#23.48

teşekkür ederim bunca yolu düşe kalka da olsa, paramparça da kalmış olsan kimsenin el uzatışına muhtaç kalmadan yürüdüğün için. o aynadaki kızın kan çanağı gözlerine bakamamış olsan da bazen, o çeneni bir hayatı parçalamak ister gibi sıkmış da olsan, titreyen parmaklarına bir kalem sıkıştırdığın ve yazmayı bırakmadığın için teşekkür ederim. onurlu bir kadın gibi yaşarken de, bir korkak gibi göğsünü yarıp kalbini avuçlamak isterken de; başarıların gibi hatalarının izlerini de göğsünde bir madalyon olarak taşıyabildiğin için teşekkür ederim. kimsenin övgüsüyle göğe çıkmayıp, kimsenin yermesiyle yerin yedi kat dibine girmeyecek kadar kendine inandığın ve kendini tanıdığın için teşekkür ederim. ne kadar sinirlenirsen sinirlen kendin olmaktan vazgeçmediğin, kin tutup kimseyi kendine yük etmediğin ve en güzel hesaplaşmalarını onlar gibi saman altından su yürüterek değil de, onlarla hesaplaşmayı umursamayacak kadar içinden silerek yaptığın için teşekkür ederim. yüreğinin götürdüğü yere gitmekten korkmanın hiçbir fayda etmediğini öğrendiğin, elin göğsünde bir adamın ismini fısıldıyorken sürekli, onun gözlerine de baksan dizlerine de kapansan sevmenin, sevgin uğruna perişan olmanın utanmanı gerektirmediğini öğrendiğin için teşekkür ederim. bir daha hiç dinleyemeyeceğini sandığın şarkıları ezberlemekten korkmadığın, hiç geçemeyeceğini sandığın o sokağın köşe başında hiç gelmeyecek birini bekleyebildiğin; sonra o şarkıları dinleyip o köşe başında gülüşler eskitebildiğin için teşekkür ederim.