seni her gördüğümde gülüşün geliyor aklıma, özlüyorum, bakıp gülemeyişim yada gülemeyişin tekrar tekrar mahvediyor beni.

benim çok eski bi halim, senin çok eski bi halini çok sevmişti

varlığın çatık kaşımı düzeltirdi, artık başımı öne eğmekten öte değil

gözümün önündeki gerçekleri kabullenmem o kadar uzun sürdü ki

kimse beni kafamdaki sesten daha kotu incitemez bu arada

ben bilmediğim hicbir sokakta düsmedim benim tüm yaralarim evim sandıgım sokaklarda acıldı

tanidigim ne duygusuz duygusalim

beni korkutarak yenemezlerdi sever gibi yapip bitirdiler

artık kendime bile varlığını kanıtlayamadığım bir hissi hala her köşede arıyorum

vedalasmak kolay sen helallesebilecek misin onu söyle

elimde olsa ömrüne ömrümü katardım bi zamanlar iyi ki elimde değilmis

bilseler de değişmez geçmiş

insan mahrum olduğu her şeyin fakiriymiş