ploy siwaporn.

หลายคนอาจจะจำภาพนั้นได้อย่างรวดเร็วว่าเป็นท่าโพสของ Carlos Hathcock (ค.ศ. 1942-1999) พลซุ่มยิงชาวอเมริกันในภาพถ่ายที่มีชื่อเสียง เช่นเดียวกับโอกาตะ Hathcock เติบโตในพื้นที่ชนบท (ในกรณีของ Hathcock คือ Arkansas และในกรณีของโอกาตะคือ Ibaraki) โดย Hathcock อาศัยอยู่กับยายหลังจากพ่อแม่แยกทางกัน ตามข้อมูลใน Wikipedia กล่าวว่า " Hathcock เริ่มยิงปืนและล่าสัตว์ตั้งแต่ยังเด็ก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะจำเป็นต้องช่วยเหลือเกื้อกูลครอบครัวที่ยากจนของเขา" ต่อมา Hathcock เข้ารับราชการในหน่วยนาวิกโยธินสหรัฐฯ และจากบันทึกการสังหารของ Hathcock ที่ได้รับการยืนยัน 93 ครั้ง หนึ่งในความสำเร็จที่โด่งดังที่สุดของ Hathcock คือ การยิงศัตรูผ่านกล้องเล็งปืนไรเฟิลของศัตรู

มีแฟนของ Golden Kamuy คนหนึ่งชี้ให้เห็นว่าชื่อเล่นของโอกาตะ " 山猫 (Yamaneko) " (แมวป่า) อาจมาจากชื่อภาษาญี่ปุ่นของภาพยนตร์เรื่อง Sniper (1993) ซึ่งก็คือ “山猫 和 眠らない (Yamaneko wa nemuranai)” (แมวป่าไม่นอน) ซึ่งนำแสดงโดย Tom Berrenger

หนังเรื่อง Sniper (1993) นั้นมีเนื้อเรื่องที่อิงมาจากวีรกรรมของ Hathcock ในเวียดนาม ดังนั้นมันอาจเป็นการอ้างอิงแบบทับซ้อนก็ได้ จนถึงตอนนี้ ผู้เขียนยังไม่เคยเห็นการสัมภาษณ์จากอาจารย์โนดะหรือบรรณาธิการของเขา ที่จะสามารถยืนยันความจริงของเรื่องนี้ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่แน่ใจได้ก็คือ Ogata the Cat ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก!

มีเรื่องอื่นๆ อีกที่จะเพิ่มเติมเกี่ยวกับโอกาตะ ในการตอบคำถามของแฟนๆ อาจารย์โนดะได้กล่าวว่าการที่โอกาตะกลายเป็น joutouhei (上等兵, ทหารชั้นผู้น้อย) ที่เซ็กซี่และมีผมยาวนั้นเพราะเขารู้สึก “เป็นอิสระ” โดยไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติมว่าเป็นอิสระจากอะไร? และเมื่อถูกถามว่าทำไมผมของโอกาตะถึงยาวเร็วมาก อาจารย์โนดะก็ตอบว่าเขาแค่วาดอะไรบางอย่างธรรมดาๆ ขึ้นมาเพราะผมของเขาก็ยาวเร็วเหมือนกัน

เหตุการณ์ที่พลิกผันในช่วงเนื้อหาอาบาชิริตอนนี้ทำให้โอกาตะต้องเผชิญหน้ากับสุกิโมโตะและพ้องเพื่อนของเขา ในขณะนี้ยังไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริง ดูเหมือนว่าแมวป่าจะยังคงมีปริศนาอีกมากมาย…

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก https://kamuycentral.wordpress.com/

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ค.ศ. 1894 (คาดการณ์) สึกิชิมะ ฮาจิเมะเข้าร่วมกองพลที่ 2 ในเมือง Shibata, จังหวัด Niigata

ค.ศ. 1894 (ก.ค.) สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (First Sino-Japanese War)

ค.ศ. 1894 (ก.ย.) เรือธงมัตสึชิมะ (Matsushima) อับปางในการรบที่แม่น้ำยาลู (Yalu River) เมื่อวันที่ 17 และในเวลานี้ โคอิโตะ เฮโนะโจ ซึ่งอยู่บนเรือลำนั้น ถูกสังหารในสนามรบ

บุตรชายคนเดียวของนิเฮย์ เท็ตสึโซ เสียชีวิตในสงครามจีน-ญี่ปุ่น

ค.ศ. 1895 (มี.ค.) การสิ้นสุดของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง

ในช่วงสิ้นสุดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง จดหมายของอิโกกุสะจัง ที่ส่งให้สึกิชิมะ ถูกตัดขาด

ค.ศ. 1895 (เม.ย.) การลงนามในสนธิสัญญาชิโมโนเซกิ (the treaty of Shimonoseki) (สนธิสัญญาจีน-ญี่ปุ่น)

ค.ศ. 1895 (และหลังจากนั้น) ซากาโมโตะ เคอิจิโร หนีออกจากเรือนจำคาบาโตะ ในขณะที่ออกมาทำงานภายนอก หลังจากนี้ เขาต้องเผชิญชะตากรรมกับโอจิน

นิเฮย์ เท็ตสึโซไปล่าสัตว์กับคิราอุชิ ในช่วงเวลานี้ นิเฮย์ได้บอกเหตุผลว่าทำไมถึงชอบปืนไรเฟิล Murata กับคิราอุชิ

ค.ศ. 1896 (พ.ค.) การก่อตั้งกองพลที่ 7 ของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นกับกลุ่มล่าอาณานิคมแบบตั้งถิ่นฐานของทหาร

ค.ศ. 1896 การค้าส่งออกขนสัตว์ Ezo Wolf ครั้งสุดท้าย ดำเนินการโดยมัตสึชิตะ คุมัตสึกิ พ่อค้าขนสัตว์ในHakodate

ค.ศ. 1896  การหยุดการขุดซัลเฟอร์โดยนักโทษเรือนจำอาบาชิริ

ค.ศ. 1896 เหมืองบนภูเขา Io ระหว่างทะเลสาบ Mashu และทะเลสาบ Kussharo ได้ปิดทำการลง

ค.ศ. 1896 สึรุมิพบกับสึกิชิมะ ฮาจิเมะ ในคุก

ค.ศ. 1897 บันทึกการจับปลาแฮร์ริ่งประจำปี ซึ่งจำนวนอยู่ที่ 975,000 ตัน

ค.ศ. 1897 (และหลังจากนั้น) ชิราอิชิ โยชิทาเกะ หลังจากถูกคุมขังที่เรือนจำคาบาโตะ ก็ได้เดินทางไปรอบๆ เรือนจำทั่วประเทศ และได้รับฉายาว่า "ราชาแห่งการหลบหนี"

ค.ศ. 1898 ทองคำถูกค้นพบในแอ่งเอซาชิ (Esashi basin) รุ่งอรุณแห่งยุคตื่นทอง Hokkaido version

ค.ศ. 1899 พ่อของสุกิโมโตะ ไซอิจิเสียชีวิตด้วยวัณโรค และเขาได้เดินทางออกจากบ้าน

ค.ศ. 1900 การพบกันของโคอิโตะ โอโตโนะชิน และ สึรุมิ โทคุชิโร่

ฮิจิกาตะ โทชิโซซึ่งถูกคุมขังโดยเรือนจำคาบาโตะเป็นเวลาประมาณ 20 ปี กลับมารวมตัวกับนางาคุระ ชินปาจิ อีกครั้ง หลังจากนั้น ฮิจิกาตะ โทชิโซ ถูกย้ายไปที่เรือนจำอาบาชิริ

ค.ศ. 1902 (ม.ค.) Anglo-Japanese Alliance การทำข้อตกลงการเป็นพันธมิตรอังกฤษ-ญี่ปุ่น หรือ ข้อตกลงพันธไมตรีระหว่างบริเตนใหญ่และญี่ปุ่นฉบับที่หนึ่ง

ค.ศ. 1902 ชาวไอนุเจ็ดคนที่กำลังเคลื่อนย้ายทองคำ และพวกเขาถูกใครบางคนสังหารใน Tomakomai หนึ่งในบรรดาเหยื่อ ได้แก่ พ่อของอาริโกะ ริคิมัตสึ

วิลค์ที่กำลังหลบหนี และถูกจับที่ทะเลสาบชิโคสึ (Lake Shikotsu) เมื่อถูกคุมขังในเรือนจำอาบาชิริ เขาได้สักรอยสักเกี่ยวกับการไขรหัสตำแหน่งของทองคำไว้บนตัวของนักโทษประหารชีวิต

ค.ศ. 1902 โคอิโตะ โอโตโนชินถูกลักพาตัวโดยผู้ต้องสงสัยที่อาจจะเป็นอาชญากรชาวรัสเซีย คดีนี้ได้รับการคลี่คลายไปในทางบวกด้วยความร่วมมือของสึรุมิ หลังจากนั้น โคอิโตะ โอโตโนะชินก็เข้าเรียนที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก (การพัฒนาทางด้านเนื้อเรื่องของมังงะในช่วงท้ายๆ ดูเหมือนจะบอกเป็นนัยว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นก่อนที่ชาวไอนุทั้งเจ็ดจะถูกสังหาร)

ค.ศ. 1903 (ม.ค.) เหตุการณ์เทือกเขาฮักโกดะ (Hakkoda Mountains Incident) อาริโกะ ริกิมัตสึเข้าร่วมทีมค้นหาผู้ประสบภัย (ข้อเท็จจริง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 ม.ค. ค.ศ. 1902 การพัฒนาทางด้านเนื้อเรื่องของมังงะในช่วงท้ายๆ ดูเหมือนจะบอกเป็นนัยว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นจริงในมังงะด้วย)

ค.ศ. 1903 สุกิโมโตะ ไซอิจิ เข้าร่วมกองพลที่ 1 ของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น

ค.ศ. 1903 (คาดการณ์) สมาชิกของกลุ่มล่าอาณานิคมแบบตั้งถิ่นฐานของทหารจำนวนหนึ่ง ทำการขนย้ายนักโทษที่มีรอยสัก ในเวลานี้ ฮิจิกาตะ โทชิโซและคนอื่นๆ ได้สังหารทหารเหล่านั้นและหลบหนีไป นักโทษที่มีรอยสัก 24 คนถูกปล่อยตัวในช่วงเวลานี้

ค.ศ. 1904 (ก.พ.) Russo-Japanese war (สงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น)

ค.ศ. 1904 (ส.ค.) Siege of Port Arthur (การปิดล้อมพอร์ตอาเธอร์) โดย กองพลที่ 1 ที่สุกิโมโตะสังกัดอยู่ และกองพลที่ 7 ซึ่งมีสึรุมิ, โอกาตะ, ทานิกากิ, คิโรรังเกะ และคนอื่นๆ อยู่ถูกดันให้เข้าสู่การต่อสู้ ซึ่งกองพลที่ 7 ฮอกไกโด (Hokkaido), กองพลที่ 11 ชิโกกุ (Shikoku), กองพลที่ 9 คานาซาว่า (Kanazawa) และกองพลที่ 1 โตเกียว (Tokyo) คือกลุ่มที่ต่อสู้กันที่เนินเขา 203

ร้อยโทสึรุมิได้เห็นการต่อสู้ของสุกิโมโตะผู้เป็นอมตะเป็นครั้งแรกและรู้สึกทึ่งในตัวเขา

ทานิกากิ เกนจิโร่ ได้พบกับสุกิโมโตะ ไซอิจิ ผู้รอดชีวิตจากกองกำลัง White Sash Brigade

ทานิกากิ เกนจิโร่ ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับน้องสาวและเพื่อนสนิทของเขา

เฮียคุโนะซุเกะ โอกาตะ ลอบสังหารร้อยโท ฮานาซาว่า ยูสุกุ น้องชายต่างแม่ของเขา

ร้อยโทสึรุมิได้ควบคุมสถานการณ์ได้อย่างสมบูรณ์ และชักธงประจำชาติขึ้นบนยอดเนินเขา 203

ร้อยโทสึรุมิและจ่าสึกิชิมะได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืน หัวส่วนหนึ่งของสึรุมิได้เสียหายไป

ขณะที่ร้อยโทสึรุมิและจ่าสึกิชิมะที่ได้รับบาดเจ็บถูกนำตัวเข้ารับการรักษา พวกเขาได้สวนทางกับสุกิโมโตะ ไซอิจิ ซึ่งกำลังอุ้มโทราจิเพื่อนสมัยเด็กของเขา

สุกิโมโตะ ไซอิจิ ดูแลโทราจิจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต

ค.ศ. 1905 (ก.ย.) การสิ้นสุดของสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น และได้ข้อสรุปเกี่ยวกับ The Treaty of Portsmouth สนธิสัญญาพอร์ตสมัธ (สนธิสัญญาสันติภาพญี่ปุ่น-รัสเซีย) กับจักรวรรดิรัสเซีย

ค.ศ. 1905 โนโบริเบ็ตสึ (Noboribetsu) ถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับเหยื่อสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นจากกองพลที่ 7

ฮิจิคาตะ โทชิโซถามคิโรรันเกะเกี่ยวกับ “โคโจเบะ อัตสึโกะ”

ค.ศ. 1906 สุกิโมโตะ ไซอิจิ นำส่งศพของโทราจิให้แก่อุเมโกะ

เฮียคุโนะซุเกะ โอกาตะ สังหารพลโทฮานาซาวะ ผู้เป็นบิดาของเขา และจัดฉากให้เป็นการตายจากการฆ่าตัวตาย

ค.ศ. 1906 (ก.ย.) นิตยสาร “Shojo Sekai” ฉบับแรก ซึ่งเป็นนิตยสารโปรดของสุกิโมโตะ ไซอิจิ ได้รับการตีพิมพ์

ค.ศ. 1906 (พ.ย.) การก่อตั้งบริษัท South Manchuria Railway Co., Ltd. ซึ่งเป็นบริษัทพิเศษของจักรวรรดิญี่ปุ่น

สุกิโมโตะ ไซอิจิ ได้เดินทางไป Otaru, Hokkaido เพื่อการร่อนทอง

ค.ศ. 1907 (ก.พ.) การพบกันครั้งแรกของชายผู้เป็นอมตะและเด็กสาวชาวไอนุ สุกิโมโตะ ไซอิจิและอาชิริปา การต่อสู้เพื่อแย่งชิงทองคำได้เริ่มต้นขึ้น

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Tumblr: Golden Kamuy Hunting

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ค.ศ. 1860 (มี.ค.) Sakuradamon Incident (เหตุการณ์ซากุระดามอน)

ค.ศ. 1862 (ก.ย.) Namamugi Incident (เหตุการณ์นะมะมุงิ)

ค.ศ. 1863 (คาดการณ์) นางาคุระ ชินปาจิ ได้ถูกเชิญมาที่ Shieikan Dojo

ค.ศ. 1863 (มี.ค.) กลุ่ม Roshigumi ได้ถูกจัดตั้งขึ้นและ ฮิจิกาตะ โทชิโซ ได้รับมอบหมายให้ดูแลหน่วยที่ 3

ค.ศ. 1863 (เม.ย.) กลุ่ม Roshigumi เกิดการแตกแยก เซริซาว่า คาโมะ, คนโด อิซามิ และคนอื่น ๆ ได้ก่อนตั้งกลุ่ม Mibu Roshigumi ส่วนฮิจิกาตะ โทชิโซ และนางาคุระ ชินปาจิ เข้าร่วมกับฝ่าย Kondo

ค.ศ. 1863 (พ.ค.) เหตุการณ์การทิ้งระเบิดของเรือรบต่างชาติ ในเขตพื้นที่แคว้นศักดินาโชชู (Choshu Domain) (อันนี้ไม่แน่ใจว่าแปลถูกมั้ยค่ะ แต่เท่าที่หาข้อมูลมา น่าจะเรือรบต่างชาติมาทิ้งบอมบ์กันในพื้นที่แคว้นโชชู)

ค.ศ. 1863 (ส.ค.) Anglo-Satsuma War สงครามอังกฤษ-ซัตสึมะ (การทิ้งระเบิดคาโงชิมะ)

ค.ศ. 1863 (ส.ค.) (คาดการณ์) การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในวันที่ 18 ส.ค. กลุ่ม Roshigumi ได้รับเกียรติจากความสำเร็จในช่วงเวลานี้ และเปลี่ยนขื่อเป็น “Shinsengumi”

ค.ศ. 1863 (ก.ย.) (คาดการณ์) ฮิจิกาตะ โทชิโซ ขึ้นดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการของกลุ่ม Shinsengumi ในฐานะมือขวาของ คนโด อิซามิ ซึ่งขึ้นมาดำรงตำแหน่งผู้กำกับการณ์ เขาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยใน Kyoto

โยวอิจิโรว นักลอบสังหาร และ ฮิจิกาตะ โทชิโซ ได้พบกันที่ Kyoto

ค.ศ. 1864 (ก.ค.) Ikedaya incident (เหตุการณ์อิเคะดะยะ) เกิดขึ้น โดย คนโด อิซามิ และนางาคุระ ชินปาจิ และคนอื่น ๆ บุกเข้าโจมตีคนของแคว้นศักดินาโชชู (Choshu Domain) และโทสะ (Tosa Domain) ของฝ่าย Sonno Joi ฮิจิกาตะ โทชิโซ ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยบริเวณทางเข้าออกรอบ ๆ Ikedaya และปกป้องชื่อเสียงของ Shinsengumi

ค.ศ. 1864 (ส.ค.) Kinmon incident (เหตุการณ์ที่ประตูคินมง หรือ Crimson gate incident)

ค.ศ. 1864 (ส.ค.) เหตุการณ์การทิ้งระเบิดโดยกองเรือ 4 ชาติ ที่เขตกิจการ Shimonoseki (อันนี้ไม่แน่ใจว่าแปลถูกมั้ยค่ะ เดี๋ยวมาขยายความให้อีกทีค่ะ)

ค.ศ. 1864 (ธ.ค.) First Choshu expedition (การเดินทางครั้งแรกของ Choshu)

ค.ศ. 1866 (มี.ค.) The Satsuma– Choshu Alliance (薩摩長州同盟, Satsuma Choshu domei), or Satcho Alliance (薩長同盟, Satcho domei) (การก่อตั้งกลุ่มพันธมิตรซัตโช)

ค.ศ. 1866 (ก.ค.) Second Choshu expedition (การเดินทางครั้งที่สองของ Choshu)

ค.ศ. 1866 การแข่งม้าสไตล์ตะวันตกจัดขึ้นที่ Negishi

ค.ศ. 1866 คิโรรันเกะเกิดที่พื้นที่ลุ่มแม่น้ำอามูร์ (Amur river basin)

ค.ศ. 1867 (พ.ย.) Restoration of imperial rule (การฟื้นฟูพระราชอำนาจสมัยเมจิ)

ค.ศ. 1868 (ม.ค.) การกุมอำนาจเต็มของฝั่งจักรพรรดิ (ต่อเนื่องจากการฟื้นฟูพระราชอำนาจ)

ค.ศ. 1868 (ม.ค.) เกิดสงครามโบชินขึ้น เป็นศึกระหว่างพันธมิตรซัตโช (โทะบะ) กับกองทัพของอดีตโชกุน (ฟุชิมิ)

ค.ศ. 1868 (มี.ค.) นางาคุระ ชินปาจิ พบกับคนโด อิซามิ ที่พ่ายแพ้ในยุทธการโคชู-คัตสึนุมะ (The Battle of Koshu-Katsunuma (甲州勝沼の戦い, Koshu-Katsunuma no tatakai)) และได้แยกตัวออกจากกลุ่ม Shinsengumi

ค.ศ. 1868 (เม.ย.) Charter Oath หรือ Five-Article Oath (คําปฏิญาณของจักรพรรดิมัตสุฮิโตะ)

ค.ศ. 1868 (พ.ค.) เหตุการณ์นองเลือดที่ปราสาท Edo, คนโด อิซามิ ถูกกองทัพรัฐบาลใหม่จับตัวและถูกประหารชีวิต

Clog skating หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า " gerori (เกโรริ)" แพร่กระจายและเป็นที่นิยมใน Ezo  ในช่วงครึ่งหลังของสมัย Edo

ค.ศ. 1868 (มิ.ย.) The Battle of Aizu (会津戦争, "War of Aizu") (ยุทธการไอสึ)

ค.ศ. 1868 (ต.ค.) Edo ถูกเรียกด้วยชื่อ “Tokyo” และ ยุคเมจิ (Meiji era) เริ่มต้นขึ้น

ค.ศ. 1868 (ธ.ค.) ยุทธการที่ฮาโกดาเตะ (สงครามโบชิน - ยุทธการโกเรียวคาคุ) ฮิจิคาตะ โทชิโซต่อสู้กับมุราฮาชิ ฮิซานาริ ผู้บัญชาการกองทัพรัฐบาลชุดใหม่ ในสงครามครั้งนี้ พี่ชายของอินุโด ชิโรสุเกะรับราชการในกองทัพรัฐบาลชุดใหม่ เขาเสียชีวิตในสนามรบ

ค.ศ. 1869 (พ.ค.) ยุธนาวีที่อ่าว Miyako นำโดยเรือรบ Kaiten ฮิจิกาตะ โทชิโซ ได้เปิดการโจมตีทางเรือ บนเรือรบของรัฐบาลใหม่ Kotetsu

ค.ศ. 1869 (พ.ค.) ฮิจิกาตะ โทชิโซถูกควบคุมตัวโดยกองทัพรัฐบาลใหม่ และได้รับการปฏิบัติเฉกเช่นเชลยศึก

ค.ศ. 1869 (พ.ค.) ทาเคอากิ เอโนโมโตะ ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเอโซะเข้ามอบตัว ทำให้ยุทธการที่ฮาโกดาเตะจบลงด้วยชัยชนะของกองทัพรัฐบาลชุดใหม่ และสงครามโบชินก็สิ้นสุดลง

ค.ศ. 1869 (ก.ค.) การคืนพื้นที่ให้แก่อำนาจการดำเนินการของจักรพรรดิ

ค.ศ. 1869 (ส.ค.) Ezo เปลี่ยนชื่อเป็น Hokkaido และในช่วงเวลานี้ Hakodate เริ่มเปลี่ยนสัญลักษณ์ของ Hakodate

ค.ศ. 1871 (ส.ค.) Abolition of the han system (การยกเลิกระบบแคว้น)

ค.ศ. 1872 “ปฏิทินสุริยคติ” หรือปฏิทิน Gregorian ถูกนำมาใช้ในวันถัดจากวันที่ 2 ธ.ค. รัชสมัยเมจิ 5 ซึ่งกลายเป็นวันที่ 1 ม.ค. รัชสมัยเมจิ 6 (ควบคุมเป็นวันที่ 1 ม.ค. ค.ศ. 1873 ในปฏิทิน Gregorian)

ค.ศ. 1873 (ม.ค.) กระทรวงกลาโหม (กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น) ได้ออกกฎการเข้ารับการเกณฑ์ทหาร

ค.ศ. 1873 (ก.พ.) การยอมรับให้ประชาชนนับถือศาสนาคริสต์

ค.ศ. 1873 ปีเกิดของเฮโนะโจ พี่ชายของโคอิโตะ โอโตโนะชิน

ค.ศ. 1874 มีการจัดตั้งระบบล่าอาณานิคมแบบตั้งถิ่นฐานของทหาร โดยมีการดำเนินการในปีถัดไป

ค.ศ. 1875 (ส.ค.) สนธิสัญญาเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ระหว่างญี่ปุ่นและจักรวรรดิรัสเซียได้ข้อสรุป และมีการรับรองว่า ซาคาลินใต้ (South Sakhalin) เป็นเขตแดนใหม่ระหว่างจักรวรรดิรัสเซียกับดินแดนญี่ปุ่น

ค.ศ. 1876 (มี.ค.) การประกาศใช้พระราชกฤษฎีกายกเลิกการใช้ดาบ

มุราฮาชิ ฮิซานาริ เจ้าหน้าที่พัฒนากรของรัฐบาล มีส่วนร่วมในการก่อตั้งโรงเบียร์ (ต่อมาคือโรงเบียร์ Sapporo)

ค.ศ. 1877 (ก.พ.) เหตุการณ์กบฏซัตสึมะ หรือสงครามเซนัน

ค.ศ. 1877 (คาดการณ์) โรลเลอร์สเก็ตเข้ามาสู่ประเทศญี่ปุ่น

ค.ศ. 1879 (ก.พ. - มี.ค.) สภาพอากาศที่ผิดปกติที่เกิดขึ้นในฤดูหนาว ส่งผลให้กวางเอโซะตายจำนวนมากเนื่องจากหิมะตกหนัก พายุ และความหนาวเย็น

หมาป่าฮอกไกโดกำลังตกอยู่ในอันตรายจากการสูญพันธุ์เนื่องจากมีกวางเป็นเหยื่อมีจำนวนน้อยลง

ค.ศ. 1881 (มี.ค.) จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 (Emperor Alexander II) ถูกคิโรรันเกะและวิลค์ลอบสังหาร

ค.ศ. 1881 (ก.ย.) การเปิดทำการที่พักนักโทษคาบาโตะ (ในเวลาต่อมา มีชื่อว่า เรือนจำคาบาโตะ) ฮิจิกาตะ โทชิโซก็ถูกขังอยู่ในเรือนจำแห่งนี้เช่นกัน

ค.ศ. 1882 นางาคุระ ชินปาจิ กลายเป็นผู้ฝึกสอนดาบที่เรือนจำคาบาโตะ และเริ่มสอนให้กับผู้คุมเรือนจำ

ค.ศ. 1882 กลุ่มล่าอาณานิคมแบบตั้งถิ่นฐานของทหารได้ใช้ปืนใหญ่เพื่อจัดการกับการระบาดของตั๊กแตน

ค.ศ. 1886 (ม.ค.) การก่อตั้งสำนักงานของรัฐบาล Hokkaido

ค.ศ. 1886 นางาคุระ ชินปาจิ ได้เกษียณจากการครูฝึกสอนดาบในเรือนจำคาบาโตะ

ค.ศ. 1886 ปีเกิดของโคอิโตะ โอโตโนะชิน

ค.ศ. 1888 ซากาโมโตะ เคอิจิโร จอมโจรสายฟ้า ถูกคุมขังในเรือนจำคาบาโตะ

ค.ศ. 1888 (พ.ค.) การจัดตั้งกองพลที่ 1 ของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น

ค.ศ. 1889 การยืนยันว่าพบเห็นหมาป่าเอโซะเป็นครั้งสุดท้าย ?

ค.ศ. 1889 (ก.พ.) การประกาศรัฐธรรมนูญของจักรวรรดิญี่ปุ่น

ค.ศ. 1890 (มี.ค.) การก่อตั้งเรือนจำสาธารณะอาบาชิริ (ในเวลาต่อมา คือ เรือนจำอาบาชิริ)

ค.ศ. 1890 (พ.ย.) รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นมีผลบังคับใช้

ค.ศ. 1890 (คาดการณ์) มีการประเมินสถานการณ์ของหมาป่าฮอกไกโดว่า โดยส่วนใหญ่ได้ถูกกำจัด และคาดว่ามีการสูญพันธ์ของพวกมัน

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Tumblr: Golden Kamuy Hunting

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

เอโดะไก : (เสียงหัวเราะ)

เอโดะไก : นี่ สึรุมิซัง คุณรู้หรือไหมว่า สัตว์ที่ตั้งอยู่ถัดจากหมีขาว เป็นสัตว์อะไร

สึรุมิ : หืม นี่นะเหรอ? แน่นอนสิ ฉันรู้จักมัน

เอโดะไก : เอ๊ะ เดี๋ยวนะ? คุณรู้จักมันจริงๆเหรอ ~?

สึรุมิ : แน่นอน~~~

เอโดะไก : แน่ใจนะ? ถ้างั้น ได้โปรด บอกผมที ว่ามันคือตัวอะไร!

สึรุมิ : เอโดะไกคุง ทำไมคุณไม่บอกฉันก่อนล่ะ ? ฉันแน่ใจนะว่าฉันรู้ว่ามันคืออะไร

เอโดะไก : (หัวเราะเบา ๆ) ฮั่นแน่ คุณหลอกผมไม่ได้หรอกนะ! คุณต้องพูดมันออกมาก่อนสิ

สึรุมิ : เอาล่ะ ถ้างั้นเรามาพูดคำ ตอบพร้อมกันเลย! นายพร้อมมั้ย? ไปเลย! พร้อมแล้ว ไปกันเลย!

เงียบกริบ

เอโดะไก : เอ๋?~~~

สึรุมิ : ขี้โกงนี่นาาาาาาา เอโดะไกคุง!

เสียงเพลงหยุด

สึรุมิ : สึกิชิมะ นายรู้คำตอบไหม?

เอโดะไก : โอ้ สึกิชิมะซัง คุณอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?

สึกิชิมะ : ฉันอยู่ที่นี่ตั้งแต่แรกนะ

เสียงเพลงกลับมา

เอโดะไก : (เสียงหัวเราะ) เอาล่ะ ผมจะบอกคุณเดี๋ยวนี้! สิ่งนี้ก็คือ…

ตัดไปอีกช่วงเวลาหนึ่ง...

สุกิโมโตะ : สุดยอดเลย ที่มีสัตว์อยู่มากมายขนาดนี้! ใช่ไหม อาชิริปะซัง?

อาชิริปะ : มีสัตว์ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย เจ้านี่คืออะไร

ชิราอิชิ : นั่นคือหมูป่า ฉันจำได้ว่าฉันไม่เคยเห็นพวกมันในฮอกไกโดเลย? มันอร่อยมากเมื่ออยู่ในนาเบะ!

สุกิโมโตะ : โอ้ ใช่เลย โบตัน นาเบะ! ฉันอยากจะกินอีกครั้งจัง ...

อาชิริปะ : อร่อยมาก… ฉันอยากกินมันอีกครั้งเหมือนกัน!

คิโระรันเกะ : มีสัตว์มากมายที่ไม่มีในญี่ปุ่นเลยนี่ ไม่ใช่นกเพนกวินเหรอ?

อาชิริปะ : นี่เรียกว่าเพนกวินเหรอ? รสชาติมันเป็นอย่างไรเหรอ คิโระรันเกะ-นิสปะ?

คิโระรันเกะ : อ่าาาาา ฉันไม่รู้เหมือนกัน ไม่มีเพนกวินทางตอนเหนือที่ฉันอาศัยอยู่ ฉันไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับมันเลย จากสิ่งที่ฉันจำได้ เพนกวินอาศัยอยู่ทางตอนใต้อันไกลโพ้น

อาชิริปะ : ฉันอยากจะลองกินจัง… นาเบะเพนกวิน

สุกิโมโตะ : เฮ้ เดี๋ยวก่อน นี่… นี่คือ… นี่คืออะไร? ฉันไม่เคยเห็นสัตว์แบบนี้มาก่อน มันมาจากที่ไหน?

ชิราอิชิ : นี่มันอะไรกันเนี่ย? เป็นสัตว์ที่แปลกประหลาดมาก มองแล้วรู้สึกหยึ๋ย ๆ O_O

อาชิริปะ : มันมีผิวเรียบและไม่มีขน ดังนั้นมันจึงน่าจะไม่ใช่สัตว์ที่มาจากทางเหนือได้ เพราะมันจะตายจากความหนาวเย็น

อาชิริปะ : เฮ้ โอกาตะ! นายคิดว่ามันคืออะไร?

เสียงเพลงหยุดลง

โอกาตะ : นี่มันหมูชัด ๆ

สุกิโมโตะ & ชิราอิชิพูดอย่างพร้อมเพรียงกัน : มันไม่ใช่หมู! นายเคยเห็นหมูแบบนี้เหรอ! ไอ้ปัญญาอ่อน! เคยเห็นหมูมั้ย!

เสียงเพลงกลับมา

โอกาตะ : หมู อย่างไงมันก็คือหมู พวกนายดูที่ขาของมันสิ มันคือขาของหมู

อาชิริปะ : ชินโปะเซนเซย์ คุณคิดว่าไง?

อุชิยามะ : นั่นสิน้า ใครจะไปรู้! มันมีขาที่เหมือนหมู แต่ไม่มีหางหมูขดวงที่น่ารัก!

โอกาตะ : มันคือหมู

สุกิโมโตะ : หุบปากซะ โอกาตะ! คุณปู่ คุณมีความคิดเห็นอย่างไร ?

ปู่นางาคุระ : นี่ไม่ใช่หมูนะ พวกเราเคยเลี้ยงหมูไว้ที่ Shinsengumi ใช่มั้ย? ฮิจิคาตะซัง

ปู่ฮิจิคาตะ : ถูกต้อง นางาคุระ เราเคยกินหมูมามากมายหลายแบบ แต่ฉันไม่เคยกินหมูที่มีลักษณะแบบนี้

ปู่นางาคุระ : ดูเหมือนไม่มีตานะ ถ้าไม่มีตา… มันอาจเป็นญาติกับพวกตัวตุ่นหรือเปล่า?

ปู่ฮิจิคาตะ : ไม่ใช่แค่ดวงตา มันไม่มีจมูกหรือหูด้วยเช่นกัน

โอกาตะ : อย่างไงก็เป็นหมู

อุชิยามะ : อิเอะนากะ คุณคิดว่าไง?

อิเอะนากะ : มันอาจจะเป็นหมูที่ผิดรูปก็ได้! แต่ขนาดมันใหญ่จนไม่น่าเชื่อว่ามันผิดรูป บางทีฉันอาจคิดผิด...เป็นผลจากการคัดเลือกพันธุ์? เป็นสัตว์ที่ชวนน่าสงสัยจริงๆ

อาชิริปะ : มีสิ่งมีชีวิตแบบนี้อาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่ง โลกนี้ช่างกว้างใหญ่จริงๆ! ใช่ไหม สุกิโมโตะ?

สุกิโมโตะ : นั้นสินะ อาชิริปะซัง สำหรับฉันแล้ว ดูเหมือนว่ามันตัวใหญ่มากและมีขาที่เหมือนหมู แต่...

ย้อนกลับไปช่วงต้น...

เอโดะไก : เอาล่ะ ผมจะบอกคุณเดี๋ยวนี้! สิ่งนี้ก็คือ…

เอโดะไก : จู๋ของวาฬสีน้ำเงินที่มีขาของหมูติดอยู่!????

สึรุมิ : อ๋อ เข้าใจแล้ว!

สึรุมิ : แน่นอนที่ฉันไม่รู้คำตอบ นายเลยทำเหมือนมันเป็นเรื่องตลก นายก็รู้ เอโดะไกคุง! สึกิชิมะก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันคิดว่า

เอโดะไก : ไม่มีทางที่สึกิชิมะซังจะรู้คำตอบ คุณรู้ใช่มั้ย คน ๆ นั้นน่ะ... เขาค่อนข้างซื่อบื้อ ฉันแน่ใจ

สึรุมิ : เอ๊ะ? บอกหน่อย ว่าทำไมนายคิดเช่นนั้น

เอโดะไก : เขาเอาแต่กระแทกประตู ไม่ว่าผมจะขอร้องให้เขาอย่าทำมันกี่ครั้งก็ตาม... ผมสะดุ้งทุกครั้งและแต่ละครั้งก็ใจสั่นด้วย!

สึรุมิ : โอ้ แย่จัง! ช่างใจร้ายเสียจริง!

เอโดะไก : และเขาก็กระทืบเท้าตลอดเวลา และไม่ฟังผมเลยแม้ว่าผมจะบอกให้หยุดทำสักกี่ครั้ง! ผมเชื่อว่าคนอย่างเขาต้องขาดการอบรมวินัยจากพ่อแม่แน่ ๆ เลย

สึรุมิ : อืมมมม ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร

เอโดะไก : ดังนั้นผมจึงมั่นใจว่าเขาไม่มีการศึกษา เขาจะรู้จักจู๋ของวาฬสีน้ำ เงินได้อย่างไร? ผมมั่นใจว่าเขาตอบไม่ได้

เสียงเพลงหยุดลง

สึกิชิมะ : เอ่อ... ฉันไม่เคยออกจากห้องไปเลยนะ

สึรุมิ : หืม นายก็อยู่นี่ สึกิชิมะ

เอโดะไก : โอ้ เขาอยู่ที่นี่

END

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก https://piduai.tumblr.com/

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ฉากยอดนิยมของสึกิชิมะ

ฉากยอดนิยมของสึกิชิมะ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 14,580 โหวต คือฉากที่สึกิชิมะเก็บแผ่นเม็งโกะท่านโทโก และพูดว่า ท่านอิจิทจินี่โหดดีจริง ๆ

อันดับ 2 ฉากสึกิชิมะจ้องที่โคอิโตะ ที่กำลังจัดทรงผมของเขา หลังถูกทำร้ายเพราะไม่มี "กระจกแบบถือ" (9,177 votes)

อันดับ 3 ฉากสึกิชิมะขยี้ตาเมื่อเห็นงานแฟชั่นโชว์ที่แปลกประหลาดของสึรุมิและเอโดะไก (5,156 votes)

อันดับ 4 ฉากสึกิชิมะกับโถปัสสาวะ (3,754 votes)

อันดับ 5 ฉากสึกิชิมะที่ทำงานเสร็จและเดินทางกลับมารายงานผู้บังคับบัญชา (3,373 votes)

ฉากยอดนิยมของโคอิโตะ

ฉากยอดนิยมของโคอิโตะ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 16,295 โหวต คือฉากที่โคอิโตะตื่นเต้นที่เขาบอกได้ถูกว่าสิ่งที่เขาเห็นคือลูกกวางเรนเดียร์

อันดับ 2 ฉากโคอิโตะดีใจพร้อมส่งเสียง 「キエ～イ!!」("Kie~i !!") (10,377 votes)

อันดับ 3 ฉากโคอิโตะมองจากอีกด้านหนึ่งของหน้าต่างเพื่อดูว่าสึกิชิมะกำลังเช็ดเขม่าหรือไม่ (5,928 votes)

อันดับ 4 ฉากโคอิโตะรู้สึกกลัวกับคำพูดและการกระทำของแฟนๆ สึรุมิที่กระตือรือร้นมากกว่าเขา (2,768 votes)

อันดับ 5 ฉากโคอิโตะคุยกับรูปภาพของเขา (898 votes)

ฉากยอดนิยมของนิไคโด

ฉากยอดนิยมของนิไคโด ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 11,241 โหวต คือฉากที่นิไคโดจู่ ๆ ก็ร้องไห้หลังจากฟังสึรุมิเล่าเรื่องที่น่าเศร้าของไฝคุง (ไฝของอุซามิที่ถูกสึรุมิวาดเพิ่มเติมลงไป)

อันดับ 2 ฉากนิไคโดที่มีพลังมากล้นเหลือกับเล่นเกมที่ถูกแนะนำจากท่านอาริซากะมา 6 ชั่วโมงแล้ว (7,906 votes)

อันดับ 3 ฉากนิไคโดถือมอร์ฟีนไปทางซ้ายและขวาเพื่อป้องกันไม่ให้สึกิชิมะขโมยมัน (7,776 votes)

อันดับ 4 ฉากนิไคโดยืมหูเพื่อโคอิโตะพูด (6,364 votes)

อันดับ 5 ฉากนิไคโดยิ้มเมื่อสึรุมิสัญญาว่าจะฟังเขา (2,209 votes)

ฉากยอดนิยมของอุซามิ

ฉากยอดนิยมของอุซามิ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 12,268 โหวต คือฉากที่จะได้เห็น อุซามิ ในมุมของชายหนุ่มที่สุภาพและใจดีและเป็นก็นักสืบที่อันตรายด้วยเช่นกัน

อันดับ 2 ฉากอุซามิพยายามตามหาคาโดคุระและขโมยผิวหนังมนุษย์ที่มีรอยสักที่ซ่อนอยู่ในเสื้อผ้าของเขา (7,257 votes)

อันดับ 3 ฉากอุซามิดึงสึรุมิให้เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดและดีใจที่ได้แบ่งปันความลับเดียวกันกับเขา (6,901 votes)

อันดับ 4 ฉากอุซามิยุ่งอยู่กับการยืนและนอน เนื่องจากถ้าเขาพูดอะไรที่น่าเบื่อ เขาระบายความรู้สึกไม่สบายใจกับ Utaseyu (打たせ湯) (4,660 votes)

อันดับ 5 ฉากอุซามิตะโกนร้องว๊าวด้วยความตื่นเต้นเมื่อมาแจ้งข่าวกับสึรุมิ โดยไม่ได้รูดซิปกางเกง (4,334 votes)

แหล่งอ้างอิง

บทความต้นฉบับ จาก https://youngjump.jp/goldenkamuy/contents/vote2/result.html

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

BlueSky : https://bsky.app/profile/swployxx.bsky.social

ฉากยอดนิยมของคิโรรันเกะ

ฉากยอดนิยมของคิโรรันเกะ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 12,884 โหวต คือฉากที่คิโรรันเกะ ย้อนนึกว่าเขาทำหลายสิ่งหลายอย่าง ซึ่งดูเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์

อันดับ 2 ฉากคิโรรันเกะผู้ซึ่งความรักและความชื่นชมต่อ Wilk กลายเป็นคนที่ต่อต้าน Wilk มากที่สุดเช่นเดียวกัน (7,558 votes)

อันดับ 3 ฉากคิโรรันเกะพูดว่า หัวนมที่ดูโง่เง่า (7,432 votes)

อันดับ 4 ฉากคิโรรันเกะโกรธที่โซเฟียชี้ไปที่เขาและพูดว่า คนเซ่อซ่า (3,878 votes)

อันดับ 5 ฉากคิโรรันให้ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องราวความรักของชิราอิชิ และสุดท้ายก็พูดคำว่า โง่เง่า และผล็อยหลับไป (3,866 votes)

ฉากยอดนิยมของปู่ฮิจิคาตะ

ฉากยอดนิยมของปู่ฮิจิคาตะ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 20,738 โหวต คือฉากที่ปู่ใช้ดาบ Izuminokami Kanesada ทำจิทาทัป

อันดับ 2 ฉากปู่ยก ดาบ Izuminokami Kanesada บนหลังม้า (4,989 votes)

อันดับ 3 ฉากปู่ในการต่อสู้กับ John Travolta เฉกเช่นการเต้นบนฟลอร์เต้นรำ (4,989 votes)

อันดับ 4 ฉากปู่บอกกับพรรคพวกว่าสงครามไม่ได้เกี่ยวกับจำนวนคน แต่เกี่ยวกับความมุ่งมั่นที่จะตาย (2,763 votes)

อันดับ 5 ฉากปู่สวมที่คาดผมแบบ Axl Rose จากวง Guns N' Roses (2,595 votes)

ฉากยอดนิยมของอุชิยามะ

ฉากยอดนิยมของอุชิยามะ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 18,513 โหวต คือฉากที่อุชิยามะทำลาย Death Flag ของตัวละครอื่น ๆ

อันดับ 2 ฉากอุชิยามะดุอิเอนากะด้วยท่าทางคล้ายคลึงกับ "Tom and Jerry" (6,917 votes)

อันดับ 3 ฉากอุชิยามะเปิดและปิดประตูอย่างจริงจัง (4,719 votes)

อันดับ 4 ฉากอุชิยามะป้อนข้าวอิเอนากะ (3,513 votes)

อันดับ 5 ฉากอุชิยามะทำท่าทางเลียนแบบแม่ม่ายเกี่ยวกับการใช้ Kisarari (2,133 votes)

ฉากยอดนิยมของคาโดคุระ & คิราอุชิ

ฉากยอดนิยมของคาโดะคุระ & คิราอุชิ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 19,335 โหวต คือฉากที่คิราอุชิตะโกนเรียกคาโดคุระผู้ที่รอดชีวิตเหมือน PythagoraSwitch*

อันดับ 2 ฉากคาโดคุระถูกคิราอุชิเย้อหยันเกี่ยวกับเรื่องราวที่เขาเคยเปิดเผยก้นของเขา (5,587 votes)

อันดับ 3 ฉากคาโดคุระพูดถึงรูก้นอย่างจริงจัง (3,895 votes)

อันดับ 4 ฉากคาโดคุระจ้องไปที่สุกิโมโตะซังในระหว่างนั้นก็จับแขนเสื้อและหลบอยู่ข้างหลังของปู่ฮิจิไปด้วย (3,801 votes)

อันดับ 5 ฉากคิราอุชิบอกว่าเขาได้รับ ワカサギ (ปลาสีเงิน) จำนวนมากมาจากคาโดคุระ (3,162 votes)

ฉากยอดนิยมของสึรุมิ

ฉากยอดนิยมของสึรุมิ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 14,119 โหวต คือฉากที่สึรุมิใช้สายตาอันเย็นชามองไปที่สึกิชิมะที่กำลังดูแลโคอิโตะโดยไม่ไล่ตามสุกิโมโตะไป

อันดับ 2 ฉากสึรุมิรับบทเป็นชายเซ็กซี่ที่พยายามฟังสิ่งที่โคอิโตะพูด (8,013 votes)

อันดับ 3 ฉากสึรุมิก้นท่านโคอิโตะด้วยผ้าขนหนูเปียก (7,818 votes)

อันดับ 4 ฉากสึรุมิพยายามโน้มน้าวอาชิปาร์ให้เข้าร่วมกับฝั่งของตนเอง (3,526 votes)

อันดับ 5 ฉากสึรุมิยิ้มแย้มระหว่างพยายามตัดจมูกของโคมิยะ ซึ่งถูกระบุว่าเป็นกบฏ (2,304 votes)

แหล่งอ้างอิง

บทความต้นฉบับ จาก https://youngjump.jp/goldenkamuy/contents/vote2/result.html

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

BlueSky : https://bsky.app/profile/swployxx.bsky.social

ฉากยอดนิยมของสุกิโมโตะซัง

ฉากยอดนิยมของสุกิโมโตะซัง ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 12,876 โหวต คือฉากที่สุกิโมโตะซังคุยกับน้องนกชิมาเอนากะอย่างจริงจัง

อันดับ 2 ฉากสุกิโมโตะซัง ยอมรับในตัวของคาซุโอะแทนที่จะปฏิเสธเขาและกล่าวว่า "มาส่องแสงไปด้วยกัน" (9,437 votes)

อันดับ 3 ฉากสุกิโมโตะซัง ตอนที่คิดว่ามันไม่ใช่อึ แต่สุดท้ายมันก็คืออึ (6,423 votes)

อันดับ 4 ฉากสุกิโมโตะซังเรียกน้องอาชิหลังจากทำลายล้างนักโทษทั้งหมด (5,000 votes)

อันดับ 5 ฉากสุกิโมโตะซังเตะหน้าอิเอนากะ และถามตรงๆ ว่าทำไมถึงเลียลูกตาของอาชิริปา? (2,403 votes)

ฉากยอดนิยมของอาชิริปา

ฉากยอดนิยมของอาชิริปา ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 15,279 โหวต คือฉากที่อาชิริปากำลังคิดว่าถ้าหาทองเจอ ก็อาจจะต้องจากลากับสุกิโมโตะ แล้วก็ได้เห็นรอยยิ้มอย่างบริสุทธิ์ใจของสุกิโมโตะ

อันดับ 2 ฉากน้องอาชิจับงูที่น้องไม่ชอบและกังวลเรื่องกลิ่นมือ น้องจึงให้สุกิโมโตะซังกับโอกาตะดมมือของตัวเอง (10,721 votes)

อันดับ 3 ฉากน้องอาชิโกหกเกี่ยวกับวิธีจับห่าน (4,139 votes)

อันดับ 4 ฉากน้องอาชิกับจุดสำคัญของการเป็นหมอดู (3,322 votes)

อันดับ 5 ฉากน้องอาชิสอนให้เอาไม้เสียบตรงก้นของแรคคูน (2,498 votes)

ฉากยอดนิยมของชิราอิชิ

ฉากยอดนิยมของชิราอิชิ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 14,894 โหวต คือฉากที่ชิราอิชิพูด ピュウ☆ピュウ☆ (ปิ้ว☆ปิ้ว☆) บวกกับทำท่าทางโดยนิ้วยิงซ้ำๆ ใส่โอกาตะ

อันดับ 2 ฉากชิราอิชิ เกิดจากก้นน้องกวาง (8,917 votes)

อันดับ 3 ฉากชิราอิชิกำลังจะผอยปอดสุกิโมโตะซัง แต่โดนฟาดกลับแล้วลอยออกไป (8,111 votes)

อันดับ 4 ฉากชิราอิชิเสียเงินจากการแข่งม้าและถูกทุบตีที่หัวเข่าเหมือนเจ้าหน้าที่ตำรวจอเมริกัน (3,046 votes)

อันดับ 5 ฉากชิราอิชิหัวเราะเมื่อเห็นน้องอาชิถูกลักพาตัวโดยนกยักษ์และลอยอยู่บนฟ้า (998 votes)

ฉากยอดนิยมของทานิกาคิ

ฉากยอดนิยมของทานิคากิ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 11,240 โหวต คือฉากที่ทานิคากิกำลังนวดคาเนะโมจิพร้อมกับก้นอันน่ารักของเขา

อันดับ 2 ฉากทานิกาคิที่เปรียบเสมือนแม่ม่ายที่มองและหลบซ่อนร่องรอยสามีของเขา (ปืน) อย่างเงียบๆ และยอมให้ร่างของตัวเขาไปหาคู่ใหม่ (10,537 votes)

อันดับ 3 ฉากทานิกาคิโป๊เปื่อยกำลังเล็งปืน (6,610 votes)

อันดับ 4 ฉากทานิกาคิส่งเสียงครางเพราะโดนสุกิโมโตะซังดึงขนหน้าอก (4,843 votes)

อันดับ 5 ฉากทานิกาคิถูกกระซิบบอกว่า "เหนื่อยหน่อยนะ" (2,728 votes)

ฉากยอดนิยมของโอกาตะ

ฉากยอดนิยมของโอกาตะ ที่ได้รับการโหวตสูงสุด ได้รับคะแนนโหวตจำนวน 13,716 โหวต คือฉากที่โอกาตะเห็นภาพน้องชายต่างมารดาอันเป็นที่รักของพ่อ บุคคลผู้มีคุณธรรมเปี่ยมล้น ในสภาพอันเปลือยเปล่าและกำลังที่พ่นคำหยาบออกมาจากปาก ทำให้เขาเผยรอยยิ้มออกมา

อันดับ 2 ฉากโอกาตะที่ดูเหมือนจะต้องการอยู่ห่างจากยูสากุอยู่ที่ใกล้เกินไป (8,807 votes)

อันดับ 3 ฉากโอกาตะที่แสดงท่าทางกระตือรือร้น ตื่นเต้น และปล่อยวาง (6,597 votes)

อันดับ 4 ฉากโอกาตะปฏิเสธคำขอของชิราอิชิที่จะให้ดูดเลือดจากบาดแผลอย่างไร้เยื่อใย (5,220 votes)

อันดับ 5 ฉากโอกาตะเดาวิธีการใช้ Kisarari* (キサラリ) ผิด แต่เขาสามารถแก้ไขสถาการณ์แล้วผ่านมันไปได้ด้วยดี (2,163 votes)

แหล่งอ้างอิง

บทความต้นฉบับ จาก https://youngjump.jp/goldenkamuy/contents/vote2/result.html

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

BlueSky : https://bsky.app/profile/swployxx.bsky.social

ดังนั้น เพื่อเป็นการไม่ให้เสียเวลา เรามาดูอันดับความสูงของแต่ละคร โดยเรียงลำดับจากสูงไปหาต่ำ...

Ushiyama Tatsuma (188 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Tanigaki Genjiro & Ariko Rikimatsu (185 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Kiroranke/Yulbars

Kikuta Mokutaro

Nihei Tetsuzo

Vasily

Sugimoto Saichi, Toni Anji, Wilk (175 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Tsurumi Tokushiro, Koito Otonoshin (173 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Edogai Yasaku

Ogata Hyakunosuke (171 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Shiraishi Yoshitake (170 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Hijikata Toshizo, Usami Tokishige, Sofia (168 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Kirawus

Kadokura Toshiyuki

Nikaido Kohei, Nikaido Yohei, Okuyama Kantaro

Tsukishima Hajime

Henmi, Kazuo, Inkaramat, Anehata Shiton

Nagakura Shinpachi, Ienaga Kano (160 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Asirpa (120 เซนติเมตร อ้างอิงจากฉบับอนิเมะ)

Cikapasi

ผู้เขียนเคยได้ยินมาว่ามีข้อมูลที่บอกว่าอาจารย์โนดะได้ยืนยันความสูงของอาซิรปาร์ แต่ผู้เขียนหาข้อมูลนั้นไม่พบ

ส่วนต่อไปเป็นข้อมูลน้ำหนัก โดยเรียงลำดับหนักที่สุดไปเบาที่สุด...

Ushiyama Tatsuma

Tanigaki Genjiro, Sofia

Ariko Rikimatsu

Kiroranke

Kikuta Mokutaro

Nihei Tetsuzo

Sugimoto Saichi, Tsukishima Hajime, Vasily

Tsurumi Tokushiro

Toni Anji

Koito Otonoshin

Ogata Hyakunosuke, Shiraishi Yoshitake, Nikaido Kohei, Nikaido Yohei, Usami Tokishige, Wilk

Kadokura Toshiyuki

Kirawus

Okuyama Kantaro

Hijikata Toshizo, Edogai Yasaku

Nagakura Shinpachi

Henmi Kazuo, Ienaga Kano

Anehata Shiton

Inkarmat

Asirpa, Cikapasi

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก https://goldenkamuyhunting.tumblr.com

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ใน Booklet ที่มาพร้อมกับมังงะ Golden Kamuy เล่มที่ 17 ฉบับพิเศษ โนดะ ซาโตรุถูกถามว่า “ตัวละครใน Golden Kamuy จะประกอบอาชีพอะไร หากพวกเขามีชีวิตอยู่ในยุคปัจจุบัน” และนี่คือคำตอบของเขา

สุกิโมโตะ: นักกีฬาทีมชาติของประเทศญี่ปุ่นในระดับไมเนอร์ลีค

อาชิริปา: นักเรียนในโอตารุ

โอกาตะ: ทันตแพทย์ในเมืองเล็ก ๆ

โคอิโตะ: พนักงานขาย ในแผนกเสื้อผ้าผู้ชายในห้างอิเซตัน

คิโระรันเกะ: วิศวกรฝ่ายการบริหารการก่อสร้างอาคาร

สึรุมิ: เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสาธารณะ (หน่วยข่าวกรอง)

ทานิกากิ: ชาวประมงตกหมึกในฮาโกดาเตะ

ชิราอิชิ: นักโทษ

ดูเหมือนว่าอย่างน้อยก็มีหนึ่งคน ที่แม้ว่าจะเป็นเวลาในปัจจุบัน เขาก็ยังคงรักษาตัวตนของตนเองไว้ได้ คำตอบของอาจารย์โนดะตรงกับจินตนาการของคุณหรือไม่? ถ้าไม่ คุณคิดว่าอาชีพอะไรที่เหมาะกับตัวละครเหล่านั้นในปัจจุบัน?

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Kamuy Central Wordpress

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

เรตาร์เป็นหมาป่าเอโซะหรือ หมาป่าฮอกไกโด (Canis lupus hattai, Japanese: 蝦夷ー狼) หมาป่าเอโซะเป็นหนึ่งในสองสายพันธุ์ย่อยของหมาป่าสีเทาที่สามารถพบเห็นได้ในญี่ปุ่น ส่วนอีกชนิดคือหมาป่าญี่ปุ่น ( Canis lupus hodophilax, Japanese:日本ー狼) เป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่จะกล่าวว่า ในปัจจุบัน หมาป่าเหล่านี้ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว

หมาป่าถูกจัดอยู่ในสถานะที่มีความสำคัญต่อชาวไอนุ: ชุมชนชาวไอนุบางแห่งมีความเชื่อว่า บรรพบุรุษของพวกเขาเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของหมาป่าสีขาวและเทพธิดา หมาป่าถูกเรียกด้วยความเคารพว่า Horkew Retara Kamuy (เทพเจ้าแห่งการคำรามสีขาว) หรือเรียกง่ายๆ ว่า Horkew Kamuy

อาชิริปาเติบโตมากับเรตาร์ กล่าวกันว่าชาวไอนุเลี้ยงลูกหมาป่าไว้เป็นเพื่อนร่วมล่าสัตว์ หรือไม่ก็ปล่อยให้สุนัขผสมพันธุ์กับหมาป่า มันเป็นความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างมนุษย์และสัตว์ป่า แต่มันก็ถูกทำลายลงเมื่อความทันสมัยที่แพร่กระจายเข้ามาจากทางใต้พร้อมกับการฟื้นฟูเมจิ

เรื่องราวอันน่าเศร้าของหมาป่าฮอกไกโดเริ่มต้นขึ้นเมื่อรัฐบาลชุดใหม่มีความพยายามอย่างมากในการพัฒนาการเกษตรในเกาะทางตอนเหนือ จึงทำให้สัตว์นักล่าที่อยู่อันดับต้น ๆ ของห่วงโซ่อาหาร ถือเป็นปัจจัยที่รบกวนต่อการพัฒนา และจะส่งผลให้สัตว์ในฟาร์มและผู้ตั้งถิ่นฐานตกอยู่ในอันตราย ดังนั้น เพื่อการแก้ปัญหานี้ รัฐบาลจึงมอบหมายงานให้ Edwin Dun เจ้าของฟาร์มปศุสัตว์ชาวอเมริกันเป็นผู้กวาดล้างหมาป่า Edwin แนะนำให้ใช้ Strychnine (สตริกนิน) เพื่อวางยาพิษในหมาป่า และระบบการล่าค่าหัวที่ดำเนินการโดย สำนักงาน Kaitakushi (開拓使) (สำนักงานการตั้งอาณานิคม)

อ้างอิงจากหนังสือ The Lost Wolves of Japan (2005) โดย Brett L. Walker เนื้อหาบางส่วนกล่าวว่า “ผู้ตั้งถิ่นฐานจะรายงานการพบเห็นหมาป่าและหมีต่อหัวหน้าหมู่บ้าน จากนั้นพวกเขาจะทำการรวบรวมนายพรานและนักล่าเพื่อดำเนินการกำจัดสัตว์เหล่านั้น” แม้แต่การนำหูของหมาป่าหรือหูของหมีที่ล่ามาได้เพียงคู่เดียวก็ทำให้นักล่าสามารถรับเงินรางวัลในจำนวน 2 เยน ในช่วงปี ค.ศ. 1878-1881 สำนักงาน Kaitakushi จ่ายเงินค่าหัวเป็นเงินจำนวน 2,038,000 เยนสำหรับหมาป่าทั้งหมด 294 ตัว

สัตว์ที่น่าภาคภูมิใจนี้ได้รับการประกาศว่าสูญพันธุ์ในฮอกไกโดในปี ค.ศ.1889 (บางแหล่งข้อมูลกล่าวว่าในปี ค.ศ.1895) แม้ว่าจะมีรายงานการพบเห็นหมาป่าพันธุ์นี้ในซัคคาลิน (Sakhalin) และคูริล (Kuril ) จนถึงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 ปัจจุบันเราสามารถพบเห็นสัตว์เหล่านี้ได้ผ่านร่างที่สตัฟฟ์ไว้แล้วเท่านั้น โดยร่างดังกล่าวจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยฮอกไกโด

เนื่องจากไม่สามารถศึกษาพฤติกรรมของหมาป่าเอโซะในชีวิตจริงได้ในปัจจุบัน นั่นทำให้อาจารย์โนดะ ซาโตรุ เดินทางไปที่สวนสัตว์ซัปโปโรมารุยามะ (Sapporo Maruyama zoo) เพื่อสังเกตพฤติกรรมของหมาป่าตะวันออก (Canis lupus lycaon) หมาป่าสายพันธุ์แคนาดา ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกับหมาป่าเอโซะและหมาป่าญี่ปุ่น

ในปัจจุบัน เราไม่สามารถช่วยเหลือหรือช่วยกันปกป้องหมาป่าเอโซะและหมาป่าญี่ปุ่นได้ แต่การสูญพันธุ์ครั้งนี้ถือว่าเป็นบทเรียนที่น่าเศร้า ที่จะคอยเตือนใจเราให้เห็นถึงความสำคัญของการอนุรักษ์หมาป่า ซึ่งคุณสามารถเป็นส่วนหนึ่งที่จะช่วยปกป้องสัตว์ป่าที่มีสถานการณ์สูญพันธุ์เข้าขั้นวิกฤตได้โดยการสนับสนุนการช่วยเหลือผ่านมูลนิธิหรือสถาบันต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่า คุณสามารถหาข้อมูลเหล่านั้นผ่าน Search Engine Website ทำไมคุณไม่ลองค้นหาดูว่ามีมูลนิธิหรือสถาบันที่คุณจะให้การสนับสนุนได้

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Kamuy Central Wordpress

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

แต่นอกเหนือจากนั้น จนถึงตอนนี้ พวกเรามีข้อมูลเกี่ยวกับเขาน้อยมาก ดังนั้นเราจึงมักจับตามมองในฉากที่เขาปรากฏตัวในมังงะและตามหาเบาะแสเกี่ยวกับเขา รวมถึงฉากที่แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นผู้ถือธงของธงอาทิตย์อุทัย (The Rising Sun Flag (旭日旗, Kyokujitsu-ki)) ธงนี้แตกต่างจากธง 'ธรรมดา' ที่สึรุมิถืออยู่ในอีกฉากหนึ่ง (ธงที่เรารู้จักคือธงอย่างเป็นทางการของประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน)

อ้างอิงข้อมูลจาก Website ของ Wikipedia ในเวอร์ชั่นภาษาญี่ปุ่น พบว่า ไม่มีทหารคนใดได้รับอนุญาตให้ถือธงอาทิตย์อุทัย เนื่องจากธงดังกล่าวเป็นสิ่งที่พวกเขาเคารพและเทอดทูนเป็นอย่างสูง เพราะถือว่าธงนี้คือตัวแทนหรือสัญลักษณ์ (bunshin) ของจักรพรรดิ  โดยจักรพรรดิจะทรงพระราชทานธงให้กับทหารกลุ่มหนึ่ง (เช่น กรมทหาร ฯลฯ) และหากธงนั้นสูญหายหรือถูกทำลายโดยสิ้นเชิง ธงนั้นก็จะไม่ถูกแทนที่ด้วยธงผืนใหม่  ยิ่งธงได้รับความเสียหาย หลุดลุ่ย และแม้กระทั่งเต็มไปด้วยคราบเลือด เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นถึงเกียติยศที่เพิ่มพูนขึ้น นั่นหมายถึงกองทหารต้องมีส่วนร่วมในการต่อสู้ที่รุนแรงและดุเดือดหลายครั้ง หากกองทหารถูกยุบ ธงจะถูกส่งกลับไปยังจักรพรรดิ การเสียธงให้ศัตรูถือเป็นความผิดพลาดร้ายแรง แสดงให้เห็นถึงการเสียเกียรติ และเปรียบเสมือนกับปล่อยให้จักรพรรดิตกไปอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมทหารญี่ปุ่นต้องการจะเผาธงหากในศึกสงคราม พวกเขาคาดการณ์ว่าความพ่ายแพ้ของฝั่งพวกเขากำลังจะเกิดขึ้น

ในปัจจุบัน ผู้ถือธงอาทิตย์อุทัยในบางพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่ได้รับเลือกให้ถือธงจะต้องเป็นคนที่พิเศษมาก  โดยปกติแล้วจะเป็นผู้ที่อยู่ในตำแหน่งร้อยตรี น้อยคนนักที่จะเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งร้อยโท บุคคลนั้นจะต้องเป็นคนที่มีคุณธรรม จรรยาบรรณที่ดี ความสำเร็จเป็นเลิศ มีบุคลิคภาพที่ดี และเป็นพรหมจารีผู้บริสุทธิ์ แล้วคุณคิดว่าฮานาซาว่า ยูซาคุจะเป็นคนแบบไหน ถ้าเขาเป็นผู้ถือธงธงอาทิตย์อุทัย ?

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Kamuy Central Wordpress

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

สาเหตุที่เป็นไปได้มีสองประการ

ประการแรก : อาจจะเกิดจากพฤติกรรมของแมวที่คิดว่าตัวเองแข็งแร่งกว่าเอโดะไกคุงหรือคิดว่าเอโดะไกคุงเป็นลูกของมัน อาจจะเป็นเพราะแมวรับรู้ว่าความหิวนั้นเป็นสิ่งที่แย่มากสำหรับลูกสัตว์ ดังนั้นมันจึงเอาหนูมาให้เขากิน หรืออาจจะเป็นไปได้ว่า แมวแค่แสดงพฤติกรรมปกติของแมว และต้องการให้เอโดะไกคุงฝึกการฆ่าเหยื่อโดยใช้สัตว์ที่อ่อนแอกว่าเขา เหมือนที่พ่อแม่แมวมักจะทำกับลูกของพวกมัน

ประการที่สอง : แมวแค่นำหนูที่มันล่าได้มาอวดว่าตัวเองเก่งกาจและต้องการได้รับคำชมจากเอโดะไกคุง แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุไหนจะเป็นความจริง แมวก็ยังอาจจะเชื่อว่าตัวเองยิ่งใหญ่กว่าเอโดะไกคุง คำว่าแมวในภาษาไอนุคือ "meko" ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นได้เกิดการออกเสียงเพี้ยนไปเป็นคำว่า "neko" อย่างไรก็ตาม มีบางคนคิดว่า คำว่า "meko" มาจากคำว่า 'me’ (ความหนาวเย็น) และ 'ekot’ (ที่จะตายจาก) ซึ่งสื่อถึงการที่แมวไม่ชอบอากาศหนาวเย็น

มีความคล้ายคลึงระหว่างสไนเปอร์ผู้โดดเดี่ยว "โอกาตะ" กับแมวหรือไม่ ? โอกาตะมักถูกเรียกว่า "แมวป่า" เพราะฉะนั้นมาลองเปรียบเทียบบุคลิกของเขากับแมวกันเถอะ !!!

บุคลิกของโอกาตะ: ชอบล่าสัตว์ เขามักทำการล่าเพียงลำพังโดยซุ่มยิงจากจุดที่ซ่อนจากสายตาผู้อื่น เขายึดถือแนวคิดของตัวเองมากกว่าจะทำตามกฎเกณฑ์ เขาเป็นคนที่ไม่ชอบการทำงานเป็นกลุ่มและไม่ค่อยชอบการที่ต้องร่วมมือทำบางสิ่งบางอย่างกับคนอื่น เขามักหมกมุ่นอยู่กับปืน เขารวบผมไปด้านหลังโดยถอดหมวกทหารออกและแทนที่มันด้วยฮู้ดของเสื้อคลุมที่คลุมอยู่บนศีรษะ เขาเป็นคนประเภทที่ไล่ตามความสมบูรณ์แบบอยู่เสมอ

บุคลิกของแมว: ชอบล่าสัตว์ ในกรณีที่แมวอยู่ตามลำพัง สไตล์การล่าสัตว์ของมันคือการซ่อนตัวและรอการซุ่มโจมตี พวกมันมักยึดสัญชาตญาณของตัวเองเป็นหลักในการล่า ใช้วิธีการของตัวเอง ในฐานะที่เป็นสัตว์ที่ค่อนข้างมีอิสระ แมวจึงมักมีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า และเนื่องจากนิสัยดื้อรั้น พวกมันจึงมักปฏิเสธสิ่งที่พวกมันไม่ชอบ

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Tumblr: kamuykaici

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ลักษณะโดยรวม

อาริโกะ เป็นชายชาวไอนุและเป็นนายทหารสิบตรีของหน่วยที่ 7 เขาเป็นผู้ชายที่มีกล้ามเนื้อ ผิวสีเข้ม ผมสีดำยาวผูกเป็นมวย มีหนวดเคราเป็นกระจุกที่คาง และขนหน้าอกที่ยาวไปถึงขาหนีบ เขามีคิ้วขนาดใหญ่ที่มักจะทำให้เขาดูเคร่งขรึม แต่ลักษณะที่ชัดเจนที่สุดของอาริโกะคือรอยแผลเป็นที่ทอดยาวจากด้านล่างซ้ายของใบหน้าไปจนถึงด้านขวาของศีรษะที่ปิดพร้อมกับเย็บห้าเข็ม ในฐานะสมาชิกของหน่วยที่ 7 เขาสวมเครื่องแบบกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อตอนเป็นเด็ก อาริโกะค่อนข้างจะอวบและจมูกอ้วน ริมฝีปากหนา และมีผมเส้นเล็กๆ อยู่บนศีรษะล้าน เขามีความรู้เกี่ยวกับประเพณีของชาวไอนุบางอย่าง เช่น รู้ว่าบ่อน้ำพุร้อนลับอยู่ที่ไหน และรู้จักเสื้อผ้าของชาวไอนุได้ในทันที

Fun Fact

อาริโกะชอบกินไก่แจ้สีน้ำตาลแดง แต่ไม่ชอบกินฉลาม

ส่วนสูงของอาริโกะ น้อยกว่าอุชิยามะ เท่ากับทานิคากิ มากกว่าคิโระรันเกะ

น้ำหนักของอาริโกะ น้อยกว่าโซเฟียและทานิคากิ มากกว่าคิโระรันเกะ

ชื่อไอนุของอาริโกะ Ipopte หมายถึง "นำไปต้ม" (เปลี่ยนเป็นร้อนในทันที)

อาริโกะมีอายุเท่ากับทานิคากิ

อาริโกะเป็นตัวละครที่มี "ก้นอันอวบอิ่ม" ตัวหนึ่งในมังงะด้วย ตัวละครอื่นๆ ที่อยู่ในรายการ ได้แก่ ทานิคากิ, สึกิชิมะ, ชิราอิชิ, อุซามิ

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Golden Kamuy Wikia (https://goldenkamuy.fandom.com/)

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ลักษณะโดยรวม

คิคุตะ เป็นชายชาวญี่ปุ่นที่สูงและมีกล้าม เขามีผมสีเข้มที่แสกข้าง ใบหน้าเหลี่ยมกับหน้าผากกว้าง มีเส้นที่ชัดเจนบนหน้าผากและแก้มของเขา ดวงตาสีเข้มและคิ้วบางที่เกือบมองไม่เห็น มีหนวดเคราเล็ก ๆ บนคางของเขา มีแผลเป็นคล้ายกิ่งบนหน้าอกซึ่งทอดยาวตั้งแต่ด้านซ้ายจนถึงส่วนบนของหน้าท้อง

คิคุตะสวมเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ทั่วไป ภายใต้เสื้อคลุมของเขา สวมซองหนังหลายอันทั่วลำตัว โดยแต่ละอันใส่ปืน Nagant M1895 ซึ่งเขาสามารถเปลี่ยนปืนได้อย่างรวดเร็วเมื่อใดก็ตามที่ปืนปัจจุบันของเขาหมดกระสุน นอกจากนี้ เขายังชอบใส่ผ้าพันคอลายทางสีน้ำตาลเข้มที่เขาหยิบมาจากโทนิ อันจิ

บุคลิกภาพและลักษณะนิสัย

คิคุตะเป็นคนติดดิน เขาดูอดทนและมั่นใจและมีความสนใจในสิ่งของต่างๆ เช่น ปืนและถ้วยรางวัลอื่นๆ ที่เขาสามารถรวบรวมได้จากคนที่เขาฆ่า เขามักจะทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงหรือพี่ชายให้กับทหารคนอื่น ๆ เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้สอนใน Imperial Japanese Army Academy

คิคุตะเคยดูแลสุกิโมโตะในช่วงเวลาสั้นๆ ในตอนที่สุกิโมโตะยังเด็กและไร้เดียงสา ทำให้เขานึกถึงน้องชายของเขา เขาเป็นเพื่อนกับอาริโกะ เขาห่วงใยและเชื่อใจอาริโกะเป็นอย่างมาก แม้ว่าคิคุตะจะดูเป็นคนที่ไม่ใส่ใจอะไรมากหนัก แต่เขาก็ใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกผิด เขาโทษตัวเองต่อการเสียชีวิตของน้องชายซึ่งเขาชักชวนให้เข้าร่วมกองทัพ เพื่อที่เขาเชื่อว่าเขาจะมี "ที่นั่งวีไอพีบนรถไฟไปนรก"

แม้ว่าจะไม่ได้ฉลาดแกมโกงเป็นพิเศษ คิคุตะก็ทำหน้าที่เป็นสายลับมาระยะหนึ่งแล้ว เขาแสดงให้เห็นว่าไม่รังเกียจที่จะทำงานสกปรก เช่น การลักพาตัวเมื่อต้องบรรลุเป้าหมายของผู้บังคับบัญชาของเขา คิคุตะรู้ความจริงเบื้องหลังการตายของพ่อของอาริโกะ เป็นไปได้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับอาริโกะพัฒนามาจากคิคุตะที่รู้สึกผิดที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของพ่อของอาริโกะ

ความสามารถและทักษะ

การยิงที่แม่นยำ: คิคุตะมีทักษะและเชี่ยวชาญในการใช้ปืนสองกระบอกพร้อมกัน

อุปกรณ์ประจำตัว

ปืน Nagant M1895

Fun Fact

คิคุตะชอบกินแตงโม และไม่ชอบกิน Tsukisamu anpan (อันที่โคอิโตะชอบกิน)

ส่วนสูงของคิคุตะ น้อยกว่าคิโระรันเกะ มากกว่านิเฮย์

น้ำหนักของคิคุตะ น้อยกว่าคิโระรันเกะ มากกว่านิเฮย์

อายุของคิคุตะ น้อยกว่าสึรุมิ มากกว่าสึกิชิมะ

ตามที่ อ.โนดะ ได้กล่าวไว้ คิคุตะเป็นตัวละครที่มีองคชาตที่ใหญ่ที่สุดตัวหนึ่งในเรื่อง ตัวละครอื่นๆ ได้แก่ ทานิกากิ อุชิยามะ และคิโระรันเกะ

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Golden Kamuy Wikia (https://goldenkamuy.fandom.com/)

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ลักษณะโดยรวม

โคอิโตะเป็นชายร่างสูงผิวดำที่มีต้นกำเนิดจากฮายาโตะ* (隼人) เขามีผมสีเข้มโทนสีม่วงหยักศกเล็กน้อยที่ผ่าแล้วปัดไปทางซ้าย คิ้วเชิงมุมขนาดใหญ่ของเขาทำให้มองดูเหมือนขมวดคิ้วตลอดเวลา และมีเส้นขมวดคิ้วที่ชัดเจนสองเส้นปรากฏบนหน้าผากของเขา ตาของเขาดำ เล็ก และมีถุงใต้ตาลึก

โคอิโตะสวมเครื่องแบบ Meiji 38 ซึ่งส่วนใหญ่จะเหมือนกับเครื่องแบบทหารทั่วไป แต่เป็นสีกากีแทนที่จะเป็นสีน้ำเงิน เขาสวมเสื้อโค้ทสีกากีแบบติดกระดุมแบบสั้น มีกระเป๋า 2 ข้างที่หน้าอก และกระเป๋า 2 ข้างที่ด้านข้าง โดยมีปกสีแดงที่ปกเสื้อ พร้อมพิมพ์หมายเลขกรมทหาร 27 ทั้งสองข้าง เครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่โคอิโตะสวมเป็นสีแดง ที่มีขอบสีทองและมีแถบสีทองหนึ่งเส้นตัดผ่าน โดยมีดาวสีทองอยู่ตรงกลาง แผ่นไหล่ของเครื่องแบบของเขาที่ถูกวางในแนวตั้ง เครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่แขนเสื้อมีเส้นสีแดงบาง ๆ บนแขนแต่ละข้างและดาวสีทองขนาดเล็ก

โคอิโตะสวมเข็มขัดที่มีหัวเข็มขัดทรงกลมผูกไว้เหนือเสื้อโค้ทของเขา และกางเกงสีกรมท่าสีเข้มที่มีแถบสีแดงซึ่งซ่อนอยู่ในรองเท้าบูทหนังทหารของเขา ปกติเขาไม่สวมหมวกทหาร ในสภาพอากาศที่หนาวเย็น โคอิโตะจะสวมเสื้อคลุมยาวสีกากีกระดุมสองแถว คลุมคอเสื้อ บนไหล่มีตราเหมือนกันกับชุดประจำของเขา โคอิโตะยังสวมถุงมือหนังด้วย

บุคลิกภาพและลักษณะนิสัย

โคอิโตะเป็นนายร้อยหนุ่มที่มีทักษะ แต่ค่อนข้างไร้เดียงสา ประหลาด อึกทึก และยังไม่บรรลุนิติภาวะ คล่องแคล่วว่องไวและฉลาดอย่างเหลือเชื่อ เขาได้แสดงให้เห็นถึงทักษะการต่อสู้มากมายในเรื่อง และได้รับการพิสูจน์ว่า ค่อนข้างโหดเหี้ยม หากถูกผลักดัน เนื่องจากการที่พ่อของโคอิโตะ ได้หยุดเขาจากความพยายามที่จะเข้าร่วมในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ทำให้เขาขาดประสบการณ์และมักได้รับการปกป้องอยู่เสมอ บ่อยครั้งนำไปสู่พฤติกรรมที่สามารถอธิบายได้ว่านิสัยเสีย เขามักมีนิสัยชอบความฟุ่มเฟือยและขี้เล่น

โคอิโตะมีความชื่นชมต่อสึรุมิเป็นอย่างมาก และโอกาตะกล่าวถึงเขาว่าเป็น Satsuma Hayato คนโปรดของสึรุมิ เขาทุ่มเทให้กับ ร.ท.มากจนดูเหมือนเป็นความรักที่ไร้เหตุผล เขายังตัดใบหน้าของคนอื่นทั้งหมดในรูปถ่ายของหน่วยที่ 7 ออก และนำรูปของตัวเองแปะทับ จนกลายเป็นรูปที่มีเพียงเขาและ ร.ท. การกระทำเช่นนี้แสดงให้เห็นระดับของการบูชาสึรุมิของโคอิโตะ เช่นเดียวกัน การเน้นย้ำถึงความทะเยอทะยานของโคอิโตะ เมื่อโคอิโตะและสึกิชิมะเริ่มทำงานด้วยกัน เขาได้สั่งให้สึกิชิมะบอกทุกอย่างเกี่ยวกับสึรุมิที่เขายังไม่รู้ โคอิโตะต้องการเป็นทหารที่น่าเคารพนับถือแบบพ่อของเขาและ ร.ท. นอกจากนี้เขายังมีทักษะที่น่าสนใจและต้องการการฝึกฝนเพิ่มเติม เช่น ทักษะการใช้ดาบและการเป็นนักวิ่งที่ดี

โคอิโตะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสึกิชิมะ ซึ่งช่วยให้เขาไต่อันดับไปยังตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วย โคอิโตะเชื่อใจสึกิชิมะมาก เขาไว้ใจให้สึกิชิมะเป็นคนส่งต่อคำพูดหรือคำสั่งของตน โคอิโตะค่อนข้างสุภาพเมื่อพบใครบางคนเป็นครั้งแรก แต่ในไม่ช้าเขาก็แสดงให้เห็นว่าเขาทื่อ และมักจะแสดงความคิดเห็นโดยไม่คิด เพราะเป็นบุตรนายทหารระดับสูง เขาจึงต้องการความเอาใจใส่เป็นพิเศษ เขายอมจ่ายเงินเพื่อสุนัขลากเลื่อน และพักโรงแรมในเมืองใหญ่แทนที่จะพักที่โคตัน

เนื่องจากโคอิโตะมาจากจังหวัดซัตสึมะ (薩摩藩) ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของญี่ปุ่น เขาจึงเผลอพูดภาษาถิ่นออกไปในบางครั้ง สิ่งนี้มักเกิดขึ้นเมื่อเขาตื่นเต้นหรือประหม่า อย่างไรก็ตาม คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้หรือเข้าใจในภาษาถิ่นของซัตสึมะ

เนื่องจากการตายของพี่ชายของโคอิโตะ เมื่อใดก็ตามที่เขาอยู่บนเรือเป็นเวลานาน เขาจะเริ่มคิดถึงพี่ชายของเขาและเมาเรืออย่างหนัก เพราะอาการนี้ เขาจึงเสียใจที่ไม่สามารถเป็นนายทหารเรือที่ยิ่งใหญ่ได้ แม้จะมาจากครอบครัวทหารเรือที่เป็นที่ยอมรับ

อุปกรณ์ประจำตัว

ปืน Revolver Type 26

ดาบทหาร Gunto (軍刀)

Fun Fact

ตัวคันจิในชื่อของโคอิโตะ (鯉登 音之進) (鯉) Carp (登) Rise (音) Sound (之進) Ancient job title name for Samurai

โคอิโตะต่อสู้ในสไตล์ของจิเก็น-ริว (Jigen-Ryu) อันที่จริงแล้วเสียงกรีดร้องที่โดดเด่นของเขาเป็นองค์ประกอบของจิเก็น-ริว ซึ่งเป็นเสียงร้องของลิง

โคอิโตะใช้ภาษาถิ่นซัตสึมะได้อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าปกติแล้วเขาจะหลุดพูดเมื่อเขาตื่นเต้นหรืออยู่ใกล้กับสึรุมิ

ในปี 2018 โพลสำรวจความนิยม GK All-Stars โคอิโตะ อยู่ในอันดับที่ 5 ด้วยคะแนนโหวต 7,134 คะแนน

อายุของโคอิโตะ มากกว่าโอคุยามะ เท่ากับเอโดะไก น้อยกว่าสุกิโมโตะ ทานิคากิ นิไคโด และอาริโกะ

โคอิโตะชอบกินขนมปัง Tsukisamu และไม่ชอบกิน หัวไช้เท้า Sakurajima

ส่วนสูงของโคอิโตะ น้อยกว่าสุกิโมโตะ โทนิ และ Wilk เท่ากับสึรุมิ มากกว่าเอโดะไก

น้ำหนักของโคอิโตะ น้อยกว่าโทนิ มากกว่าโอกาตะ คู่แฝดนิไคโด อุซามิ และ Wilk

ถ้าตัวละครมีชีวิตในยุคปัจจุบัน พวกเขาจะประกอบอาชีพอะไร อ.โนดะตอบว่า พนักงานขายเสื้อผ้าผู้ชายในอิเซตัน

อ.โนดะเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่าง โคอิโตะและสึกิชิมะ กับ "เจ้าหญิงนิสัยเสีย ลักษณะทอมบอยและสาวใช้ที่ทำหน้าที่เป็นครู"

การเลือกเครื่องแบบของโคอิโตะ อาจสะท้อนถึงความไม่มีประสบการณ์ของเขา อันเป็นผลมาจากการถูกห้ามเข้าร่วมในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เขาสวมเครื่องแบบเมจิ 38 รุ่นใหม่ที่เปิดตัวในปี 1906 ในขณะที่เพื่อนร่วมงานของเขายังคงเครื่องแบบ "สีน้ำเงิน" แบบเก่า นั่นคือเมจิ 19 ซึ่งเปิดตัวในปี 1889 เนื่องจากทหารประจำการในหมู่เกาะบ้านเกิดของเขามักจะได้รับเครื่องแบบใหม่ก่อนสหายของพวกเขาจะไปสู้รบในต่างประเทศ

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Golden Kamuy Wikia (https://goldenkamuy.fandom.com/)

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ลักษณะโดยรวม

นิไคโดเป็นพี่ชายฝาแฝดของโยวเฮย์ และเป็นสิบตรีในหน่วยที่ 7 เช่นเดียวกับพี่ชายของเขา โควเฮย์มีใบหน้าที่โดดเด่นและมีจมูกที่เรียวแหลม ดวงตาของเขามีรูปร่างกลมสีดำพร้อมกับผมที่ตัดสั้นมาก เขาสวมเครื่องแบบของทหารทั่วไป

นิไคโดเสียหูของเขาไป ข้างหนึ่งถูกหมีฉีก อีกคนหนึ่งถูกตัดโดยสึรุมิ เขาจะสวมหูที่ตัดแล้วไว้ที่เชือกคล้องคอ แต่ต่อมาเอโดะไกก็ทำให้ที่ครอบหัวจากหนังมนุษย์ซึ่งหูที่ถูกตัดอยู่ตรงคาง ครอบศีรษะส่วนใหญ่ยกเว้นใบหน้า โดยมีรูที่ด้านข้างของหู และหัวนมคู่หนึ่งที่ด้านบน

หลังจากที่ฮิจิกาตะตัดขาของเขาไปแล้ว นิไคโดได้รับขาเทียมจากอาริซากะซึ่งใช้เป็นอาวุธปืน ยิงได้ 2 นัด ต่อมา เขาเสียมือขวาในการต่อสู้กับสุกิโมโตะ ดังนั้นสึรุมิจึงขอให้อาริซากะทำมือเทียมให้เขาซึ่งมีช่องใส่ตะเกียบอยู่ในนิ้วข้างหนึ่ง

บุคลิกภาพและลักษณะนิสัย

นิไคโดดูเหมือนจะไม่มีความมั่นคงทางจิตใจ เนื่องจากเขามักจะเพิกเฉยต่อคำสั่งและดูเหมือนจะสนุกกับการสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้อื่น ซึ่งสิ่งนี้เกิดขึ้นหลังจากการตายของโยวเฮย์ เขาหมกมุ่นอยู่กับการแก้แค้นสุกิโมโตะ โดยมักจะไม่สนใจสิ่งอื่นใดเมื่อเขาพบว่าตัวเองเผชิญหน้ากัน

นอกจากนี้ สุขภาพจิตของนิไคโดยังแย่ลงไปอีก เนื่องจากเขาเรียกส่วนต่างๆ ของร่างกายที่สูญเสียไป (ขา หู ฯลฯ) ว่าเป็นของโยวเฮย์ เมื่อได้รู้ข่าวว่า สุกิโมโตะเสียชีวิต เขาสูญเสียแรงจูงใจและปิดกั้นตัวตนเดิมของเขา ไม่ยอมลุกจากเตียงหรือกินอาหาร

ดูเหมือนว่านิไคโดจะติดมอร์ฟีนหลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัสหลายครั้ง เนื่องจากเขาจะขโมยขวดมอร์ฟีนไปทั้งขวดและเพียงแค่เอ่ยถึงมันก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เขาได้รับความพึ่งพอใจอย่างเต็มที่เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างล้มเหลว

อุปกรณ์ประจำตัว

ปืน Type 26 Revolver

ขาเทียม ไม่ใช่แค่ขาเทียมธรรมดา แต่เป็นขาที่สามารถบรรจุกระสุนปืนลูกซองได้ถึง 2 นัด และสามารถต่อสู้ในระยะประชิดเพื่อจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว

มือเทียม นิไคโดได้รับมือเทียมเพิ่มเติมจากขาเทียมหลังจากที่ ต่อสู้กับสุกิโมโตะในระหว่างการโจมตีเรือนจำอะบาชิริ ที่นิ้วข้างหนึ่งจะมีช่องสำหรับใส่ตะเกียบซ่อนอยู่ ในตอนแรก นิไคโดรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้รับอวัยวะเทียมพิเศษอีกอันหนึ่ง แต่รู้สึกผิดหวังกับการใช้งานธรรมดาๆ ของมัน โดยไม่สนใจมันและกลับสู่สภาพหดหู่ในตอนนั้น

Fun Fact

นิไคโดชอบกินส้มแมนดาริน

ในปี 2018 โพลสำรวจความนิยม GK All-Stars นิไคโด อยู่ในอันดับที่ 22 โดยได้รับ 2,068 โหวต

นิไคโด สุกิโมโตะ และทานิคากิ อายุเท่ากัน

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Golden Kamuy Wikia (https://goldenkamuy.fandom.com/)

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx

ลักษณะโดยรวม

สึกิชิมะเป็นจ่าสิบเอกภายใต้บังคับบัญชาของ ร.ท. สึรุมิ ในหน่วยที่ 7 สึกิชิมะเป็นชายร่างเตี้ยแต่มีกล้าม มีผมสีเข้มโกนเป็นทรงฉวัดเฉวียน ดวงตาสีเข้มมีสีเขียวเล็กน้อย และมีตอซังหนวดที่คาง ลักษณะทางกายภาพที่สำคัญที่สุดของสึกิชิมะ คือเส้นใต้ตาสองเส้นและจมูกแบนสั้นที่สืบทอดมาจากแม่ของเขา เช่นเดียวกับทหารในหน่วยที่ 7 คนอื่น เขาสวมเครื่องแบบทหารญี่ปุ่นมาตรฐานและเสื้อคลุมมีฮู้ด สึกิชิมะมีแผลเป็นที่หน้าท้องซึ่งเขาได้รับขณะปกป้องสึรุมิจากระเบิดระหว่างยุทธการมุกเดน

บุคลิกภาพและลักษณะนิสัย

สึกิชิมะเป็นผู้ชายที่จริงจังมาก เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องความขยันหมั่นเพียรและพึ่งพาได้ เขาปฎิบัติตามคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาได้ดีและสุภาพต่อผู้มีตำแหน่งสูงกว่า แม้ว่าสึกิชิมะจะทราบถึงกลอุบายของ ร.ท. คนแรกและรับรู้วิธีการที่ชั่วร้าย ของ ร.ท. ที่ใช้ในการบงการผู้อื่นและตัวเขาเอง เขาก็แสดงให้เห็นว่าภักดีต่อ ร.ท. เป็นอย่างมาก

สึกิชิมะคิดว่าตัวเองเป็นคนที่ชีวิตมีค่าน้อย หลังจากใช้เวลาหลายปีในการช่วยเหลือในแผนของ ร.ท. เขาเชื่อว่าตัวตนของเขาได้จากไปแล้ว ดังนั้นชีวิตของเขาจึงไม่เหลืออะไร นอกจากทำงานของเขาและเฝ้าดูแผนการของ ร.ท. ถูกเปิดเผย

สึกิชิมะเป็นคนที่โหดเหี้ยมและมีประสิทธิภาพในการต่อสู้ เต็มใจที่จะเข้าร่วมการต่อสู้และยุติความขัดแย้งโดยเร็วที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการไล่สัตว์ออกจากหลังโคอิโตะหรือขว้างระเบิดเพื่อกำจัดผู้คนให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยนิสัยของสึกิชิมะ เขายินดีที่จะทำให้มือของเขาสกปรกเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่จำเป็นตามที่เขาต้องการ เนื่องจากท่าทางที่สุขุมของเขา เขาจึงมักเป็นคนที่ไม่ตื่นตระหนก ในขณะที่คนอื่นๆ ในกลุ่มของเขาสติแตกจนเกิดความโกลาหลรอบตัวเขา อย่างไรก็ตาม สึกิชิมะได้แสดงความห่วงใยต่อสหายของเขา จะเห็นได้จากตอนที่เขาปลอบใจทานิคากิ ผู้ซึ่งเคยถูกตำหนิด้วยวาจา และยังคงแสดงความกังวล แม้ในขณะที่เขาไม่สามารถพูดกับผู้อื่นได้โดยตรง

ความสามารถและทักษะ

พลังทางกายภาพ: แม้ว่าเขาจะไม่สูงมากนัก แต่สึกิชิมะก็เป็นคู่ต่อสู้ที่อันตรายในการต่อสู้ระยะประชิด เขามีความแข็งแกร่งและความอดทนสูง ทำให้เขาต่อสู้ได้แม้ในขณะที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือมึนเมาด้วยพิษ เขามีความแข็งแกร่งมากในร่างกายส่วนล่างของเขาและชอบโจมตีศัตรูด้วยการเตะในการต่อสู้ในระยะประชิด

ภาษารัสเซีย: สึกิชิมะพูดภาษารัสเซียได้คล่องแคล่วพอที่จะสนทนากับคนรัสเซียได้ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ชำนาญพอที่จะแปลสำนวนยาก ๆ

ความเป็นนักแม่นปืน: สึกิชิมะมีทักษะในการใช้ปืนไรเฟิลและสามารถยิงได้ดี

อุปกรณ์ประจำตัว

ปืนไรเฟิล Arisaka Type 30 (5 นัด/แม็ก)

Fun Fact

ตัวคันจิในชื่อของสึกิชิมะ (月島 基) (月) Moon (島) Island (基) Foundation, First

สึกิชิมะชอบกิน Igoneri (สาหร่าย Egogusa ต้ม) และข้าวขาวและไม่ได้ไม่ชอบอะไรเป็นพิเศษ

ในปี 2018 โพลความนิยม GK All-Stars สึกิชิมะอยู่ในอันดับที่ 3 ด้วยคะแนนโหวต 9,851 โหวต

สึกิชิมะสนุกกับการอาบน้ำเป็นเวลานาน

ส่วนสูงของสึกิชิมะ น้อยกว่าโอคุยามะและคู่แฝดนิไคโด และมากกว่า เฮนมิ, อิคาร์มัส และอาเนะฮาตะ

น้ำหนักของสึกิชิมะ น้อยกว่านิเฮย์ เท่ากัยสุกิโมโตะและวาซิลีย์ มากกว่าสึรุมิ

อายุของสึกิชิมะ มากกว่าชิราอิชิและอิคาร์มัส น้อยกว่าคิคุตะ

อ.โนดะได้กล่าวไว้ว่า สึกิชิมะเป็นตัวละครที่มี “ก้นอันอวบอิ่ม”ตัวหนึ่งในเรื่อง ตัวละครอื่นๆ ที่อยู่ในรายการ ได้แก่ ทานิคากิ, ชิราอิชิ, อาริโกะ และอุซามิ

หมู่บ้านของสึกิชิมะอ้างอิงมาจากหมู่บ้าน Shukunegi ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะ Sado จังหวัด Niigata

แหล่งอ้างอิง

บทความภาษาอังกฤษต้นฉบับ จาก Golden Kamuy Wikia (https://goldenkamuy.fandom.com/)

แปลและเรียบเรียง โดย พลอยเอง (a.k.a. หมี)

X (Twitter) : https://x.com/swployxx