biz en güzel şekilde sevdik.

tarihi haksızlıklara uğrayan kürd ulusu, benzersiz bir ulusal mücadele vermektedir. ne yazık ki ulusal mücadele veren kürdlerin, ulusal kimliklerini cesaretle ve yüksek sesle ifade etmelerini olumsuz etkileyen pek çok etken vardır. tüm dünya ulusları için meşru olan yurtseverlik, milliyetçilik, kürdler için adeta kabahat sayılmıştır. bir milletin, kimliğini, dilini, sanatını, kültürünü, vatanını ve devlet olma hakkını savunmak, yani milliyetçi olmak niye kabahat oluyor? başkaları için hak olan niye kürdler için kabahat oluyor? kürdler için ortaya atılan "ilkel milliyetçilik", "dinci milliyetçilik" gibi ifadeler, kasıtlı olarak ortaya atılan dezenformasyon çalışmalarıdır. kürdler, her şeyden önce kürd kalmak, asimilasyona karşı ulusal benliklerini korumak istiyorlar. bunu da ulusal değerlerine sahip çıkarak yapabilirler. kürdlerin içinde bulunduğu haksız duruma ilk itiraz edenlerden biri, kürd mahallesi dışından sosyolog dr. ismail beşikci oldu ve "kürdler, her şeyden önce milliyetçi olmalıdırlar." dedi. kürdlerin sınıf mücadelesi vermekten, ümmetçilik yapmaktan önce, milliyetçi olmaları gerektiğini belirtti. halkların kardeşliği ve ümmet kardeşliği söylemlerinin kürdler için aldatıcı olduğunu, kürdler söz konusu olunca "ulus devlet çağı bitti." söylemlerinin yanlış ve kasıtlı olduğunu vurguladı. beşikci, önce özgürlük ve onur, sonra ekmek diyor. kürdler de onurlu yaşamak, her ulus gibi, ülkesini sevmek, kendi ulusal değerlerini korumak istiyorlar. kürd ulusal değerleri üzerinde şekillenen kürd milliyetçiliğinin, ırkçı, saldırgan bir yanı olmadığı açıktır. çokça dile getirilen kürd ulusal birliği, kürd ulusal değerleri üzerinden gelişen bir milliyetçilikle gerçekleşebilir ancak. bunun dışında, hiçbir ideoloji veya inanç, kürdleri bir araya getiremez, birleştiremez.

dikarim kurdî (kurmanci) biaxivim lê nikarim (hinek dikarim) binivîsim. niha hin dibim 🥲.

sömürgeci ve faşist ırak yönetiminin güney kürdistan'da, halepçe'de kimyasal silahlar kullanması 17 mart 1988 tarihine rastlamaktadır. islam konferansı zirvesinin kuveyt'te toplanması ise, 20 mart 1988. islam konferansı zirvesi, afganistan sorunundan filistin sorununa, iran-ırak savaşından bulgaristan'daki türk toplumu olma özellikleri baskı altında tutulan türkler sorununa kadar her şeyi ince ince tartışmış, kararlar almıştır. fakat kürtlere karşı soykırım uygulaması gündeme gelmemiştir, bu soykırım konuşulmamıştır. afganistan'daki varlığından dolayı sovyetler birliği kınanıyor, filistinlilere uyguladığı terör politikasından dolayı israil kınanıyor. bulgaristan'daki türklerin isimlerini değiştirdiğinden ve onları bulgarlaştırmaya çalıştığından dolayı bulgaristan kınanıyor. fakat 5.000'in üzerinde çocuk, kadın, yaşlı kürt insanını bir çırpıda soykırıma uğratan, 10.000lercesini ağır yaralayan saddam hüseyin rejimini kınamak, soykırım eylemini konuşmak kimsenin aklına gelmiyor. işte saddam hüseyin yönetiminin soykırım uygulayabilecek rahatlığı kendisinde bulmasının temel nedeni budur. bu eyleminden dolayı uluslararası islam kurumlarında, arap kurumlarında eleştirilmeyecektir, bunun hesabı kendisinden sorulmayacaktır. sorunu uluslararası kurumlara gerektiği gibi yansıyamayacaktır. bu tür kurumlarda kürtlerin temsil edilmesine ise, zaten canla başla karşı çıkılmaktadır. bunlar, böl-yönet politikasının ve uygulamalarının sömürgecilere sağladığı kolaylıklardır,

Bazîd/Kurdîstan.

ölümden başka bütün ayrılıklara baş kaldırdım, bir gün birine bi' veda ettim sanki bütün insanlık öldü.

insanların tanrıyı sevmesi olgunluk ama nefret etmesi veyahut kırgın olması ergenlik olarak nitelendiriliyor.

türkiye solunun ısrarla görmezden geldiği bir gerçeklik var: sömürge bağlamında yaşayan bir halk için sınıf bilincinden önce ulusal kurtuluş mücadelesi kaçınılmaz bir şarttır. bugün solun bir kesimi milliyetçiliği topyekûn 'gericilik' ilan ederek aslında kendi konforlu alanını (yani ezen ulus olmanın getirdiği o tarihsel avantajı) korumaya çalışıyor. sömürge gerçeğiyle yüzleşmek bir suç ortaklığını itiraf etmektir, bu yüzden işçi hakları gibi evrensel kavramların arkasına sığınarak ulusal sorunu sürekli erteliyorlar. bundan mütevellit kürt milliyetçiliği başka bir etnisiteye üstünlük taslamayı değil, gasp edilmiş bir özgürlüğü geri kazanmayı hedefler. söz konusu sömürgecilikse, marx bile masaya yatırılmalı ve bu özgün bağlamda yeniden değerlendirilmelidir. dahası, feminizmin ezilen bir halkın ulusal mücadelesiyle çeliştiği iddiası sömürge gerçeğinden kopuk, batı merkezli bir safsatadan ibarettir. sömürge altındaki bir kadının özgürleşme kavgası, vatanının kurtuluş sancısından asla bağımsız düşünülemez.