#15.09.2020

Değer...

Vote for Liam on the next round of Billboard Fan Army Face-Off - 15.09

dişilik, yavrusuna yanaşmaya kalktığınız kedinin gözlerindedir, trendyol linki fişekleyen ablalarda yahut bisikletçi şortunu giyip fıtı fıtı ortada gezen kızlarda değil. büyüyünce buralara geri dönüp neyin kafasını yaşadığımı veya yine neye sinirlendiğimi okumak istiyorum. oldukça umutlu ve de mutluyum aslında. istanbulda yaz akşamlarının özel bir kokusu var, tüm yoksulluklarımı ve tüm zenginliklerimi barındıran. tek istediğim o koku kaybolmadan şehre kavuşmak. her ne kadar evropa görmüş ve aşık olmuş masum bir köylü olsam da yine dönüp dolaşıp istanbul’a ağıt yakıyorum. buraya bir anımı anlatmak için gelmiştim çünkü zamanla hafızamın silindiğini fark ettim. neyse. vilnius-minsk treninde uyuklamaya çalışırken yakışıklı bir bey kafama, hem de tam üstüne, bir poşet koymuştu. bu sayede uyanıp yol arkadaşımla dakikalarca içimize içimize güldükten sonra pasaportçu polislerden “ciddiyetsiz püüü şuna bak!” bakışı yemiştim. böyle anlatınca hemen gözünüzde maşallah kocaman ve de sarışın rus gibimsi amcalar canlandı değil mi? maalesef yanlış, bu polisler hanımdı hem de en dişi ve en asilinden. gelin görün ki kontrol sırasında treni benim pasaportum yüzünden yaklaşık bir saat bekletmek zorunda kaldıkları bir sorun yaşandı. tüm renkli gözler benim üzerime dikilmişken ben de dişi bakışlı hanıma duble bir dişi bakışı attım ve hayırdır bi pıroblem mi var bacım diye sordum. kadın no dedi. durdu, baktı, durdu, baktı I’m I’m dedi ve ingilizcesi orada bitti kadının. üzerinden iki sene geçmesine rağmen hala sorunun ne olduğunu öğrenemedim. şimdi yani demek istediğim attığınız bakışlar asil olabilir ama tatmaya ve konuşmaya yarayan organımız çok daha işlevli ve önemlidir. kelimelerimizin tadına baktıktan sonra onları söyleyebiliriz/söylemeliyiz(gelecekteki çocuklarıma öğüt). ordu’da çarşıya giden bir dolmuşta çok şık giyimli bir hanımın ağzını açıp konuşmaya başladığı an tüm karizmasının yerle bir olduğu hikayeyi başka zaman anlatırım, ama içinde bulunduğumuz cümlede anlatmışım zaten. dil önemli işte yavrucaklarım, hem yabancı dil, hem anadil, hem de gözlerin, bakışların dili.

clarification 😉

(İsra Sûresi /44.)

—Bakashi™!!! We love you! <333