Şiir

Siz büyüttünüz bu yaraları.."

Ali Ural

Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup

gitmişti o kentten anımsamıyor artık

hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala

sürüp gider mi ilk öpüşmenin esrikliği

gizlice buluşmaya gelen ve ölürcesine

korkular geçiren o kız nerededir şimdi

sensiz olursam yaşayamam diyen

o liseli kız hangi kentte kaldı

Baharda kışı,

Kışında baharı özler insan.

Ne uzaksa onu özler.

Kavuşmak şart mı boşver.

Bazı şeyler yokken güzel.

İyi kadınlar ise kötü adamların balkonlarından gökyüzüne bakarken.”

"Bazı anılar eşya"

Yaşlanmış bir düş gibiydi,

yürüdü gitti.

Dünya da bitecek.

Güneş bitecek. Yıldızlar bitecek.

Kıpkırmızı umudumuz, sevgi yüklü tomurcuk, sen bitmedikçe hiçbir şey bitmeyecek.

Düşündüğünü söylemekten korkmaya başlarsa bir kişi, düşünmekten de korkmaya başlar.

Nasıl bir şey bu aşk? dedi.

Bana da bir anlatsana!

Gözlerini umursamazlıkla dikti doktora: Yaşaması kolay değil ki, anlatması kolay olsun.

En güzel dünya çocuklarla delilerin dünyası! Kural kaygısından arınmadıkça ortada olanı yineler durarsın.

Yanlış yapmış bile olsak sonunda doğruyu bulmamıza yaramışsa niye üzülelim?

Yitirmişsin neyin varsa birer birer.

Bir sağlık, bir sevinç, bir umut...

Onlar da neredeyse gitti gider.

Dost bildiğin insanların yüzleri

Aynalar gibi kapkara.

Suyu mu çekilmiş bulutların?

Dönmüşsün kuruyan ırmaklara.

Taşlara düşen saat gibi,

Ne artı, ne eksi.

Bir sağlık, bir sevinç, bir umut

Hikaye hepsi.

Dostluk Üzerine | Cicero