söz ve şiir

ağzımı burnumu kırmışsın ama bir kaldırımın üzerine narince bıraktığın için teşekkür ederim.

Ama inan bana, insanların çoğunun ruhu, bedeninden önce çürür.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Bak ben bu kuyudan, sarkıtılan ipi boynuma dolayarak çıktım. Beni öldürürken, kurtardık diye alkışladılar.

Kimse kimseyi sevmiyor ama herkes herkesle samimi.

Geldik delirdik gidiyoruz, faydası yok sakinleştiricilerin

senden başka kimsem yok.senden başka dünya yok.yanlış olabilirsin. çirkin olabilirim.seni sevmelerime tek bir geçerli sebep bulamayabilirim.hatta arada bir sırtımı çevirebilirim sana. yine de; sana rağmen, bana rağmen; gidebileceğim başka bir yer yok.

bir sigara daha yakmaktan, bir içki daha içmekten, o sıvası dökük duvarlarda bir çift göz, bir çift dudak aramaktan başka bir şey de gelmez elden.

Büyük zaferler kazanmış bir komutan gibi seni anlatsam binlerce kişinin önünde.

Büyük zaferler kazanmış bir komutan gibi seni anlatsam binlerce kişinin önünde.

nefretim kadar gücüm olsaydı, dünyayı yörüngesinden çıkartabilirdim.

“bir köşede oturup olanları düşünüyorum. İçimde herkese bir kırgınlık var en çokta kendime kırgınım ve bunu asla telafi edemiyorum.”

titreyen ellerinle, yara izlerinle, korkularınla, zaaflarınla, zayıflıklarınla. bunlara rağmen değil, bunlar olduğu için