SyirDefteri

Şimdi bir mağara bul kendine. Şimdi kendine üç yüz yıllık bir uyku bul. Besili bir buzağı bul ve kurban et. Ortasından yürüyerek geçebileceğin bir deniz. Göğe tırmanacak bir çarmıh. Karnına gizlenebileceğin bir balık. Sığınacak bir gemi.

Herkes bu meydana bir zafer için gelir; ben ise sâde sana yenilmek için geldim. Bu dünyada herkesin bir iddiası vardır; benim ise senin fermânından başka bir icâzetim yok. Ama bunu kimseye anlatamıyorum, kimsede bunu bilmeye istek yok

Bir yerde okumuştum. “Sen hâlâ küçük bir kız çocuğusun,” yazıyordu. “Bir adamı oğlun gibi sevmek akıl işi değil. Yapma, ziyan olacaksın!”

Hayatını nasıl yaşayacağın sadece seni ilgilendirir. Fakat unutma, yüreklerimiz ve bedenlerimiz bize sadece bir kez için verilmiştir. Çoğumuz ister istemez, sanki yaşanacak iki hayatımız varmış, birisi taslak, öteki mükemmel versiyonmuş ve ikisinin arasında bir sürü versiyonlar varmış gibi yaşarız. Ama sadece bir tane vardır, sen bunu anlayamadan yüreğin yıpranır ve vücuduna gelince, ona bakacak pek kimsenin kalmayacağı, yaklaşmak isteğinin hiç olmadığı bir noktaya varırsın.

Sanmak insanı ziyan eder, konu ne olursa olsun… En çok da sevildiğini sanmak…

Kirli ayakkabılara inanıyorum, ütüsüz tişörtlere, eskimiş sırt çantalarına, dağınık saçlara, traşsız yüzlere, yorgun bakışlara.. Yanından ayırmadığın kitaplara, kimsenin dinlemediği şarkılara, gece çıkılmış yolculuklara, omuzlara yaslanan başlara, el değmemiş topraklara, insan girmemiş ormanlara, sıcacık avuçlara, mütevazi kokulara, farkedilmemiş duygulara.. En çok da sarılmalara inanıyorum ben, sımsıkı sarılmalara.

Zor günümde yanımda olmadığın için vazgeçtim. Canın sıkkın olduğunda benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini bana açıkça söylemediğini anladığım için vazgeçtim. Bana yalan söylediğin için vazgeçtim. Gözlerime baktiğında kalbinle bakmadiğını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu anladığım için vazgeçtim. Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gidemeyeceğini anladığım için vazgeçtim. Düşüncelerime ve bana değer vermediğin için vazgeçtim. Sadece kendini, mutluluğunu ve geleceğini düşünüp beni hiçleştirdiğin için vazgeçtim. Ama tüm bunları düşündüğüm zaman senin benden zaten vazgeçmiş olduğunu anladım. Bu yüzden ben de senden vazgeçtim.

Ne kadar iyi olursanız olun, yanlış yerdeyseniz, değersizsiniz.

Ateşin gölgesi yoktur derler bu yüzden insanın içindeki yangınları kimse fark etmez.

Ahmet Kaya bir şarkısında " Rüyama giremezsin sen " diyor. Bizi özleyen insanların rüyamızda gördüğümüzü öğrendiğim de bu cümlenin altında ezilmiştim.

"Ellerim çiçek kokuyor diye beni çiçek koparmakla suçladılar.Fakat hiç kimse çiçek dikmiş olabileceğimi düşünmedi. . ."

“..çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.."