nemisia stinson

Paradigmaz

Sen yeter ki içinden de olsa bir, seni seviyorum de; benim kulaklarım çınlasın kafi.

Sevdiğimiz herkes gitti. Behzat gibi, Mecnun gibi, Poyraz da gidiyor. Ama biz biliyoruz, o gemi bir gün kesin gelecek!

“…sana bakmak bütün rastlantıları reddedip bir mucizeyi anlamaktır sana bakmak Allah’a inanmaktır.” •yılmaz erdoğan-yeni bir sayfada sana bakmak

“İki insan ayrıldıkları zaman birbirlerinde bir şeyler bırakıyorlardı.”

“O olmasa belki kömür kokan bir mahallede, sarı sokak lambalarının aydınlattığı bir sokakta, kesin karlı bir kış gecesi, cesedimi bulmuşlardı.”

Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi. Boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. Bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim. 

“Elleri ellerime…”

😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭

For a moment, I started to believe something could happen between us. Something real. That we could trust one another, go out to dinner like everyone else, without having to hide every time. Although, now and then, we’d stay here so you could make me your macaroni. Which, by the way, is disgusting. I don’t know… I even thought for a moment that we could forget about all this shit and that we could have a future. How stupid of me, huh?