#03.09

Uyku tutmayınca kendime kahve yapayım dedim. Mutfak tezgahına yaklastiğim an ayağımda bir ıslaklık hissettim ve lavabonun su akıttığını farkettim. Tezgahın önünde gölet oluşmuş. Bunu yazın bir defa daha yaşamıştım ve ilkine göre artık daha tecrübeli sayılırdım. Ne yapmam gerektiğini gayet iyi biliyordum. Önce lavabo vanalarını kapattım, ardından bir bez yardımıyla dışarıya akan suyu topladım. Sıra tamir etmeye gelmişti ve bu en zor kısmıydı. Takım çantasından ingiliz anahtarını alıp tezgahın altına girdim. O sırada çatal ortaya çıkmış olabilir ama yalnız olduğum için birini tahrik etmem söz konusu bile değildi dolayısıyla bunu pek önemsemedim ve suyun nereden aktığına odaklandım. Tesisatçıya para vermemek için kendim yapıyorum bu işleri, ona vereceğim parayı kendime veriyorum hem param yabancıya gitmemiş oluyor. Biliyorum bir süre sonra yine aynı şey yaşanacak ama sadece yazları kullandığımız bir ev için tesisatçıya para vermek istemiyorum. Zaten iki gün kalıp tekrar İstanbul'a dönücem. Giderken vanaların hepsini kapatırsam bir daha akmaz mantığıyla hareket ediyorum. Tahliye borusundaki sorunu geçici olarak hallediyorum fakat bu konuda kendimi bayağı geliştirmişim. Sorunu tam olarak çozemesemde bir süreliğine iş görecek şekilde tamir ediyorum. Suyu açıp borunun su sızdırıp sızdırmadığını kağıt havlu ile kontrol ediyorum ve "metin bu işi yapıyorsun" diyorum kendime. Takım çantasından aldığım İngiliz anahtarını hiç kullanmadan tekrar yerine koydum ve kendimden müsaade istedim.

Gittiğinden beri bedenimde çok değişik ve uzun süreli semptomlar gözlüyorum. Bir anda korkunç derecede zayıfladım, saçlarım döküldü, geçen gün burnumun kanamasını durdurmak için ecel terleri döktüm, geçmeyen bir mide bulantım, titremelerim ve hava durumundan bağımsız üşümelerim var. Bedenim yokluğunda yaşamayı reddediyor gibi. Çok yorgun hissediyorum ama uyuyamıyorum. Uyuduğumda mutlaka kâbus görüyorum. Tüm bunlar ne zaman geçecek hiçbir fikrim yok ama gerçekten artık dayanmakta çok zorlanıyorum. Beni bu acı öldürecekse önceden söyleyin, bari daha fazla acı çekmeden şu tatlı canımdan geçeyim. Yok iyi olacaksam nolur tahmini bir zaman verin, o zamana tutunayım.