#030521

köyde seksenli yaşlarda bir dedemiz vardı,babamın halasının eşi. çocukları olmamıştı. biz onu ve halayı ziyaret ederdik. bizi çok severlerdi,torunları yerine koyarlardı.dede biz geliyoruz diye kendileri yememelerine rağmen köyün seyyar marketinden bir sürü vanilyalı gofret ve ece çikolata alırdı. her maaşını almasında harçlık gönderirdi. teşekkür ettiğimizde "benim çocuğum,torunum,torbam yok. siz unutursanız beni dua edenim olmaz." derdi.dün hasan hüseyin dede vefat etti. bu gönderi burada "el-fatiha" niyetine dursun. belki gören biri dua eder,bunu bilseydi çok sevinirdi.

Mi ubriaco nella tua maglietta per non pensare a te, che strano modo di scacciarti tenendomi stretta alle poche cose che mi legano alla tua presenza. Te ne vai nel cuore della notte senza darmi spiegazioni, senza lasciarmi il tempo di capire quello che non hai il coraggio di dirmi, ed io resto a crogiolarmi in questo limbo di incertezze, nell'idea di perderti che mi toglie ogni centimetro d'aria. Vorrei solo tu decidessi di fare dietrofront, che pigiassi forte sull'acceleratore per riportare tutto indietro, tutto di noi, ma ho capito che non ho potere su questo. Quindi resto qui inerme a mani conserte aspettando mattina, aspettando un tuo cenno, annegando nel bicchiere la vana speranza che tu scelga me ancora per un po'.