mbusraylmz

Saati 5 lira  Çalışırmısın ? Nerde? Yerin altında. Ekmek parası.. Baba iş buldun mu ? Evet oğlum. Ne işi? Dünyanın merkezine yolculuk Kitaptaki gibi mi ?  Evet oğlum.  Gelirken gofret alır mısın baba ?  Sorma çocuk sakın sorma  Dünyanın merkezine değil Cenneteymiş yolculuk Ama sen sakın Soma'yı sorma, Büyük yara.. Anne ? Babam neden gelmedi ?  .. -Emre Güngör 14.05.2014 02:06

Cahit Sıtkı Tarancı

Hayat bazen seçimler yapmaya zorlar seni…Seçeceğin yol ayrımında aklın hep bir diğerinde kalır.En doğru yoldan gitmeye çalışan fikrin en yanlış yolu seçmiştir kimi zaman. En kötüsü de arafta kalmak… Arafta kalanlar ne ateşe büsbütün boyun eğen ne de bembeyaz bir mutluluğa koşacak cesaretleri olan...

Seni görünce yokladı birden Unuttuğum o aşk sancısı İkimiz için verdiğin o karar Hatıramda kalp ağrısı Hatıramda kalp ağrısı Konuşmasak olmaz mı? Yeniden ayrılacağını bile bile selamlaşmak mı? Seni görmeye ne halim ne yüreğim Hatırlamaya kalmamış…  Kalmamış mecalim Seni görmeye ne halim ne yüreğim Hatırlamaya kalmamış…  Kalmamış mecalim Kalmamış mecalim Seni görünce yokladı birden Unuttuğum o aşk sancısı İkimiz için verdiğin o karar Hatıramda kalp ağrısı Hatıramda kalp ağrısı Konuşmasak olmaz mı? Yeniden ayrılacağını bile bile selamlaşmak mı? Seni görmeye ne halim ne yüreğim Hatırlamaya kalmamış…  Kalmamış mecalim Seni görmeye ne halim ne yüreğim Hatırlamaya kalmamış…  Kalmamış mecalim Kalmamış mecalim.

[Füruğ Ferruhzad](via fi-lhakika)

hayatımda bu kadar güzel bir soruyla daha karşılaşmamıştım jhsfadhsgjdhafjdhjasdas

bazı kadınlar makyajını ağlayarak temizler. bazı kadınlar sol göğsünün altında mayın taşır beyler. oraya ilk ayak basan adam, ayağını çekip gitmeye kalkışırsa eğer; mayın patlar, kadın dağılır, adam ölür, kadının sol göğsünde. sonra bir daha kim gelip giderse gitsin sol göğsün altındaki kente, asla aynı etki yaşanmaz. bir mayın bir defa patlar beyler, bir kadın, gerçekten, bir defa sever. "bir şiir bir kez yazılır. bir kitap bir kez okunur” gibi çürütülebilir bir tez değildir bu. bir insan bir kez ölür, türündendir. hatta düpedüz eşdeğerdir ikisi. ve sevgilim, sana gelince: bir gün uğrarsan sol göğsümün altındaki kente, hüzünlü bir sesle: "buralar eskiden hep benimdi" diyeceksin kendine. *** mutluluğun bir sırrı var mı bilmem ama bir sınırı var elbet. size uzatılan her el ve her yürek bir gün geri çekilecek. her mutluluk ya yarım kalacak ya yavaşça eksilecek. herkes en az bir kez terk edilecek. ve ne yazık ki her şarkı eskiyecek. -istisnalar hariç elbet- her neyse. biz kadınlar saç uçlarımızda hüzün taşırız beyler. sanırız ki saçlarımızdaki kırıkları aldırırsak sarılacak tüm kırıklarımız sağlıklı saçlar hayatımızın alçısı olacak, hayatımız daha fazla alçalmayacak. yanılıyoruz aslında. canımız cehhennem bizim. ağlayarak söndürmeye devam edeceğiz dişlerimizi sıkıp bilmem kaç vedaya daha göğüs gereceğiz. ama o ilk mayın, o ilk dağılış, parçalanış, unutulmayacak. çünkü bir söküğü diktiğinizde, eskisi gibi görünmez. ne zaman yaralansak, ilk yara izimizi anımsarız. kaç kez terk edilirsek edilelim, ilk gidene ağlarız. evren dolusu yükü omuzlayan biz, bir çocuk kadar da uysalız. ama neden sevdiğimiz adamlar, hiç okşamaz başımızı? bir masal örtmezler üstümüze uyku öncesi, neden gerçek bir şefkatle sevmezler ki? kadınlığımızı geçtim lakin,  içimizdeki küçük kız çocuğuna yazık değil mi? evet;  her kadın bir parça şairdir yalnızca doğru adam tarafından terk edilmesi gerekir ama yine de şair olmak istediğimizi  kim söyledi ki? -Mavi Tuğba Karademir

Ben Nunery, karısını akciğer kanserinden kaybettikten 2 yıl sonra, küçük kızıyla birlikte yaşadıkları evden taşınmaya karar vermişler. Evdeki tüm eşyalar kaldırıldığı zaman Ben, evin eşiyle birlikte evlendikten hemen sonra taşındıkları halde yani bomboş olduğunu görünce kızıyla birlikte düğün fotoğraflarını tekrar canlandırmaya karar vermiş.

Nazım Hikmet RAN

Bir dilek tut ve reblogla :)