#2balo

Ik zou eventueel al meer activiteiten kunnen voorbereiden om zo al materiaal te hebben voor de volgende stage. 

Ik heb deze opdracht samen met Izzy gemaakt. Ik ben samen met haar 27 december naar Brussel Centraal geweest en hebben dan een hele toer gelopen. We wisten in het begin niet wat we precies moesten doen waardoor we stil waren, maar na enkele minuten zijn we dan wel te horen op het geluidsfragment. In het totaal hebben we meer dan 40 min aan geluid, maar er was natuurlijk veel hetzelfde te horen. Tijdens onze wandeling zijn we langs verschillende straatjes gelopen. Zo zijn we begonnen aan het centraal station, hebben we via de grote markt een klein stukje van de kerstmarkt (achter de beurs) bezocht. Daarna zijn we via kleine straatjes richting de Nieuwstraat gelopen en uiteindelijk zijn we ook de City 2 binnen gelopen om eens te veranderen van geluiden.  

Deze opdracht komt in mijn stretchzone terecht, maar leunt aan bij mijn paniekzone. Deze opdracht werd samen met Izzy gemaakt en haar zus heeft ze gefilmd. We waren bezig over Samson en Gert de Afscheidstour waardoor we dan ook gekozen hebben voor hun lied: ‘Alles is op'. We vonden de context eten dan ook ideaal. We hebben ervoor gekozen om aan tafel te zitten, de pot op tafel te zetten, eten uit te schenken, te eten en dan weer af te ruimen. We wisten niet of dit met attributen moest, maar kozen er dus voor om het zonder te doen, dit werd achteraf dus een grappig beeld. We hebben ook geprobeerd om op elkaar in te spelen door ‘potten en flessen’ te geven die de andere dan gebruikt. We hebben bij het filmen ervoor gezorgd dat de camera een eventuele 3de persoon aan tafel was zodat we er nooit met onze rug naartoe zaten. We hebben deze video in totaal 5 keer gefilmd omdat we steeds opnieuw moesten lachen of we niet blij waren met het resultaat.  

Ik vond dit eigenlijk een zeer leuke opdracht. Een ritme zoeken en dan vasthouden vond ik echter wel moeilijk. Het feit dat ik het moest filmen en mezelf dus op beeld moest zetten zorgt er voor mij voor dat deze opdracht in mijn stretchzone komt te liggen. Ik zie mezelf niet graag op beeld en met deze opdracht wordt ik daarmee geconfronteerd. Ik heb gekozen voor de materialen die je gebruikt bij het maken van pasta: pasta, zout, houten lepels, soeplepels en een deksel. Ik vond het dan ook alleen maar passend als ik de video in de keuken ging gaan filmen. Ik ben dat dus maar in de keuken van mijn oma gaan doen. Ik heb zoveel mogelijk geprobeerd om mijn ritme te behouden, maar dat was redelijk moeilijk omdat ik steeds van materialen moest veranderen en soms dacht ik gewoon te veel na over het ritme waardoor er eens een deuntje ge vroeg of te laat kwam.

Ik vond dit een hele leuke opdracht, maar omdat het over mezelf gaat zet ik het in mijn stretchzone. Ik wou het een speciale video maken omdat ik met morfo enkel video’s tot 30 seconden kon maken. Ik heb daarom gekozen voor een nieuwsbericht met verschillende personages. Ik heb allemaal dieren of maskers genomen en 1 foto van Liesbeth, omdat ze er gewoon in moest (met haar toestemming natuurlijk). De tekst was ter plekke geïmproviseerd. Ik heb de video’s zelf moeten filmen omdat ik ze niet kon downloaden via de app zonder te betalen, waardoor het geluid en de beeldkwaliteit niet helemaal goed zijn. In het algemeen ben ik wel tevreden over deze video.

Nu dat de kerstboodschap geweest was van onze koning, wou ik daarmee iets leuks doen. De koning dus een grap laten vertellen vond ik dus ideaal. Deze oefening komt in mijn stretchzone omdat ik niet precies weet wat de reacties op de video zullen zijn. Ik weet ze natuurlijk liever wel om in mijn comfortzone te zitten. Ik vond dit een hele leuke oefening, maar het is redelijk moeilijk om dit te doen doordat hij vrij zakelijk kijkt, zijn klemtonen op andere momenten legt en met een Frans accent spreekt. Ik ben wel tevreden over dit resultaat. Ik heb ervoor gezorgd dat de video maar 30 seconden lang is zodat er nieg kan gesproken worden over plagiaat

Ik heb mezelf op stopmotion laten dansen. Dit is een opdracht dat ik in mijn paniekzone plaats omdat ik helemaal niet wist hoe ik er aan moest beginnen. En wat ik dan allemaal zou doen. Het feit dat mijn broer het dan ook nog moest fotograferen hielp ook niet want ik moest steeds met zijn gezichten lachen. Soms is er in de video te zien dat ik te snel een te grote beweging heb gemaakt, daarom heb ik dan ook ervoor gekozen om de foto’s niet te snel achter elkaar te plaatsen zodat elke foto zichtbaar is. Ik heb het filmpje gemaakt in het salon omdat dit ook de plaats was waar we dansen met nieuwjaar.

Net zoals de andere beeldopdracht, de verzameling van één kleur, zit deze beeldopdracht in mijn comfortzone. Ik begin altijd te tekenen vanuit een idee. Deze tekeningen werden getekend op het verjaardagsfeestje van mijn oudste halfbroer (eind november). Ik heb dan specifiek gekozen voor de pakjes, ballonnen en kerstboom omdat dit het beste bij elkaar paste. Er werden verschillende materialen gebruikt bij het uitwerken van deze verveelkunstwerkjes: plasticine, touw, kleine kerstballen, tandenstokers, lint en papier. Ik heb de kerstboom gemaakt door gebruik te maken van een tandenstoker, deze boom was uiteindelijk nog het gemakkelijkste van alle plasticinewerkjes. De pakjes in vorm krijgen waren enorm moeilijk om de juiste groottes te maken en de juiste vorm te bekrijgen.