Alქაჯი

,,გარჩენილი ვარ ქვებზე კალმახი

და ახეული მაქვს ლაყუჩები,

შემართულია ფეხზე ჩახმახი

და უსიკვდილოდ ვერ გადვურჩები."

-ტიციან ტაბიძე

,,ყველა ზღაპარი როგორ გასრულდა,

სად მომიყვანა ჩემმა ბილიკმა…

მე ვნახე სულში ამოკაწრული

სიკვდილ-სიცოცხლის რთული ბილინგვა…”

-ტარიელ ჭანტურია

,,გულსა შენსა და გონებასა შენსა

უამურ ფიქრთა ხავსი ედება…

არც ჭირი შენი სადმე გეგულვის,

არცა მოყვასი გეიმედება…”

-ანა კალანდაძე

,,კუბოს ვაგებ, ეს მეშვიდე წელია,

სისხლი მწვეთავს, ვკვდები კარგა ხანია;

ეს სიკვდილი - ძველისძველისძველია,

ეს გაქცევაც - ვიცი, არახალია.”

-მურმან ლებანიძე

,,მე ვაღებ კარებს და ჭადრებს ვითვლი,

ჭადრებს გაქცევა შეეძლოთ თითქოს,

და კვლავ მზადა ვარ უარეს დღისთვის,

თუმცა უკეთეს დღეებზე ვფიქრობ.”

-ოთარ ჭილაძე

,,მაინც გადავრჩი, ესა ვარ რაც ვარ

მაინც მოვედი აგერ შენამდე,

ზამთარი მოდის, გთხოვ შემიფარე

პირველ მერცხლების შემოფრენამდე…”

-ენვერ ნიჟარაძე

,,ამღერებული მოგყვები მაღლა

და ვსვამ სიცოცხლეს შენი პეშვიდან,

შენ რომ არ იყო ჩემს გვერდით ახლა

ალბათ სიკვდილზე ფიქრი შემშლიდა!”

-გრიგოლ აბაშიძე

,, ვერც გათენებას შევატყობთ,

ვერც ვიგუმანებთ მთვარესა

ერთი სიკვდილი რას მომკლავს,

მის მკლავზე მწოლიარესა.”

-მანანა ჩიტიშვილი

,,დაკარგულის პოვნა მინდა,

რა დავკარგე,

ეს არ ვიცი.

სულ შენს ახლოს ყოფნა მინდა,

როგორ დავრჩე,

ეს არ ვიცი.”

-მორის ფოცხიშვილი

,,ისე თეთრია ეს ჩემი ფიქრი

(წუხელ ოცნებას ცისკენ მივყავდი)

მე დავდიოდი შენ სახლის ირგვლივ

და შენ, ძვირფასო, სხვაგან იყავი.”

-ტერენტი გრანელი

,,იქნებ აპრილის მოგყვეს ქარები,

ან ჩუმად მოსვლა ირჩიო უფრო.

მე დაგიტოვე ღია კარები

და წამოვედი წვიმაში უხმოდ.”

-თამაზ ჭილაძე

,,ვინ მომცა ბედი, ეს ფიქრი ახდეს,

ცის კიდეს თვითონ დაგიდგი ტახტი…

შენზე ტირილით რას უნდა გავხდე,

თუ სიყვარულით ვერაფერს გავხდი.”

-მანანა ჩიტიშვილი

,,თუმც სახეს მიწვავს ცრემლების თქორი,

გულს მაინც უჯობს, ასე ახსოვდე -

შენ უნდა დარჩე მარადჟამს შორი

და ვერასოდეს მოგიახლოვდე.’’

-მანანა ჩიტიშვილი

,,შენ მოგშორდი, მკურნალო, -

ვითარ მექნას შვებანი?

ნაცვლად შენსა ვინ ვჰპოვო,

მამცეს ჭმუნვის შვებანი?’’

-ბესარიონ გაბაშვილი

,,მაშინ ალერსი ისე მწყუროდა

ისე ველოდი შენს თანაგრძნობას,

ეს იყო მაშინ… ეხლა კი ვწყევლი

და ვწყევლი, ვწყევლი, ვწყევლი მე ტრფობას’’

-გალაკტიონ ტაბიძე

,,მე კალმახი ვარ - სატყუარას ადევნებული,

სატყუარაა შენი მკერდი ამტევნებული,

გიჯობს, მოდი და ზღვათა მეფე

ღორივით დამკალ,

ვიდრე ლაყუჩში გამიყრიდე

უარის ჩანგალს.’’

-გელა დაიაური