Zamansız veda ediyorum yine; kime ve neden olduğunu bilmeden. Duygularıma yenik düşmekten korktuğum için kaçıp kurtulmayı seçiyorum ya da belki, bu yolu seçmek zorunda hissediyorum. Günler yeniden uzamaya başlıyor. Boğulduğumu hissediyorum. Yavaşça batıyorum. Direnmek gelmiyor içimden. Bu soğukluk bile, alışıldık bir huzur gibi. Kurtulmak istemiyorum belki de… Sadece sessizlik istiyorum.













