#2000-2003

Haydar: "Üşüdün mü? Titriyorsun."

Armağan: "Bütün bunların yaşanması gerekiyor muydu, ha?"

Haydar: "Bana neden kızdığını söyle armağan."

Armağan: "Çünkü o zavallı kızın canını yaktın."

Haydar: "Canını yakmak için ne yaptım?"

Armağan: "Onu bu gece neden yalnız bıraktın, ha? Neden?"

Haydar: "Sana bakmaya çıkmıştım."

Armağan: "Bana mı?.İnanmıyorum. orada sana deli gibi aşık ve yardıma ihtiyacı olan bir kız varken sen bana bakmaya çıkmıştın, ha? Öyle mi?"

Haydar: "Evet. Benim de yardıma ihtiyacım vardı. O çocuğa "evet" dedin mi?"

Armağan: "Bu seni neden ilgilendiriyor?"

Haydar: "Çünkü "evet" demeni istemiyorum."

Armağan: "Bak Haydar."

Haydar: "Dedin mi? Cevap ver."

Armağan: "Demedim ama demeyeceğim anlamına da gelmez."

Haydar: "Ben... Seni seviyorum Armağan!"

Armağan: "Ne?"

Haydar: "Seni seviyorum dedim. Seni doğduğum, nefes aldığım günden beri, toprağa sıcağı avuçladığından beri, ağacın dibine oturup yaktığım türkülerden beri seviyorum. Hiç görmeden bildiğim, görünce tanıdığımsın. Yanımda yokken sen bende varsın, yanımda varken ben sende yok oluyorum. İşte söyledim Armağan. İki yıllık sessizliğimin mührünü söküp attım. Gerisi sana kalmış."

...

Haydar: "Dur, bir şey demeden yollamam seni."

Armağan: "Sana ne diyeyim, bilmiyorum."

Haydar: "Bana neden kızgın olduğunu söyleyeceksin."

Armağan: "Söyledim ya. İclal'e acı çektirdin."

Haydar: "İclal benim onu kardeş gibi sevdiğimi biliyordu."

Armağan: "Sana duyduğu aşk hoşuna gidiyordu. Sana dokunması, sana sarılması."

Haydar: "Hayır, rezzan hocam içindi. peki sen niye beni İclal'e doğru ittin?"

Armağan: "Ben vicdanımın sesini dinledim."

Haydar: "Diğer bacılar dururken niye en çok sen bağrına bastın?"

Armağan: "Çünkü çok çaresizdi."

Haydar: "Sen İclal'i kıskandın."

Armağan: "Madem böyle düşünüyorsun, onu niye eve getirdin?"

Haydar: "Söyle armağan. İclal'i kıskandın değil mi?"

Armağan: "Hayır!"

Haydar: "Kıskandığın için vicdanın seni ayıpladı değil mi?"

Armağan: "Hayır!"

Haydar: "Kendinden sakladığın hayaletler İclal gelince hortlamadı mı?"

Armağan: "Hayııır!.. Evet, evet kıskandım, evet kıskandım."

Haydar: "Niye peki?"

Armağan: "Çünkü sen benimdin, benim parçamdın onun değil." Haydar: "Sana son defa soruyorum, bir daha da sormayacağım. "Benim bir parçamsın" ne demek Armağan?"

...

Haydar: "Ne demek armağan?"

Armağan: "Kabul etmekten deliler gibi korktuğum, kırk kilide vurup sakladığım herşey demek. Yitirdiğim çocukluğumdan saklı kalan masumiyet demek. Bir türlü yol bulup da yüreğimden dilime gelmeyen o cümle demek. Ben de seni seviyorum haydar demek, ben de seni seviyorum demek."

40 HD BMW 320Ci Executive Car Specifications, Features with Images

Last new price: € 42.500 €Carbody: coupéDoors number: 2Transmission: 5 s., manualNumber of car seats: 5Release date: 2000End date: 2003Wheel drive: rearDrive system: fuel engineFuel: petrolTotal max power: 125 Kw (170 Hp)Total max torque: 210 NmCylinders: 6, inlineValves per cylinder: 4Capacity: 2171 ccBore x stroke: 80,0 x 72,0 mmCompression ratio: 10,8 :1Max power: 125 kW (170 hp)Max power RPM:…

2000-2003

In every work by Dutch fiber artist Marian Bijlenga, many small and similar – but never identical – elements are stitched into a web of invisible nylon thread to create a harmonious whole. Whether a thousand small “dots” radiating out from a corner point or two hundred curved “lines” suggesting watery swirls, her work is characterized by repetitive, lace-like units that float, touching neither each other nor the wall from which the web is suspended. The result is serene, orderly, and contemplative work that beautifully expresses Bijlenga’s vision of the natural world.

“I see my work as drawing,” says Bijlenga. “I like patterns, and when you work with lines and dots, you see lines and dots everywhere.” While her early work often alluded to alphabets and calligraphy, she now takes her inspiration from nature: white fungal dots on tree trunks, the curve of eucalyptus leaves, swirling water eddies.  She also recently completed a series of portraits, a departure from her usual abstractions.

Many of her works convey three-dimensionality using a limited pallet of shapes and colors. All hang precisely one straight-pin’s length from the wall and are never hung behind glass, in order to enhance their transparency and shadows, which she considers integral. Some recent works use two colors of dot -- one being the “shadow color” of the other – as well as the wall shadows, to create additional depth.

In the years following her graduation from the Rietveld Art Academy in Amsterdam, Bijlenga used glue-stiffened thread as her primary material. However, she found this technique wasn’t strong or stable enough, so she began experimenting with horsehair. Using this method, she machine-stitches the hair into long cords or sews it between two layers of fabric to create round shapes. She then pins, traces, and sews the small elements to water-soluble fabric, which is finally washed away. This technique gives her the transparency, strength, and washability she requires.

Bijlenga’s works range in size from diminutive one-foot-square pieces, which sell well in space-conscious Japan, to works more than eight feet in length, which American collectors favor. She prefers the latter, which allow her to “work longer on the piece and let it grow until it is the right size.” Each work spends many months on her studio wall, having elements added or being reconfigured entirely before it is finished.

At the end of each year, Bijlenga creates a small, spiral-bound album of her work, shows, and sources of inspiration during that year, as a personal record. These books show a great continuity of technique and theme over two decades, which has no doubt helped her entry into the world of highly collectible fiber artists.

Bijlenga has won many awards in recent years, including the Excellence Award at the 1999 International Textile Competition in Japan and the Biennale Prize at the Second International Tapestry Art Biennale in 2002. Her work has earned praise from Jack Lenor Larsen, who wrote the introduction to her self-titled book in the Telos Publishing Portfolio series. In the US, she is represented by gallerymateria of Scottsdale, Arizona, which staged a solo exhibit of her work in November 2002 and shows her work every year at SOFA Chicago and New York.

Christina Conklin  Fiberarts Nov/Dec 2003