Ah Sen De Mi Buradasın?

   Madeo (Mother)

  Uzun bir aradan sonra yine şahane bir filme karşınızdayız, Mother. Başarılı yönetmen Bong Joon Ho’dan Güney Kore sinemasının büyüleyici gücünü kanıtlayan bir film. 2009 yapımı. İlk bakışta suç ve gerilim odaklı gibi görünse de psikolojik yanının çok daha ağır bastığı fikrindeyim.   Filmimiz zihinsel engelli oğlu Do-joon ile yaşayan ve şifalı bitkiler satan dükkanında kazandığıyla oğluna bakmaya çalışan ‘Anne’yi konu ediniyor. Do-joon’un arkadaşıyla buluşmak üzere bir bara gitmesiyle başlıyor olaylar. Uzun süre arkadaşını bekliyor ama gelen giden olmuyor, tabi bu sırada art arda içtiği içkiler hafif sarhoş ediyor onu. Bardan eve dönerken karanlıkta önünde yürüyen lise öğrencisi genç kızı fark edip takip etmeye başlıyor. Sarhoşluğun da etkisiyle kızın arkasından zararsız sözler sarf ediyor. Kız takip edildiğini fark edince yol üzerindeki eski bir binaya giriyor hemen. Arkasından gelen Do-joon’a doğru irice bir taş fırlatıyor, hatta ufak çapta bir kaya. Böyle bir tepkinin üzerine korkan ve dikkati dağılan Do-joon kızı takip etmeyi bırakıp evine dönüyor.   Ertesi gün polisler gelip Do -joon’u Moon Ah-jung cinayeti suçundan göz altına alıyorlar. Genç kız Do-joon’dan kaçarken girdiği eski binanın çatısında ölü olarak bulunuyor ve hemen yanı başında duran ve Do-joon’a ait olan golf topları suçunun kanıtı olarak gösteriliyor.   Oğlunu bu durumdan kurtarma, suçsuzluğunu kanıtlamak isteyen ‘Anne’ ulaşabildiği her yolu deniyor. Pahalı avukatlar tarafından aşağılanıp reddediliyor, polislerin dikkatini çekemeyince de kendi başına cinayetin izini sürmeye başlıyor.   Filmin klasik bir suç gerilim filmi gibi sonlanacağını düşünmüştüm başlarda. Ancak ilerleyen dakikalarda öyle gelişmeler oldu ki ekranın başında donup kaldım adeta. Ah işte şimdi bitecek dedikçe yeni sahneler, farklı farklı duygusal karmaşalar çıktı karşıma.   Hele filmin son sahnesi… Gerek çekim teknikleri, gerekse oyunculuklar bakımından beni en çok etkileyen finallerden biriydi. Aslında finali ayrıntılı bir şekilde satırlarca anlatmayı arzulardım ancak bu filmi izlemeyenler için büyük bir haksızlık olur sanırım.   ‘Anne’yi oynayan oyuncumuz Kim Hye-ja’yı çok çok başarılı bulduğumu belirtmek isterim, Do joon’un arkadaşı Jin-tae’yi oynayan oyuncumuzu da öyle. Do-joon’u canlandıran Won Bin de beklentileri karşılar nitelikte ancak filmin daha ilk dakikalarında bu rolün Song Joong Ki için biçilmiş kaftan olduğu hissine kapıldım. Keşke o oynasaydı dedim film boyunca.   Sahnelerin çekim tekniği ve ozellile kullanılan ışıklar benim için çok önemlidir, etkilerini derince hissederim. Bu konuda filmimizin son derece başarılı olduğunu düşünüyorum.   Düşünce sınırlarınızı zorlamak, şaşırmak ve etkilenmek… Bunları ve daha fazlasını tadabileceğiniz bir film Mother.

OLDBOY

  Bu sefer tek başıma izlediğim bir filmden bahsedeceğim, Old Boy. Kendisi 2003 yapımı bir Güney Kore filmi, bir mangadan uyarlanmış. Ayrıca oldukça beğenilmiş ve Cannes Film Festivali’nde büyük ödülü almış.   Filmimiz Oh Dae Su’nun yağmurlu bir gecede kaçırılmasıyla başlıyor. 15 yıl boyunca bir odada hapsediliyor ve bu süre boyunca kendisine burada ne kadar kalacağı hakkında hiçbir şey söylenmiyor.

"15 yıl süreceğini söyleselerdi dayanmak daha kolay olabilir miydi?"

  Aklını yitirmemesi için yemeklerine şizofreni ilaçları katılıyor ve odasına kimyasal gazlar veriliyor. 15 yıl sonunda ise bir anda hipnotize edilerek kendini bir binanın tepesinde buluyor. Ve işte bundan sonra Oh Dae Su kendisine yapılanların nedenini öğrenmek ve intikam almak istiyor. Bir suşi restoranında tanıştığı ve sonrasında yakınlaştığı Mido ise filmimizin önemli bir kahramanı. Bakalım izlerken onun hakkında neler düşüneceksiniz?.. Filmi izlerken bir kez daha fark ettim ki 2000’li yılların başı oldukça kasvetliymiş, cılız floresanlı bir devir. 10 yılda ne kadar da değişmiş her şey…   Şimdi biraz da oyuncularımız hakkında konuşalım. Başrol gerçekten mükemmel bir seçim olmuş. Biraz delilik, biraz yabanilik,merak ve intikam hırsı. Hepsini hissedebilirsiniz. Ancak Mido karakterini oynayan oyuncumuzu yeterli bulamadığımı belirtmek isterim. Bakışları pek hoşuma gitmedi (belki de oynadığı karakteri pek sevmediğimdendir). Kızın ağlamayı öğrenmesi gerekiyor kanımca. Ve kötü adamlarsa… Kötü adamlar işte, her zamanki gibi.   Şimdiye kadar izlediğim en farklı filmlerden biriydi Old Boy, daha ilk sahnelerinden fark ettim bunu. Belki bazı olaylar biraz uçuk olabilir ama filmin yarattığı havada hiç de rahatsızlık vermiyor bu. Belirtme ihtiyacı hissettiğim bir husus daha var ki o da filmin özellikle ikinci yarısında yer alan müstehcen sahneler. Eğer bu tarz sahnelerden özellikle rahatsız oluyorsanız bu filmi size pek tavsiye edemeyeceğim. Bu sahneler beni rahatsız etmedi ancak kesmeli biçmeli kanlı sahnelerde midem ufaktan sinyaller attı açıkçası. Hatta itiraf ediyorum bazı yerlerde gözlerimi kapatmak zorunda kaldım, filmin bir kısmını parmaklarımın arasından izlemiş olabilirim.Mazoşist misin sen diyebilirsiniz ama ne olursa olsun filmi beğendim.Güçlü kuvvetli bir mideye sahip olanlarınızın izlemesini şiddetle tavsiye ederim efendim.