artık yoksun öykümde.

arkadaşlar çok kararsızım beni kurtarırmısınız bundan

geceler iyi değil.

arkadaşlar bana kitap ismi önerir misiniz

yağan yağmurları içimden cok tenimin üşüdüğü o soğuğu özledim

nasıl yaptın ben seni bir saniye bile unutamazken kafamın içi bu denli senle doluyken sen beni nasıl sildin böyle anlat yeterki anlat

sen beni ölsen unutamazsın diyordum yaşıyorsun ama içindeki beni öldürmüşsün be oğlum

birileri girer hayatınıza öylesine rastgele öyle ansızın girerki o insanı içinizde nereye koyduğunuzu farketmezsiniz bile sonra öylesine gider hayatınızdan ansızın çıkar gider geldiği gibi, hiç var olmamış gibi

eğitime ihtiyacı olan erkolar kreşe gitsin benim ilgi alanım dışı

olgunlamış insanları hayatımızdan silince içimizdeki oluşan huzuru nasıl tarif edebilirim

şiire gazele gönül verdim

geçen yıl dönemin ilk baslarıydı sana aşık olduğum zamanlar tabi farkında değilim o zaman sende yazıp duruyordun havadan sudan sohbet ediyorduk o kadar iyi gelmişti ki çünkü ben kimseyle daha sevgili olmayi bırak flörtlesmemistim bile sonra sen girdin hayatıma nasil konusacagimi bile bilemedim ama kendim oldum hep sonra ilgimi belli ettim sende karşılık verdin fazlasıyla sonra bişey oldu bir anda uzaklaştın benden kafayı yemek uzereydim sorguluyordum cok fazla düşündüm niye diye ama çözümleyemedim sonra bizi kader yine karşılaştırdı biraz süre geçince yazdın çok mutluydum geri gelmistin bir çocuğa oyuncak alındığında ki mutlulukla eşdeğerdi o anki hallerim hemen cevap verdim tabi üç ay sonra sorgusuz sualsiz yine kabul ettim seni sonra yine uzaklaştın dedimki ailesiyle sıkıntı vardır gelecek o hep geldi yine gelicek bir an bile başka ihtimal getirmedim aklıma sonra okulda dışarıya çıktım asla dışarı çıkmayan sen o kızın yaninda sırıtarak oturuyodun sonra göz göze geldik gözlerimi kaçırmadan baktim sana o an bile senin beni anlamanı beklemisim aslında hayal kırıklığı mı anlamanı o an gülen yüzün ciddilesti beş saniyeden fazla bakamadin ama gözlerime kaçırdın hemen gözlerini yutkundum ve yoluma devam etme kararı aldım okuldan içeri girmemle dolan gözlerimi farketti hocam neler olduğunu sordu biliyordu çünkü sen ve beni dediki git açıl o çocun sana hisleri var kız istiyormuş zaten dedi içimdeki umut yine filizlendi tamam dedim bu sefer yapicam gittim konuştum arkadaş kalalim gerek yok suan dedi tamam dedim caresizce bir süre daha konustu o kızla bir hafta sonra heryerden çıkarmış bana geri yazdı bende cevap verdim ben eskisinden daha soğuktum o da daha ılımlı ama hicbir zaman ilk zamanki gibi olmadın heryerde o halini aradım ama bulamadım sonra bi gün tersledin beni bir daha da yazmadım gittim baska biriyle konustum iki hafta kiskan diye sinifa biraktiriyodum kendimi çocukta sevdiğinden değil zaten karı kız pesinde koşan yavsagin teki ama kiskanmadin o cocuda çıkardım hayatımdan yine yazdın yine cevap verdim ama sonra soğuk yaptım çünkü sen ne kadar cabalaasanda bizden olmazdı artık simdiyse aynı sınıfta iki yabancıyız ama ben senin bana verdiğin değeri biliyorum çoğu kişi biliyor ama hissettirmedikten sonra ne fayda

artık üzülmemeliyiz

boş laflara gerek yok aslında ben çok düştüm çok üzüldüm yeri geldi ağladım ama sonra farkettimki o kadar alışmışım ki aciya hicbirsey üzemiyor artık beni zor şeyler bile etki etmiyor gülüp geçmeyi öğrendim bazı insanlar için üzülmemeyi nasip değilmiş demeyi öğrendim bazı seyleri zorda olsa öğreniyoruz

insan bir insanı hayatında tutabildiğinde değil güçlü olmak için bir adama veya insana ihtiyacı olmadığını fark ettiğinde güçlenir

hep kalemime güvenirdim şu hayatta bir de edebiyatımın iyi olmasına ama artık ne yazacak bir sebebim ne de tutunacak bir dalım kaldı neye tutunduysam yavaş yavaş çatırdadı diplerinden ama ben artık bir dala ihtiyacının olmadığının farkındayım çünkü dallar zayıftır esen rüzgar bile kurabilir onları ben dallara değil kendime tutunacağım