#12giordani

Tuwing pinyahan festival kami ng aking pamilya ay bumibisita sa probinsya ng aking ama sa Legazpi. Huling bisita namin ay noong Septyembre 2019 kung saan sabay naming ipinagdiwang ang kaarawan ng aking ama at lola. Kapag nabanggit ang lugar na “Bicol”, marahil ang unang papasok sa isipan ay walang iba kung hindi ang katangi-tanging bulkan Mayon na kilala dahil sa kanyang halos perpektong hugis. Kaya naman nang naisipan ng aking pamilya na umuwi sa aming probinsya na Caramoan sa Camarines Sur, aming napagtanto na hindi dapat mapalagpas ang pagkakataon na dumaan muna sa lungsod ng Legazpi upang masilayan ang kilalang bulkan. Bago makarating ng Legazpi, inabot kami ng gutom kaya naisipan munang mag tanghalian sa lungsod ng Naga. Kami ay kumain sa isang restaurant na tinatawag na Bob Marlin, kung saan masarap ang kanilang crispy pata, laing at pinangat. Matapos niyan, kami ay nagpatuloy na patungo sa Legazpi. Ikaunang beses ko pa lamang makauwi sa Albay, kaya nang makarating sa Legazpi at nakita ang bulkan ng harapan, ito ay aking ikinasaya sapagkat tunay na mas maganda ito kumpara sa mga larawan masisilayan lamang sa Internet o kaya sa mga postcards. Matapos namin puntahan ang bulkan, kami ay nagpatuloy na sa aming paglalakbay patungong Camarines Sur.  Gabi na nang kami ay makarating sa tahanan ng aming mga kamag-anak, kaya hindi na gaanong nakapaglibot.  Kumain na lamang ng hapunan, at dumiretso tulog na sapagkat nahapo mula sa byahe. Natapos ang araw na may ngiti ang lahat sa kanilang mga mukha. Isa pang isla naman sa aming listahan ay ang Lahos Island. Tulad ng isla ng Matukad, ito ay madalas na dinarayo rin ng mga turista. Sa islang ito, medyo nagtagal kami sapagkat dito ay magandang magtampisaw at lumangoy. Malinaw ang tubig at matataas ang alon, kaya lubusan naman kaming natuwa sa pagbisita dito. Matapos ang island hopping, kami ay umuwi na sa aming tahanan sapagkat sa susunod na araw, lilisanin na namin ang Caramoan upang pumunta naman sa Cagaray at manatili sa Misibis Bay resort ng dalawang araw. Sa aming panghuling araw sa lalawigan ng Albay, dumayo muna ulit kami sa lungsod ng Naga upang bumisita sa Naga Cathedral at Penafrancia Basilica Minore. Dito kami ay nag-alay ng pasasalamat para sa aming masayang bakasyon. Humingi na rin kami ng gabay upang kami ay maging ligtas sa pagbalik namin ng Manila. Sana’y matapos na ang pandemyang ito at magsama sama na ulit ang mga pamilyang magkakalayo sa isa’t isa.

Kada-taon tuwing Disyembre, bago kami lumalakbay papunta Baguio ng aking pamilya, kami ay dumadaan sa La Union. Kami ay nag-babakasyon ng dalawa hanggang tatlong araw kung saan kami ay gumagawa ng iba’t ibang aktibidad bago umakyat ng Baguio. Isa ito sa mga tradisiyon namin tuwing pasko. Ang biyahe namin papunta sa La Union galing sa aming bahay ay tumatagal ng isa o dalawang oras. Isa sa mga hindi malilimutan na parte ng aming bakasyon ay ang biyahe papunta sa destinasyon. Mga dinadaaanan na tanawin o kaya mga stop-over na kung saan kami ay kumakain ng mga piling pagkain na mahahanap lamang ito sa La Union. Tulad ng “kilawen” at mga putahe na ang pangunahing sangkap ay kambing. Ang mga bagay na hinahanap namin bago puntahan ang isang resort sa La Union ang mga puwedeng aktibidad na gawin, tulad ng surfing, swimming, o kaya ang puwedeng pang puntahan na mga tanawin. Ang pangalan na pinuntahan namin na resort ay ang “Final Option” kung saan napakaganda ang tanawin pati ng dagat. Ang huling punta namin, noong 2018, ang una naming ginawa pagkadating sa La Union ay kumain ng kambing sa isang karinderya, kahit maliit lamang ito, ang lasa ng kambing ay kakaiba at napakasarap. Pagkatapos, kami ay agad-agad nagpalit ng swimsuit namin para makalangoy sa beach at pool. Sunod, plano sana namin ay mag-surfing kaso nasabayan namin ang low tide kaya hindi natuloy. Panghuli, tinapos namin ang araw namin ng pagsasama ng buong pamilya habang naglalaro ng baraha (pusoy, pusoy dos, tong its) hanggang madaling araw. Isa ito sa mga hindi ko malilimutan na alaala dahil ito ay ang mga masasayang nangyari sa akin bago nagkaroon ng pandemiya.   Para sa akin, tatlo ang tinitignan ko para masaya at mabuo ang aking bakasyon. Ang biyahe, destinasyon, at ang mga kasama ko.

Lucban, Isa sa mga sikat na  lugar sa rehiyon ng Calabarzon. Kilala ito dahil sa Pahiyan, isang pagdiriwang na nagaganap tuwing ika 15 ng mayo taon taon. Kilala rin ito sa mga tanyag na lugar tulad ng Kamay ni Hesus at ang St. Louis Bishop church.Noong Feb 2021, pumunta kami dito ng aking pamilya para magpahinga. Madami kang pwedeng gawin na aktibidad sa lugar na ito. Isa na dito ang pag libot sa mga sikat na lugar pang turista o di naman kaya ang pag ligo sa mga Ilog na may sobrang linis na tubig. Sa sobrang linis ng mga ilog dito ay karaniwan ng mga naka tira dito ay sa ilog kumukuha ng tubig para inomin.  Sa daming pwedeng gawin dito, mas pinili ko pa rin magbisikleta na lang palibot sa buong Lucban, langhapin ang simoy ng hangin at pag masdan ang magagandang tanawin tulad ng mga matitingkad na bundok at malalawak na palayan.  Dito ay kinalimutan ko muna lahat ng problema ko at nagpahinga.  Dito ko lang naranasan na tipong pinagpapawisan na ako na kakapidal, hindi ko pa rin nararamdaman ang pagod. Pagktapos mag bisekleta ay kakain ka ng mga lokal na pagkain tulad na lamang ng Pancit hab hab at longganisnang lucban.  Masasabi ko talaga na sulit ang bakasyon dito dahil kahit sa kaonting oras lamang na nadito ako ay nakalimutan ko ang mga problema ko at nakapag pahinga.  Masasarap na pagkain, magandang tanawin at sariwang hangin, lahat ng ito ay nandito lamang sa iisang lugar. Ang pinaka tumatak sa akin sa lugar na ito ay ang mababait at masayahing mga tao. Ikaw ay sasalubungin  na may ngiti sa mga mukha at tratratuhin kang kabayan.

Isa sa mga napuntahan namin bago’ng mag-pandemiya’y ang Strawberry Farms sa La Trinidad, Benguet. Kung ikaw ay madalas magplanong pumunta sa Baguio, duda akong wala ito sa itineraryo ninyo, ‘pagkat iilang kilometro lamang ang layo mula dito, siguradong sulit ang pagbisita dito. Isa sa mga dahilan kung bakit ito’y laging darayuhin ng mga turista ay sa kung gaano kalaki ang sakop nitong lupa, ito’y binubuo ng mahigit 20 na hektarya ng strawberry farms. Hinding hindi mawawala ang pangunahing nakaka-akit sa mga dayuhan dito, ang makapagpitas, maka-ikot, at makakuha ng mga pasalubong. Buong pamilya kaming nagpunta’t namitas ng kanya-kanyang mga strawberry. Natatandaan ko pa noo’y palakihan pa kami ng mamitas. Siyam kaming nagpunta ngunit sa laki ng luga halos hindi mo makita ang isa’t isa. Isa ito sa mga panahon na hindi na madalas magkita ang buong pamilya at, siguro, kaya kami nagpunta rito ay para magsama-sama ulit kami at sa kabutihang palad, tuloy-tuloy na kaming nagsasama mula noon. Siguro ninais kong balikan ang mga araw na malapit-lapit kami sa isa’t isa, yung tipong linggo-linggo nagkikita o ‘di kaya’y linggo-linggo kaming dadayo sa bahay ng isa naming kamag-anak. Mabuti na lang na hanggang ngayon, na kahit may pandemiyang nagaganap, patuloy pa rin kaming nagsasama sa pamamagitan ng pagtawag o pagvideo chat.

Ang paglalakabay namin sa Baguio ay nagsilbing pang-bukas mata at pang-hikayat sa ating mga Pilipino na maraming magagandang tanawin sa Pilipinas na pwede natin puntahan at bisitahin. Sa pagpunta natin sa mga lugar na ito, ay hindi lamang natin matutulungang umunlad ang kapwa nating mga Pilipino kung hindi pati na rin ang pagyabong ng ekonomiya ng ating bansa. Sa kabuuan, ang Pilipinas ay tunay ngang mayaman sa likas na yaman at kamangha-manghang mga lugar na makikita lamang sa bansa. Ika nga nila, “It’s more fun in the Philippines”. Kaya naman halika na at tumungo sa mga kagila-gilalas at makapukaw damdaming mga destinasyon dito lamang sa Pilipinas,

Bago pa magsimula ang pandemya noong Marso 2020, umuwi kami ng aking pamilya sa aming probinsya noong Nobyembre 2019 sa Alaminos, Pangasinan. Mas marami ang bumibisita sa Alaminos, Pangasinan tuwing mga buwan ng tag-init para sa mga magagandang lokal na beach na pumupukaw ng atensyon sa mga turista. Ang aming paglalakbay pauwi ng Alaminos ay magsisimula ng 4 ng madaling araw at nagtatagal ng halos tatlo hanggang apat na oras, depende kung walang trapiko, ang mga daan patungo sa lungsod ay derederetso lamang sa simula. Marami ang aming nadadaanan patungo sa lungsod tulad ng mga tanawin, malago na bukirin, panig ng mga malalaking kabundukan, at mga gilid ng kumikinang na karagatan. Nang kami ay nakarating sa ay agad bumungad ang mahangin na mukha ng dalampasigan sabay ng mga paglanghap ng nilulutong mga pagkain sa kalye sa tabi ng mga paradahan ng mga bangka. Agad kaming nag pahinga sa aming pinatutunguhan na bahay na malapit lamang sa dalampasigan para hindi na bumiyahe muli. Pagkatapos mag impake ng kailangan dalhin, kami ay tumungo na sa bangka na aming rerentahan papunta sa mga isla ng Hundred Islands upang mag island hopping; inuna namin ang Quezon Island, ito ay isang pambatang beach dahil hindi mabato at mababaw lamang ang tubig. Sunod naming pinuntahan ang Marcos Island, doon ay may malaking kuweba sa gitna kung saan pwedeng mag “cliff diving” at ikaw ay lalabas patungo sa Imelda Beach pagkatapos sumisid. Marami pa kaming pinuntahan na iba’t ibang mga isla, isa dun ay ang Governors Island kung saan kami laging kumakain ng pangtanghalian bago lumangoy ulit. Bago man mag alas singko ng hapon ay kailangan na namin sumakay ulit ng bangka pauwi dahil sa oras na iyon ay simula na ang pagtaas ng tubig. Sa pagpunta at sa pag uwi namin sa Alaminos ay masasabi ko lang na ito ay isang lugar na sulit at hindi nakakasawang balik balikan kahit na umitim ang aking balat. Dadalhin ko ang lahat ng aking nararamdaman mula sa lugar na iyon hanggang sa pagtanda ko at hihikayatin ko ang aking mga kapwa Pilipino ko na huwag nila sayangin ang pagkakataon na bisitahin ang Alaminos, Pangasinan.

Noong 2019, na bigyan ako ng pagkakataon upang bumiyahe patungong Davao kasama ang aking buong pamilya. At dahil kilala ang Davao sa kanilang kalikasan ay pumunta kaming mag-pamilya sa tinatawag na Eden Nature Park na kung saan isang tourist spot na maaaring mabigyan halaga ang kagandahan ng kalikasan. Mayroon ding mga aktibidad na pwedeng gawin sa loob ng Eden Park. Dahil sa napakaraming maaaring gawin sa Eden park ay narito kami ng isang buong araw na kung saan itinesting namin isa-isa ang mga outdoor aktibidad tulad ng skycycle,skyswing, atbp. May cultural village na ipinapakita ang kanilang kultura sa mga turista upang maipagmalaki at bigyan pansin ang iba-ibang kultura na mayroon ang Pilipinas. Pagkatapos namin tumungo ng Eden park ay sa Davao Crocodile Park at People’s park ang aming mga sunod na destinasyon  na kung saan ito ay mga kilalang top tourist spots na matatagpuan sa Davao. Pumunta din kami sa Jack’s Ridge na makikita sa larawan upang makita ang buong davao at kumain ng masasarap na pagkain.Hinding hindi kumpleto ang pagpunta sa davao kung hindi matitikman ang prutas na durian na pinakasikat at nag-originate dito. Kahit na hindi kaakit-akit ang amoy nito, ay masarap at kakaiba ang lasa ng durian. Masasabi kong mababait ang lahat ng tao sa Davao. Itong biyahe ay naging pamparelax namin dahil bakasyon at kami ay nakakuha din ng mga bagong kaalaman ukol sa iba’t ibang tanawin ng bansa at iba’t ibang kultura na mayroon tayo.Panigurado pagkatapos ng pandemya, ay babalik kami dito.

Noong Disyembre 2018, kami ay pumunta ng tagaytay pagkatapos ng araw ng pasko para kami ay kumain sa umaga. Ang tagaytay ay isa sa mga pinakasikat na lugar dito sa pilipinas dahil kilala ang lugar na ito dahil sa mga magagandang mga tanawin na nandito. Ang lugar din na ito ay maganda puntahan dahil sa malamig na panahon na madalas na tinatamaan ng tagaytay. Sikat din ang tagaytay dahil kanyang mga kainan na nandito katulad ng Balay Dako, Cafe Voi la Crosswinds, at iba pa. Sa tagaytay dito mo din makikita ang bulkang Taal isa sa mga aktibong mga bulkan dito sa pilipinas at hinahangaan ka dahil sa tingnan ng eto or dahil sa kanyang tanawin ay sobrang maganda. Noong Disyembre 2018, kami ay pumunta ng tagaytay pagkatapos ng araw ng pasko para kami ay kumain sa umaga dahil gusto ng mga magulang ko pumunta ng tagaytay. Kasama ko ang aking mga kapatid, mga magulang ko, at aking mga pinsan. Kami ay sumakay na sa kotse at pumunta na ng tagaytay at noong una ayoko pumunta dahil tinatamad ako pero pagdating namin doon ako ay napahanga dahil sa ganda ng lugar na eto. Nabukas ang aking mata at ang aking isip ay umiba dahil sa Tagaytay. Pagdating namin sa Tagaytay kami ay pumunta sa isang kainan tawag na “Balay Dako” para mag almusal. Pagkatapos namin kumain ay pumunta kami sa ferris wheel sa Skyranch para kumuha ng mga Litrato. Pagkatapos noon ay naghahanap kami ng magandang view para mapakuha kami ng litrato. Pagkatapos namin mag ikot ikot ay kami nag uwian na. Hindi ko makakalimutan ang lugar na ito dahil sa sobrang ganda ng eto. Mali ang nasa isip ko na hindi maganda pumunta sa tagaytay pero pagkatapos ko pumunta sa lugar na iyon. Gusto ko nam palagi kumain doon ng almusal.