SORRY

Sanatçı eserine dikkat eder

AŞK...

Başkasının kokusunu senin kokun diye doya doya içime çekip uykuya daldım

Ciğerler su dolu Ağzım kan kusuyo Nefes almak mı düşünmek zor geliyo Aşk bana ağır mı geldi verip pes edesim geliyo Üzülmek mi artık her şeyden zor gibi geliyo Kanla dolu her yer yazmak mezar taşı gibi geldi Kabuslar açıldı perde kapandı Yanlızlık mı hiç bu kadar keskin iz sürmedi Ölüm arzusu hiç bu kadar tatlı kılınmamıştı..

Dert mi tasa mı belli değil arada kalsan yeri değil sen kimsin kendinde değil yaralı mısın görünürde değil söyler misin bu insanlar gerçek midir

Güzel günler biter yerine daha güzel günler başlar

Ben sana muhtacım

Belki hiç doğmamış gibi yaşamak daha iyidir ölüyorum fark etmiyosun kaçıyorum aldırmıyosun solan bir yığın insan var karışımda sararan yapraklar gökyüzünün sınırlı olduğunu bilmeyip uçan kuşlar var karşımda karşımda neden yaşadığını anlamayan ruhlar sesizliği kesen yanlız çığlıklar varlığını belli etmiyen kitaplar beni anlamak isteyen balonlar kimsesiz kalmış çocuklar var karşımda

Bağıra bağıra sustum

Özür dilerim gökyüzü...

Bazen sadece isterim gerçekleşmesi imkansız bile olsa olmasını isterim neden mi bilmiyorum bana bunu hissettiren umut mu onuda bilmiyorum mutlu muyum mutluyum sence bir gün gelir mi ona sarılır mıyım hiç bişey demeden gözlerini izler miyim sadece bi umut oysaki ne uzaktı sevgimiz birbirimizi çok istiyecek kadar neden olmasın olsun lütfen olsun onu bir kış güneşi kadar çok istiyorum

Gökyüzünde yıldızlar