Kaybolduğumu sandığım yolda kendime rastladım

Yüz gece çaresiz uyursun bir sabah uyanıp yüz geceyi unutursun

Ben biraz yokum buralarda ama siz yine de boş bırakmayın burayı çok

Bir şeyleri bilmenin omuzlarına bıraktığı yükü hiç yükü olmayana anlatamazsın

Ne kadar boşverdiğimi yangın ortasında elimde suyla oturduğumu görenler bilir

Hiç tartışma çekemem haklı olmak isteyen varsa olsun benim de hatalı olduğum yerleri yazılı bi şekilde bana ulaştırsın

Dünya büyük, çok küçük ellerim.

Herkesin yanındasın ama kimsenin hayatında değilsin hikaye biraz tanıdık geldi

Çiçekler açar elbet, mühim olan beklemek

Görmek ve bakmak arasında uçurum var

Bazı şeyler olmuyorsa olmuyordur zorlamak bazen çaba değil kendine saygı duymamaktır

Seninle bir yaz akşamı market gezebilirdik

Ne ilk ne son insan canın acıdığı yeri unutmaz

Kahvenin artık ayılma değil duygusal destek içeceği olduğu dönemlerdeyim

Takip atıyorsunuz geri takip yapıyorum hemen mesaj atıyorsunuz ama asla beğeni ya da rb yok

Güzel şeyler olacaksa bu aralar müsaitim bence tam zamanı

Benim bu konuyla ilgili biraz yürümem lazım