Sergio Felter

Het is deze zomer dertig jaar geleden dat de HvA, zoals we die nu kennen, ontstond. Sergio Felter is informatiespecialist bij de bibliotheek van de faculteit Bewegen, Sport en Voeding. 30 jaar geleden, in 1996, studeerde hij Informatiedienstverlening en -management (IDM) aan de Hogeschool van Amsterdam. Wat hij zich herinnert: ‘De docenten waren heel erg betrokken.’

Sergio koos niet meteen voor deze opleiding. Hij studeerde eerder Rechten en Politicologie aan de Universiteit van Amsterdam. Maar die studies bevielen hem niet, vooral de massaliteit stond hem tegen. Hij was er niet op zijn plek. Uit een test rolde Informatiedienstverlening en -management. Deze opleiding bestaat niet meer als zelfstandige hbo-opleiding, maar nog wel als niet-bekostigd onderwijs. De opleiding zoals die was, ging op in Creative Business. Destijds was het al een kleine opleiding. Samen met de opleiding Boekhandel en Uitgeverij, was die gevestigd op de Keizersgracht.

Die kleinschaligheid was een voordeel. Sergio: “Het pand was klein en hokkerig, met veel trappetjes. We hadden ook al projectonderwijs, in kleine groepjes. Je kende iedereen en als je een vraag had aan een docent, liep je naar hem of haar toe en had je meteen antwoord. Je sprak je docenten echt dagelijks.“ In zijn laatste jaar verhuisde de opleiding naar gebouw de Leeuwenburg.

Wat voor vakken had je, wat leerde je er?

“Ik kreeg veel verschillende vakken. Het informatie zoeken is me het meeste bijgebleven. Hoe vind je zo snel mogelijk het antwoord op een zoekvraag. Ik moest ook een wijnkast zo doelmatig indelen als oefening voor het vak thesaurusbouw. Het klinkt simpel, maar dat is het niet. Het algemene vak communicatie was ook bijzonder leuk. Ik heb er later nog veel aan gehad. Alle vakken hebben nut gehad. Niet alle vakken heb ik in de praktijk gebruikt, maar het is goed om er mee in aanraking te zijn geweest.”

De betrokkenheid van docenten bij studenten was groot, herinnert Sergio zich. Er was een medestudent met mentale problemen en studieachterstand. Vanwege de kleinschaligheid hadden de docenten dat snel door. “Het werd heel persoonlijk door die docenten opgepakt, ik was onder de indruk wat ze voor hem deden. Ze wilden voorkomen dat hij zou uitvallen. Dat lukte.”

Sergio doorliep de studie zonder oponthoud. Hij vond het niet moeilijk. De stof was wel vrij algemeen. Digitalisering zat er nog niet bij, terwijl dat het vak erg heeft veranderd. Dus na zijn afstuderen heeft hij zichzelf bijgespijkerd op het gebied van social media en websites actueel houden. “Wij hadden het er destijds met elkaar al over, dat je je moest blijven ontwikkelen. Dat moet je echt zelf doen.” Zijn brede kennis komt hem in zijn huidige baan van pas.

Welk beeld had jij toen van je toekomst? In welke baan zag jij jezelf? “Eigenlijk was ik van plan om in een openbare bibliotheek te gaan werken. Helaas waren de instroommogelijkheden op managementniveau vrij beperkt in die tijd. Vanuit mijn afstudeerstage bij De Nederlandsche Bank heb ik de eerste jaren in de bankensector gewerkt. Mijn toekomstdromen zijn daarna best wel ingevuld. Ik wilde bij een goed doel werken, kennis verspreiden en maatschappelijk nuttig zijn. Via onder andere het Nederlandse Rode Kruis/GIRO555, Arbokenniscentrum Zorg Welzijn, de Protestantse Kerk Amsterdam en veel vrijwilligerswerk heb ik die dromen kunnen waarmaken.”

Studenten van nu staan erg onder druk. Wat zou je tegen ze willen zeggen?

“Blijf jezelf, doe je niet anders voor dan je bent. Anders kom je jezelf tegen. Als informatiespecialist begeleid ik studenten vanuit de bibliotheek. Ook studenten die wat langer over hun studie doen. Ik vind dat iets moois. Ik merk dat studenten ook wel eens met iemand anders dan een docent over hun studie willen praten. Dat is erg leuk.”

Inhoudelijk voelt Sergio zich sterk met het onderwijs van de faculteit verbonden. Dat zit zo: in zijn studietijd was hij aan de zware kant. Hij besloot flink af te vallen. Hij werd 25 kilo lichter door te gaan hardlopen. Dat doet hij nog steeds. Hij ontmoette er zijn vrouw door. Naast zijn werk bij de HvA, dat hij drie dagen doet, heeft hij nog een baan.

“Ik werk ook in een hardloopwinkel en als er een wat zwaarder iemand binnenkomt, ben ik altijd blij, want dan kan ik helpen vanuit mijn eigen ervaring. Om zoveel af te vallen ben ik destijds geholpen door een huisarts en een fysiotherapeut. Hun aanpak was toen vrij nieuw. Daarom vind ik het ook leuk om juist op deze faculteit te werken. Studenten gaan niet zomaar de ALO doen, ze hebben echt wat met sport en bewegen.”

Foto: Maarten Albrecht. Tekst: Koen van der Velden Runner’s World NL, juni 2016 Je maakt echt van alles mee bij het hardlopen. Ik schijn aantrekkingskracht te hebben op passanten. Ze schatten mijn snelheid te laag in of lopen in de weg tijdens een hardloopwedstrijd..... Hou me tegen en ik ben niet te remmen, spoor me aan, commandeer, betaal en ik breng er niets van terecht. ~ Marc Callewaert

Pech onderweg bij het hardlopen. Een verhaal over botsingen met passanten. 

‘In maart van dit jaar liep ik de halve marathon van Harderwijk toen er ineens een oudere vrouw met een elektrische fiets overstak. Ze moet me hebben zien aankomen, maar ging toch richting de verkeersregelaar aan de overkant van de weg. Ik kon haar niet meer ontwijken. Ze belandde in het bermgras. Ik vond het zielig, maar was ook een beetje boos. Ze had moeten wachten. Ik twijfelde: moet ik doorlopen of stoppen? Uiteindelijk ben ik doorgelopen, want er stonden genoeg toeschouwers omheen die zich over haar konden bekommeren, al waren er ook mensen die haar uitscholden. Normaal gesproken wil ik graag helpen, maar tijdens zo’n wedstrijd kennelijk niet. Dan is het door, door, door. Voor je gevoel staat er veel op het spel. Ik wilde een goede tijd lopen. Later ben ik wel nog op social media gaan kijken of er niets ernstigs met die mevrouw gebeurd was.

‘Het gekke is: het is de derde keer dat het me overkwam. Tijdens mijn eerste marathon, in Rotterdam, ben ik tegen een oudere meneer aangelopen. Toen zat er een aardig gat voor me. Kennelijk dacht hij dat hij het wel zou redden. Of hij schatte mijn snelheid verkeerd in. Ik moet zeggen: ik loop onregelmatig, versnel soms onbewust. Daar moet ik op letten. Ook bij de marathon van New York, eind vorig jaar, ging het mis. Een man stak over met een kind – zijn dochter, denk ik. Hij had haar aan zijn hand, maar lette nauwelijks op haar. Het was op een druk punt. Niemand stak over, behalve zij. Dat moest wel fout gaan. Ik raakte haar en ze struikelde.

´Easy not competing´ in Apeldoorn  Hardlopen in een wedstrijd kan meerdere doelen hebben. In Apeldoorn heb ik easy gelopen bij de Midwintermarathon, Asselronde. Deze 25 km run was de afsluiting van mijn eerste trainingsweek richting de marathon van Enschede. De afgelopen weken heb ik wel getraind, maar het is nu de hoogste tijd om mijn duurvermogen te verhogen en wat gewicht te verliezen. Mijn doel is namelijk om 3:30:00 te lopen. Gelukkig krijg ik weer ondersteuning van coach German Silva. Een coach met inspirerende verhalen en niet alleen maar loopschema´s. Hij gaf mij de opdracht om 'easy not competing' te gaan lopen.

Ook heb ik nu mooie nieuwe Adidas schoenen met energyboost zolen. Adidas maakt gebruik van het Boost concept.

Gekocht in Apeldoorn bij Marlous van Run2Day. Ik ben even binnengelopen in deze winkel na een sessie in de Politie Academie met het crisis communicatie team. Het was een mooie gelegenheid om mijn tegoedbon in te wisselen. Marlous blijkt halfcrazy te zijn, want ze loopt vaak met haar loopmaatjes van de halfcrazyrunners crew.

Het avontuur begon met een ritje vanuit Amsterdam naar een parkeerplaats bij een kazerne in Apeldoorn. De pendelbus stond verderop al klaar om richting Apeldoorn Centrum te rijden. In de bus zat een bonte mengeling van hardlopers en supporters. Bij schouwburg Orpheus was ik nog even aan het zoeken naar de politiesport ontvangstruimte om me te melden. De eerste medewerkster werkte nog maar een dag bij de schouwburg, maar een andere medewerkster stuurde me de goede kant op. Na aanmelding heb ik nog even snel gekletst: ´Oh, jij bent sergio van twitter. We kennen jou´. Er is een mooi verslag op te lezen. De andere lopers hebben lekker gelopen. Lees het verslag Waakzaam en dienstbaar, ook tijdens het hardlopen. Ik ga in Enschede mijn marathon lopen. Een andere politie hardloopster gaat in Zeeland lopen, omdat haar familie daar is gaan wonen. Niet iedereen laat zich leiden door de deelnemersaantallen van de grootste marathons. Klein is ook fijn! Na het onderonsje met de politie runners ben ik doorgelopen naar de stand van Centraal Beheer Achmea om me om te kleden en nog wat te drinken inclusief klein hapje krentenwegge. Intussen heb ik nog een whatsapp bericht naar Hedwig gestuurd om haar succes te wensen bij haar run. We zijn samen op weg naar een voorjaarsmarathon. Zij gaat lopen in Rotterdam en ik in Enschede. Onverwachts hoorde ik Nesrine mijn naam roepen, toen ik even ging zitten om al mijn hardloopscpullen bijelkaar te zoeken.Kledingkeuze en griep was het onderwerp van gesprek en uiteraard gaven we elkaar ook een kleine update van de hardloopplannen. Nesrine moest al snel weg, omdat zij 10 Engelse mijl ging lopen. Na wat inloopoefening ging ik op weg naar startvak A. Meestal loop ik zonder muziek. Voor de verandering had ik mijn oordopjes en USB stick meegenomen voor beats onderweg. Een easyrun met muziek. De wedstrijd verliep zonder gekkigheden. Alleen vielen mijn oordopjes op 21 km uitelkaar tijdens de 2015 yearmix van Showtek. Ik ben toen even gestopt om ze op te rapen en veilig weg te stoppen in mijn SPIbelt. Hoe easy kan een run zijn..