İçimdeki ses

Merhabalar hayatından bıkmış ve sığınmak için her satarı okuyan arkadaşım hayatının her günü nasıl geçiyor 🫂

Bilmiyorum tam olarak ne için yaşadığımızı herkesin kendi bildiğini okuyup bu hayatta yaşama hakkı varken biz bu hakkımızı sadece kötü amaçlar için kullanıyor ve herkes gibi oluyoruz kimse kendi değerini bilmiyor hayat neyi sevip sevmediklerimiz varlık ve yoksulluk için kurulmuş bazen en yakınlarımız annemiz babamız bile bizim kim olduğumuzu bilmiyor haksız mıyım bizi mutlu eden şeyler ailemiz için saçma ve boş bir şey bu bir gerçek çünkü herkesin kendine öğrettiği veya kodladığı bir bencillik var doğru muyum?

Aile aslında sana verilmiş değerli bir iz. Hep o ize baktığınızda anlarsınız ne badireler atlattığını bazen gülersiniz bazen ağlarsınız bazen size o gün korkunç bir gece olur . Benimde izlerim var bazıları tenimde bazıları ise zihnimde bazen kötü bazen güzel ama her arkaya baktığımda beni ben yapan kendimi görüyorum . Güçlü kalmak için ağlamayı erteleyen bir ben. Sinirlendiğimde oturup gökyüzüne bakan ben kendi kendini yetiştiren bir ben...