#12112016

öyle ayaklarımın üstünde, ayakkabı eskite eskite gezmek nedir bilmem ama, birinin yanında otururken tüm dünyayı yaşamak nedir bilirim. her gördüğüm güzel kareyi ölümsüzleştirmek içi fotoğraf makinem yanımda olmuyor ama, sevdiğinin tüm kıvrımlarını ezberlemek ve her özlediğinde hafızandan o görüntüleri çıkartmak nedir bilirim. arkaplanda çalan şarkının, rüzgarın esme hızının, güneşin parlaklığının, yağmur yağıp yağmadığının ve üstte ne kıyafet olduğunun hiçbir önemi olmadığı anlarda sevmek nedir bilirim. uyandığında bir çift güzel gözün en uykulu haliyle bakmasının güzelliğini, o en tatlı günaydın öpüşlerini bilirim. birinin gülümseyişinde dünyanın tüm harikalarını bulabilmenin, parmaklarının ucunda sevgiyi hissedebilmenin muhteşem hafifliğiyle göklerde uçmanın güzelliğini de bilirim. içini güldürenin teninde dünyanın en güzel kokusunu duymayı ve öpe öpe doyamamayı bilirim. en mutlu gülüşlerinde, en büyük heyecanlarında, en çocuk korkularında ve en çaresiz üzüntülerinde, tek bir insana koşup sarılmayı ve yanında her zaman onu aramayı bilirim. özlemeyi de bilirim, kavuştuğunda kendini dışarı fırlatmak ister gibi çarpan kalbinle özlediğinin boynuna atlamayı da. sevmeyi bilirim, tüm ayrıntılarıyla.