#suprantimane

şimdi bu kalbin bin parçasını toparlasam bir etmiyor.

ben o kapının eşiğine çocukluğumu gömdüm.

asıl acı veren bir ağırlık hissetmek değil, o ağırlığa alışmış olduğunu anladığında aynada kendinle göz göze geldiğin ilk an.

seni bütün o huzursuz uykulardan kaçırıp göğüs kafesimden yapılma bir zindana hapsetmek istedim.

bir gece, birinin istediği her şeyken, istemediği tek şey olmanın sancısıyla yatakta iki büklüm kaldım. karnımdaki çürük izi hiç geçmiyor inan.

ben çok güçlü bir kadınım, bu en güzel yanım mı yoksa her defasında mezarımı bana kazdırmaktan öteye gitmeyen bir lanet mi düşünmeden edemiyorum.

umarım bir gün hiç tereddütsüz dalgasız bir denizde güneşli bir günde sırt üstü uzanır gibi huzurla sevildiğini hissedersin, ben sana karanlıklardan ötesini verememişim