#071316

JUL 12 || My leave is until today only kaya susulitin na namin ang huling araw ng uncle at auntie ko dito sa Pilipinas. My cousin would be going home by July 17 pa and some of them are not in good terms kaya, ayun, cold war ang peg ng sambayanan, nakakautas sila. Pianggrocery rin kami ni auntie kaya sinunggaban ko na ang pagkakataon. Hahaha! Naka-apat na cart lang naman kami WOW! HAHAHAHA! Kasama na rin kasi doon ang para sa tindahan namin na labing-limang araw rin na sinarado ng nanay ko. Punong-puno na siya ngayon.

Sa Radisson Blu ulit kami naghapunan. Buffet na naman bes, kaumay na. Haha! Pero sarap-sarap talaga ako sa Basil drink nila, ugh! Pati yung all cheese pizza, halos ako ang umubos. Hahaha! Di ko masyadong feel ang dessert nila kaya kunti lang ang kinain ko.

It’s time to bid our goodbyes to Aunt Carol and Uncle Mike. We really had a good time with them. Sabi nila, babalik sila next year. Hopefully naman talaga, legit gala na ang mangyari at summer sila umuwi rito. Ang hassle rin kasi ng ulan.

JUL 13 || BACK TO REALITY HOLY SHIZZLE. At winelcome ako ng problema leshe. Ang galing din kasi ng isang coordinator. Duh, blah blah blah. Here’s my rant, katamad magkwento ulit. Ayoko siyang maalala pa. Tss. Here.

JUL 14 || Worked my ass off dahil badtrip na badtrip talaga ako sa coordinator na yun. Naririnig ko pa lang ang pangalan niya, nasisira na ang araw ko. Nevertheless, I still find this day so funny dahil maaga kaming nagsiuwian dahil sa mga kababalaghan sa building at opisina namin tungkol sa mga multo “kuno”. ‘Tong mga interns din kasi namin, ang o-OA. Tanghaling tapat, takot na takot? Klk.

JUL 15 || TGIF!!!!! Pero iniisip ko pa lang na may trabaho pa kinabukasan, wala. Nawala lahat ng excitement ko sa katawan. Haha! Kating-kati na akong gumala. I mean, pumunta sa malayong lugar na tahimik at malamig ang hangin. Gusto kong mag-overnight sa Osmeña Peak. I really don’t mind going there alone. I even would loved too.

JUL 16 || Umuwi ako kaagad para labhan ang napakarami kong labahan for two weeks. Yep, 2 frickin’ weeks. Halos araw-araw ba naman kaming umaalis ng auntie ko. Buti na lang may mga binigay siyang damit sa'kin kundi wala talaga akong masuot. But I end up taking some rest the whole day. Hay.

JUL 17 || Ubos ang labahin ni ateng. Jusko! Buti na lang di ako tinamad kumilos kahapon kahit sumasakit ang puson ko. Tanghali pa lang, natapos ko na lahat ng gawaing bahay kaya nung kahapunan, nagpahinga na lang ako. Happiness!

24 hours ang duty ni nanay kaya kaming magkakapatid lang ang nasa bahay. Kaming tatlo lang din ang bumisita kay tatay sa sementeryo. Dahil umay na umay na kami kakakain ng karne simula nung isang araw, nagluto kami ng nakakabatang kapatid ko ng pansit canton at danggit bilang ulam namin. Tapos maanghang pa yung sawsawan, heaven! Sarap!