serhat koza

Önceden hep ben sulardım kuruyan yerleri… Artık biri de elini toprağa sürsün, birlikte yeşeririz belki."

Eskiden birilerine zaman ayırıp,"Bak sen böyle düşünüyorsun ama gerçeği böyle" diyordum. Göremediğini göstermeye çalışıyordum. O kadar boş bir çabaymış ki. İnsan gerçeği sadece işine göre algılama kapasitesine sahip. İnsanlara kendi yalanlarıyla mutluluklar.

Ne demişti Ali Rıza bey: kocasını seninle aldatan seni de başkasıyla aldatır.

Kimse gelip elinden tutmayacak. Ya savaşır geçersin o yolu ya da orada kalırsın. Zor mu? Evet, ama güçsüz olanlar zaten yolda kalır. Başarı, dikenlere aldırmadan yürüyenlerin işidir.

Annem hep derdi ki 'anne babasız bir çocuğu yetimhaneden çıkarıp, ona dünyanın en güzel bir gününü yaşatıp, sonra geri kaldığı yere yollamak; ona iyilik değil, zulümdür'. Bazen devam ettiremeyeceği şeyi en başından veren insanları tam bu sözdeki zalimlikle özdeşleştiriyorum.

"Giden gitsin, kalan sağlar bizimdir deriz ya; ama bazı anılar var ki, inatla kalır. Bir şarkıda, eski bir sigara izmaritinde, pat diye karşımıza çıkar."

şebnem ferah'ın “artık karşımdaki insandan çaba bekliyorum, eskidendi o her şeyi sırtladığım günler. Kimseye çiçek bahçesi vaat etmiyorum artık. İsteyen olursa birlikte ekeriz.” dediği yerdeyim… aynen öyle

Geleceğin neslini ne hâle getirdiğinize bakın isterseniz bir. Tek düşüncesi dersleri,sınavları olması gerekenler neler neler düşünmek zorunda kalıyor bakın bir isterseniz. Bizler sizin eseriniziz,bizleri siz bu hale getirdiniz.

Ben yoluma beni sevip sayan insanlarla devam ediyorum işi düşünce arayanlar artık arkamda kaldı.

uzun süre alttan alıp içinde biriktirip bi anda vazgecenlerin geri dönüşü pek olmuyo sabır sınarken aklınızda bulunsun