toi, mon cœur est á toi

Bazı geceler uyumak değil, düşünmek içindir.

İnsan en çok da cevap gelmeyince büyür çünkü o sessizlikte kendini dinlemeyi öğrenir.

Vedaları sevmem ama sana veda edememek koydu bana.

Uyanır uyanmaz elim telefona gitti, sana günaydın demek için. Sonra gidişin yüzüme tokat gibi çarptı. Bir anlığına her şey eskisi gibiydi; sonra... senin artık burada olmadığını hatırladım.

Hiç yaşanmamış bir şeyi özlemek mümkün mü?

Bazen cevap alamamak da bir cevap mıdır?

Bir "iyiyim" cümlesine bile razı olacak kadar özledim