Hacer Nur

Sübhanallah ♥️

1️⃣ “Ebu Leheb ve eşi ikisi de inkarcıydı, yani inanç uyumları vardı. Neden Kur’an ona ‘Zevcetu Ebi Leheb’ demedi de ‘İmra’etuhu’ (onun kadını) dedi?”

Çünkü Kur’an’a göre “Zevc” olabilmek için sadece aynı şeye inanmak yetmez. O evliliğin (Rum Suresi 21’de buyrulduğu gibi) “meveddet ve rahmet” (derin sevgi ve merhamet) üzerine kurulması gerekir. Ebu Leheb ve eşi küfürde ortak olsalar da, aralarındaki bağ ilahi bir huzur bağı değil, kin ve şer ortaklığıdır. Kötülükte birlik olmak kişileri “Zevc” (ilahi bir çift) yapmaz, sadece suç ortağı yapar. Kur’an onları o yüce “Zevciyet” makamına layık görmemiştir.

2️⃣ “İmra’e Arapçada zaten ‘kadın’ demek değil mi? Özel bir anlam yüklemeye gerek var mı?”

Evet, kelimenin lügat (sözlük) anlamı “kadın”dır. Ancak biz burada kelimenin sözlük anlamını değil, Kur’an’ın “ıstılah” (kavramsal) kullanımındaki mucizesini konuşuyoruz. Kur’an, evli bir çiftten bahsederken bu kelimeyi rastgele seçmez. Eğer bir kocanın yanında eşinden “İmra’e” diye bahsediyorsa, orada mutlaka ruhen veya fıtraten tamamlanamamış bir duruma, bir imtihana dikkat çekiyordur.

3️⃣ “Kıyamette ‘Sâhibe’ (yoldaş) deniyor dedin ama Yasin 56’da cennetlikler için ‘Hüm ve ezvâcühüm’ (Onlar ve eşleri) diyor. Bu bir çelişki değil mi?”

Belki de sıkıntıların büyüklüğü yada ağırlığında değildir de bendeki acizliktedir bu durum. Sana sığınırım Rabbim…

Bir kaç gündür sıklıkla aklıma gelen Fevziye apa (abla yada teyze anlamında) bahsedeyim. Ben evliliğim ilk yıllarını Rusya’nın özerk bir cumhuriyetinde Tatar ve Başkırtların ağırlıkta olduğu bir yerde geçirdim. En büyük oğlum orada doğdu. İşte bu ilk evimde komşularımdan biri de Fevziye apa idi. Bir katta 4 daire vardı, onun daireside karşı daireydi. İlk zamanlar bizimle hiç konuşmaz hatta pekte hoşlanmazdı. Bir kendisi bir de 90 yaşını geçmiş yatalak bir annesi vardı onunla yaşardı. ( kendisi de 70 yaş civarıydı) arada Sibiryada yaşayan kızı ve torunu gelirdi. Bir iki bizim davetlerimizle bize geldi. Sonra biz annesini ziyarete gittik. Eşim annesinin yanında ona biraz Kuran okudu. Annesi artık ölüm döşeğindeydi. Bu aralarda annesi vefat etti. İlk hemen benim kapımı çaldı. Ben de çat pat tatarca anlıyorum ( benziyor ama hızlı konuşunca anlamıyorsun) annesinin vefat ettiğini söyledi, ben bunu duyunca hemen ona sarıldım, çok üzülmüştüm. Bu ani sarılmam ona o kadar iyi gelmiş ki, sonradan duydum. Bu olaydan sonra çok yakınlaştık. Kendisi emekli çocuk doktoruydu. Oğlum doğduktan sonra orada benim annem oldu. Hiç kimsem yok ve çok yalnızdım. Her gün saat tam 18’de gelir oğlumla ilgilenir. Onun her gün banyosunu yaptırır. Hatta ilk banyosunu dahi o yaptırdı. İlk ek gıdasını ilk elma püresini herşeyini o yaptı. Oğlum doğum sendromu olmuş ve gözleri aşağı kayıyordu. Hemen baktı ve anladı bir damla getirdi onu düzenli kullandı. Geçici olduğunu geçeceğini söyledi. Allah’ın izni ile çok şükür geçti de. Onunla ilgili o kadar çok ve güzel anılarım var ki. Hele biz artık Türkiye dönme kararı aldığımızda ve dönüş günü o gece hiç uyumamış yola gün doğmaya yakın çıkacaktık. Biz çıkmadan geldi kapıyı çaldı aldı oğlumu kucağına aldı gitti başka bir odaya nasıl ağlıyor. Hakkını ödeyemeceğim bir insan. Türkiye’de iken o zaman cep telefonu çok yaygın değildi. Sabit hattı vardı. Telefonla konuşurduk. Sonraları kızı onu yanına Sibirya’ya götürmüş çok yaşlandığı için işte bu arada numarasını kaybettik ve bir daha ulaşamadık. Diğer komşulara sordu onların verdiği haber sadece bu kadardı. Ondan bana kalan bir iki fotoğraf ve bolca yapılmış iyilikler. Allah ondan ebeden razı olsun. Eğer ki vefat etmiş ise mekanı cennet olsun. Hayatıma dokunmuş güzel insan.

Eh aramış nasılsın filan derken hasta olan arkadaş böyle böyle hastalandım demiş. Aaa öylemi duymadım filan demiş. Hacer Nur sana demedi mi demiş.

Sonra beni aradı canım ben birden duymadım haberim yoktu dedim neden öyle dedim bilmiyorum. Ama sen Zeynep ile konuşursan aman sen bana bahsettiğini söyleme dedi.

Ben bu arkadaşı severdim. Güzel vakitlerimiz oldu. Ama ne bileyim, neden böyle dedi.

Ben mi abartıyorum suizanda bulunuyorum 😔

Yıldızlar batı grubu 25-28 Ocak tekvando müsabakası oldu. Maalesef kaybettik. 😔 İki günden beri çok erken saatlerde Alanya’ya git gel yaptık. Bu çok yorucuydu. Batı grubuna İzmir, Isparta, Bolu, Niğde, Mersin, Kocaeli ve daha bir çok şehirden bir sürü sporcu katıldı. Ama Federasyon Antalya’da kocaman bir stadyum var iken Alanya’yı tercih etmiş, neden bilmem. Hadi ettiniz, koca bir federasyon olarak o kadar sporcunun ve yanlarında gelen bir o kadar velinin rahat edeceği bir yer ayarlasaydınız. Tuvaletler çok sıkıntılıydı. Katlar arasında sadece katın birinde kadın diğer katta erkek tuvaleti vardı. Tuvaletlerde 6 oda var ama 3’ünün kapısı kapanmıyor. Ve en önemlisi tuvaletlerde sabun yok. Ayrıca anlamadığım bir şey neden bizim alaturka gibi bir tuvalet anlayışınız var iken neden bütün tuvaletleri alafranga yaparsınız. Yani rezilliğin bini bir paraydı.

Günlerdir süren yağmur durumu daha da zorlaştırdı. Bunu federasyona yüklemiyoruz tabi ki, nasip diyoruz. Uzun zamandır böyle yağmurlar görmedik.

Bütün bunlar olurken benim baş ağrılarım ortama dahil olmasaydı ayıp olurdu. Şaşırdık mı?

Bir de yol boyunca yardımcı olan insanlarla da karşılaşmadık değil. Allah hepsinden razı olsun. Kendimce bol dua ettim. Sadece bir Alanya’da çok kısa ama baya kısa bir mesafe için taksiye bindik. Taksicinin aldığı ücret çok fazlaydı o zoruma gitti. Diyecek bir şey bulamıyorum.

Neyse yağmurlar bitince kuraklık kuraklık diye konuşmayalım da, güzel güzel yağmur da yağsın kar da.

Neva kuşum Kırmızı kimliğinide aldı.