Zamansız veda ediyorum yine; kime ve neden olduğunu bilmeden. Duygularıma yenik düşmekten korktuğum için kaçıp kurtulmayı seçiyorum ya da belki, bu yolu seçmek zorunda hissediyorum. Günler yeniden uzamaya başlıyor. Boğulduğumu hissediyorum. Yavaşça batıyorum. Direnmek gelmiyor içimden. Bu soğukluk bile, alışıldık bir huzur gibi. Kurtulmak istemiyorum belki de… Sadece sessizlik istiyorum.

ne anlatmak ne de anlaşılmak, bunların hiçbir önemi yok, insan kendinin en derininde ne yaşıyorsa yaşamalı ve diğerlerine sadece yüzeyindeki nilüferleri göstermeli, öyle mi

ben bi soğuğa düştüm, içinde üşümek yok.

günler geçiyor ama seninle eminönü'nde bir balık ekmek yiyemiyoruz

K but I can’t see anyone ever wanting to be with me?? Like who is going to see this ugly mug and shitty personality and think that’s a good idea? And I keep thinking about how nice it could be to have someone that you’re that close to but it’s never going to happen so where do I go from here? Just accept that I’ll be alone forever? Yeah cool.

"Beklemek" hiç bunca farklı anlama gelmemişti