Motylkowy blog

czuję się jakbym w ciągu jednego dnia przestawił pstryczek z:

"jest już ze mną dobrze"

na

"wsm to boję jeść"

ej waszym zdaniem też życie ssie?

wszechświat mnie pilnuje

to tak jakby mi mówił "rusz dupę śmieciu" i rano kazał mi zapierdalać na dalszy przystanek, bo obok mnie nie jeździły, a po powrocie tramwaj mi uciekł i znowu powtórka z rozrywki

mógłbym się żywić samą kawą i e-petami, to by było coś cudownego 🫶

the best snack

no więc tak, witam spowrotem was motylki

zrobiłem małe czystki na moim blogu, jak widać ostatni raz aktywny byłem w 2024 latem.

w tamtym czasie moją najniższą wagą było chyba 39, przy 1,50m, jednak pod koniec czułem codziennie, jakbym miał się następnego dnia nie obudzić i stchórzyłem. poszedłem na terapię, na którą chodzę ponad rok. pod koniec października 2024 zacząłem recovery, dostałem diagnozę (ano, a jakże inaczej) i tak minął czas. w między czasie miałem jeden krótki nawrót.

wróciłem, bo życie zaczęło się jebać i zaczęło mnie znów ciągnąć tutaj. nowy rok nowy ja, czy jakoś tak? xd

aktualnie ważę jakieś 45kg, przy 1,50m, więc "dużo" nie przytyłem jak na standardy, które widziałem u innych.

mam nadzieję, że będziemy się razem świetnie bawić w tym wszystkim, razem raźniej jest.

jeszcze nie mam w planach liczenia kalorii, muszę popracować nad silną wolą i wrócić do starych nawyków, coś już o tym wiem, więc pójdzie szybko. kwestia to przestać czuć głód i rzeczywiście bać się jedzenia.

Jestem jebaną ulaną kurwą.

Chcę się w końcu dobrze czuć ze sobą.

Nie będzie miało to nigdy miejsca xd.

Śmiało, zjedz jeszcze to 1 ciastko.

Ale czy na tym 1 właśnie się skończy motylku?

Możesz wyjść z any, ale ana nie wyjdzie z Ciebie.

Mam ochotę wyci4ć cały tłuszcz z mojego ciała.

Ja kiedy osiągnę moje ugw(i tak na tym nie skończę):