chi

Nasa dila ko pa rin ang lasa ng alak na pinaghatian natin dalawang taon nang nakaraan kasi tumigil na rin pala memorya ko nitong huling mga buwan. Wala na akong makilatis na bakas ng sagrado dahil nakaltas na ang mga pundasyon, narumihan na. Di ko na alam ano pang magagawa ko ngayon na nagiba na lahat ng sagrado para sa akin. Walang makatao sa mundong to

Nescafe black timpla na tinapon ko rin kasi di ko na masikmura sarili kong balat at saan ko dinala sarili ko at saan ko dinadala sarili ko. Tama ka nga na mapanganib itong mundo at hindi ko yun sineryoso nung una kasi minahal ko ang mundo at nung bata ako naniwala ako na mabuti ang mga tao gusto ko lang maging tao pakiusap gusto ko lang maging tao bakit kailangan na pagpatak ng gabi matatakot ako miski sa sarili kong anino at balahibo at di ko alam bakit kailangan kong magpakamakata ngayon na guho na ang lahat pasensya kung wala na akonf ginawa kundi manakit at sirain lahat ng mabuting bagay natatakot na akong maglakad sa dilim nang mag-isa

(Lason din minsan mahalin sarili mong pagkabata.)

Minsan kakain lang ako para magkunwari na nasa tabi lang kita. Magkaratig-balikat sa lamesa habang nag-uusap tayo tungkol sa huling pinanood kong episode ng paborito mong TV show na pinanood ko lang dahil gusto ko yung kislap ng ilaw sa mata mo kapag nakangiti ka't nagsasalita nang tuloy-tuloy tungkol sa mga hilig mo nang di mo namamalayan kung ilang oras ka nang tumatalastas hanggang sa makita na nating dumidilim ang paligid at matatawa tayo sa isa't isa kung grabe ang bilis ng panahon kapag magkasama tayo at isang araw na nanaman ang lumipas at sabay maglalakad ang nangingitim nating mga anino sa aspalto ng di makilalang kalye at maghihiwalay tayo sa bagtasan na sumesenyas ng norte at timog, ikaw at ako sa magkabilaang kanto kasabay ang iilang lehiyon ng mga komyuter na uwing-uwi na rin at maghihintayan kung sino unang kakalas ng titig para pumara ng dyip pauwi sa kanya-kanyang bahay at hindi ko masabing sa kalahati ng buhay ko ay walang masunggabang tuntungan ang mga paa ko kaya't wala akong ibang alam kundi bumitaw at kumalag at kumawala at magtakbo at magtago at lumubog at umiwas at umagos mag-isa. Hindi ako magaling sa pagpapaalam. Nagugutom ang pandamdam ko. Kahit saan basta. Hindi ko rin alam. Sana.

Dinakdakan sa gastambide

(Ngayon ko lang uli nalasahan kinakain ko, ang hirap malasahan pagkain kapag wala ka. Gusto ko na maging ok. Gusto ko nang mawala kung ano mang sakit to. Ayoko nang maging ganto. Sana nakilala kita habang bata pa tayo.)

(di ko na maalala mga nakain natin nung huling mga linggo. yung naaalala ko lang yung pakiramdam.)

(ayokong sabihin sayo na napapagod na kong mag-isa kasi pinangako ko sayo na kaya mo akong sandalan. hindi ko na alam gagawin ko sa sarili ko hanggat hindi ko pa pwedeng sukuan yung tanging pinanghahawakan mo sa akin.)

(ayoko na maging ganto pero hindi ko alam kung san magsisimula.)

magure soba n egg yakisoba c/o mama

tokneneng sa labas ng megamall c/o pao

(sana makasama pa kita sa lahat.)

(masarap din pala sa pakiramdam na kaya mong magpabuhat sa iba kapag pagod ka.)

corned beef n rice luto luto ng nanay ni pao

(isang buwan nang paikot-ikot sa highs & lows namin. sana ganito na lang palagi buhay. gusto kong libutin lahat ng kainan kasama siya.)

(gusto ko na maging okay.)