#00smn

życzenia od song mino dają plus pięćdziesiąt do bycia cool, poproszę jeszcze o urodzinowego żółwika, a ten dzień zostanie najlepszym w moim życiu. nisko się kłaniam i pięknie dziękuję, mój kumplu!

Jeon Somi + @00smn 🌤

>> yeoreum z uśmiechem wręczyła starszemu koledze jedną słuchawkę, a drugą wzięła dla siebie i włączyła pierwszą lepszą playlistę, która pokazała jej się na stronie głównej aplikacji. zamknęła oczy, by powoli pogrążyć się w świecie wyobraźni. zawsze była w tym dobra. w uciekaniu od rzeczywistości i odcinaniu się od wszystkiego co działo się dookoła. cicha muzyka płynąca z jednej słuchawki i śpiew ptaków pomogły jej przenieść się daleko poza miasto. gdzieś, gdzie nie było ruchliwych ulic, ani mnóstwa ludzi. były tylko ukwiecone, kolorowe łąki i szum łagodnego wiatru, tańczącego wśród liści. dzięki ciepłym promieniom słońca, które przyjemnie grzały, poczuła się jakby była końcówka kwietnia, nie marca. tylko chłodny wiatr wciąż przypominał, że niedawno skończyła się zima. dziewczyna ziewnęła, nie kwapiąc się nawet, by zasłonić usta dłonią. przez wylegiwanie się na słońcu zrobiła się leniwa. lekko szturchnęła mino w bok. “ śpisz? “ 

Pogoda na szczęście dzisiaj dopisywała. Nie było zbyt zimno i nie zapowiadało się na deszcz, więc Yeo miała nadzieję, że tak pozostanie do końca dnia. W swój podręczny plecak zapakowała wszystko, co wydawało jej się najpotrzebniejsze na ten mały, spontaniczny wypad. Zabrała ze sobą nawet swój pastelowo-żółty polaroid, którym miała zamiar uwiecznić każdą minutę, o ile nie sekundę. Festiwal muzyczny! Na sam dźwięk tych słów czuła jak jej sercem wstrząsa ekscytacja. Po raz kolejny odszukała na mapie w telefonie miejsce, w którym za niecałą godzinę miał rozpocząć się festiwal. “ myślisz, że będzie dużo ludzi? dawno nie byłam na żadnym festiwalu… “ zerknęła na Song Mino, w myślach już wyobrażając sobie tłumy osób w przeróżnym wieku. 

well…chyba najtrudniejsze byłoby znalezienie czasu na spotkanie. so 50/50. 

Większość, jak nawet nie wszyscy mają swoją drugą twarz, której nie pokazują, a przynajmniej starają się nie pokazywać innymi. Yeonhee również. Tyle, że w jej wypadku, ta druga strona nie jest typowym odcięciem się od rzeczywistości, czy też po prostu odetchnięciem od wszelkich wydarzeń minionego dnia. Odpoczynkiem, resetem. Dla niej to najzwyczajniej w świecie ciężka i bardzo często niebezpieczna praca. Dzięki czemu dziewczyna dorobiła się wielu umiejętności w kwestii sztuk walki i samoobrony. Jednak, nawet i takie umiejętności niekiedy się nie przydają. Zwłaszcza, kiedy przeciwnik jest dwa razy większy w szerz i znacznie większy wzwyż.  Nie była w stanie powiedzieć, w jaki tempie przemierzała ostatni dystans. Budynki i sylwetki ludzi zmywały się w jedność. Nie miała czasu na przyglądanie się szczegółom. Uciekała przed facetem, którego jakiś już czas temu zdołała oszukać, na dość pokaźną sumę pieniędzy. Nie z własnej decyzji, niektóre rzeczy musi po prostu wykonywać bez słowa. Inaczej nad nią zawiśnie gilotyna. W momencie, kiedy myślała, że już jest bezpieczna, poczuła ostre szarpnięcie, gdzie w następstwie wylądowała z hukiem na twardej posadzce. Głośny jęk bólu wyrwał się z pomiędzy jej ust. Na ten moment jej ruchy były zbyt powolne by zablokować kolejne uderzenie które padło w jej stronę. Nie każdy mężczyzna ma zahamowania względem kobiet i drobniejszych od siebie postaci. Z resztą, w tym zawodzie nie ma podziałów na kobiety i mężczyzn. Każdy jest niebezpieczny i w każdym momencie może cię poważnie uszkodzić.  Hannie nie była w stanie określić czy napastnik zostawił ją już własnowolnie czy też ktoś pomógł  jej się wyzwolić spod kolejnych uderzeń. Po prostu pod wpływem bólu osunęła się po filarze nie zwracając nawet uwagi, że w momencie, kiedy próbowała się złapać pobliskiego samochodu zostawiła smugę swojej krwi. Walczyła ze sobą i swoją świadomością, będąc już dawniej w podobnych sytuacjach, wiedziała że musi ją zachować. Nie ważne jak trudne to było. 

song memeno. razem podbijemy świat, to wizja nieunikniona.