#22.08.2015

It’s 08.24.

It’s like I’ve reached a mental plateau; I’m not evolving. I don’t think it’s him; it’s the feelings that comes with him. I’m not obsessed with him as a person, I’m obsessed with having a person- I hardly know him.

I need to push through this plateau. Perhaps I’ll reach the climax of this period- perhaps I’ve already been through it. It feels as if I’m in the final stage. 

https://www.youtube.com/watch?v=tyWnnXwEbAw

İnsan bilincini, zihnindekileri, anılarını nasıl yitirebilir? 

Yaşayıp da pişman olmadığı güzel günlerin, bir anda hafızasında yok olmaya başladığını fark ettiği an, nasıl olur da sanki sadece bir rüya görmüş ve ertesi gün o rüyayı hatırlamıyormuş gibi yaşamaya devam edebilir?

…

Aradaki kilometrelerin bir anlamı kalmadan, şarkıların susmadığı uzaklarda yaşanılan bir akşam. Uzak sadece, iki insanın hayatlarının birbirine uzaklığı kadar, düşüncelerinin hiçbir noktada kesişmediği ve kesiştirilemediği kadar.

…

Bir bedende bambaşka iki insanı yaşatıyorum. Biri burada, yanımda, elini uzatsa benim olduğunu bildiğimden gözüm kapalı o eli avuçlarıma alabilecek kadar yakınımda. Bir yanım çok uzaklarda, arada bambaşka bir evren, başka hayatlar. Biri, herkesin bildiği, tanıdığı, deli dolu bir hayata sahip, bir kelebek kadar kısa ömürlü ama bir o kadar mutlu, huzurlu.

Diğerini bırakın insanları, ben, kendim bizzat tanıyamıyorum. Bir anda çıkıyor meydana, tam gittiğini, beni terk ettiğini düşündüğüm bir anda, gelip hayatımın ortasına yerleşiyor, fethediyor. Ne kadar gitmesini istesem de, bir yerlerde beni yerle bir etmek için pusu kurmuş bekliyor. En zayıf olduğum anda ortaya çıkıyor. Yolda yürürken mesela, bir anda karşımdan gelen insanların arasında belirip, bütün hayatımı kimseye fark ettirmeden ele geçiriyor. Bazen yanımda, rakıma su döküyor. Bazen karşıma geçip oturuyor, ben anlatıyorum, o dinlemiyor. Rakı kadehlerimizi tokuşturuyoruz, “İzmir’in oyunlarına” diyoruz. Dudaklarına bir gülümseme yerleşiyor. O an anlıyorum, nasıl galip gelebileceğini düşünüyor. Susuyorum. Bilinçaltımla sonu gelmeyecek bir savaşa tutuşuyorum. Ama dünyası başına yıkılan, her seferinde ben oluyorum. O kaçıp gidiyor, yine bir yerlerde, pusu kurup, benim toparlamaya çalıştıklarımı daha da viran etmek için, saklanıyor.

Onun yokluğunda, acılarımı anlatıyorum pavyon dublesine. Bir iki derken sabahı ediyorum. Sarhoş olayım istiyorum, unutayım, her şeyi unutup uyuyayım. Ama ne ben unutuyorum, ne anasonun kokusu hafızamı ele geçirebiliyor.

Ara sıra, “bugün değil Gamze” diyorum. “O sarhoşluğu bugün yaşamayacaksın”. Ben ne zaman böyle düşünsem, o çıkıp geliyor bir yerlerden, tüm hayatımı, geçmişimi, şimdimi, geleceğimi, avuçlarının içine alıyor. Ben, kendi avuçlarımdan hayatımın nasıl kum tanesi gibi aktığını, sadece seyredebiliyorum.

İnsan kendi hayatını dışardan seyredebilir miymiş? Ben, film şeridi gibi, her seferinde izliyorum ve o her gelişinde, ben her izleyişimde, “bu hayat, nasıl benim hayatım olabilir?” sorusuna cevap arıyorum.

…

Beyaz peynir ve anason kokusu. Bunların yanında bir de deniz kokusu varsa, bir başka. Gece başka, bilinçtekiler başka, zihinde dönen duransa hiç olmadığı kadar başka.

Bu arada, cevabını aradığım soru mu?

Canından canıma içtiğim bir akşam, belki tanıyamadığım bir insanın hayatının nasıl benim hayatımı bu denli ele geçirebildiğine cevap bulurum. 

có vẻ hơi bị ảo tưởng một chút, chưa tiến triển được tí gì mà lúc nào bản thân cũng nghĩ đến cái viễn cảnh sau này thành đôi thì sẽ như thế nào, vui vẻ ra sao blah blah chứ không hề nghĩ đến chuyện nếu không thành đôi thì sẽ khó xử, khó nhìn mặt nhau thế nào .__.

2 X Die Toten Hosen 22.08.2015 Konzert In Leipzig – Am Anfang war der Lärm

EUR 37,50 (6 Gebote) Angebotsende: Freitag Aug-21-2015 21:15:57 CEST Jetzt bieten | Zur Liste der beobachteten Artikel hinzufügen

View full post on

Laola-Club-Karten Schalke 04 -SV Darmstadt am 22.08.2015

EUR 151,01 (11 Gebote) Angebotsende: Samstag Aug-22-2015 12:37:40 CEST Jetzt bieten | Zur Liste der beobachteten Artikel hinzufügen

View full post on