Siguro lahat tayo may sariling kalawakan. Binubuo ng milyong bituin at alikabok, binubuo ng milyong pagkakataon.
Bawat isang bituin sa ating maliit na kalawakan ay nagrerepresenta sa isang tao, at ang kanyang mundo. Binubuo rin siya ng milyong bituin, alikabok, milyong pagkakataon, tulad mo at ko.
Magsisimula tayong lahat sa umpisa, sa ating ama at ina, dalawang munting kalawakan na puno ng kumikislap na bituin sa ating mga mata. Paunti-unti nating tatahakin bawat bituin, dadaanan, pagmamasdan, matututunan. Nakatakda na lahat ng makikilala at makikita natin, dahil nasa munting kalawakan na natin sila, naghihintay matapik, naghihintay ng ngiti, naghihintay mapansin. Minsan, kailangan natin tumigil ng ilang taon sa grupo ng ibang kalawakan, kasi binubuo pa natin ang sarili natin para sa mahabang tatahakin. Lalayo, maglalakbay, uukitin sa isip, lilimutin. Lahat ng bituin na umaalis ay tila mga bulalakaw na nagpapaalam--mabilis, kumikislap sa isang kisapmata, nag-iiwan ng magandang alaala. Humihiling tayo sa kanila para sa kinabukasan, sa kinabukasan nating iniwan na nila. Kung minsan hindi natin pansin, na ilang bulalakaw na pala ang nagpapailaw sa mga gabi natin, ilang tao na pala ang umalis at kahit isang saglit ay hindi na lilingunin pa.
Patuloy sa paglakbay, paikot-ikot sa ibang mga bituin, may pula, asul, dilaw at puti. Parang libro ng bata, guguhitan ang bawat tuldok, pagdidikit-dikitin gamit ang lapis, may tamang pagkakasunod-sunod na hindi pwedeng magmintis.
Sa tamang pagkakataon, may bituin na kikislap sa anyong sobrang ganda, mabibighani ka. Lalapitan, kikilalanin, aakitin, mamahalin. Sa pagkakataong iyon, ang kalawakan ninyo ay iisa, ikaw at siya. Pwedeng ninyong lakbayin nang sabay, magkahawak-kamay, ang mga natitirang bituin. Paikot-ikot, kung saan kayo masaya, walang kasiguraduhan kung saan man papunta.
Pero magmasid ka, kung ang hawak niya sa iyong kamay ay pabitaw na. Magmasid ka, kung kislap mo’y nawawala na. Magmasid ka, kung ang hawak mo ay dumudulas na. Pakiusap, magmasid ka. At kung pagod na’y bumitaw na.
Marami pang bituin kang lilibutin, ikaw at siya.
Sabay ninyong libutin ang lahat ng natitirang bituin, hindi bilang isa, kundi pinagdalawa. Mamangha sa ganda ng bawat isa, buksan ang sarili sa pusyaw ng iba. Maaaring magkita muli, maaaring hindi.
Darating ang panahon na lahat tayo ay magiging bulalakaw rin. Lilisan, magpapaalam. Magpapakulay ng gabi, magbibigay ng ngiti sa mga labi. Magiging patay na bituin, pero mananatili.
Lahat tayo ay binubuo ng munting kalawakan, pumikit ka.
theartofmadeline
dailybridgerton
izzy806
annaxmalina
prguitarman
tangentwithtanner
