#suprantimane

yazdıklarım göğsüne saplı bir bıçakmış, ben bu yaraları bıçaksız açtım

umarım bir gün hiç tereddütsüz dalgasız bir denizde güneşli bir günde sırt üstü uzanır gibi huzurla sevildiğini hissedersin, ben sana karanlıklardan ötesini verememişim

belki iyiden çok kötüyü yazıyorum ama seni hep en güzel halinle hatırlıyorum

ben bak bu olacak demeyi çok iyi biliyorum ama ben söyleyince olmuş olan felaketi sanki ben çağırıyormuşum gibi oluyor o yüzden sessizce olmasını bekleyip olunca da boğazımda çözülmesi mümkün olmayan bir düğümle sadece gülümsüyorum

ben şimdi sana elleri titrek tırnakları kemirilmiş o 14 yaşındaki o kızı getiremem o kız büyüdü ve yaşamak zorundaydı bak bu bileğimdeki deriyi ben paramparça ettim ben bu izi oradan silemem

noldu biliyo musun ben bi sabah uyandım sesin artık yoktu

bir şeyleri doğru yapmak bi köprünün halatlarını sağlam tutmanın önemiyle eşdeğerdi bi zamanlar, o kadar çok çabaladım ki her şeyi doğru yapabilmek için, hiçbir şeyi kılıfına oturtamadım. çakılınca suyun yaptığı beton etkisi, sağlam kemiğim kalmadı.

bir gece, birinin istediği her şeyken, istemediği tek şey olmanın sancısıyla yatakta iki büklüm kaldım. karnımdaki çürük izi hiç geçmiyor inan.