semantin

Ütülerinizi kireçten nasıl temizliyorsunuz ey cemaati müslimin hahaha

Dip köşe işlerimi yavaş yavaş yapıyorum aşırı iyi geliyor. Geçen hafta yastıklarımı yıkadım alezlerimi hallettim. Perdeleri vs tek tek yıkayıp camını silip astım çok iyi geldi. Beyaz eşyalarımı ara ara eşime çektiriyorum zaten temizliyorum sürekli. Arabanın koltuklarını da foşur foşur yıkadık mis gibi oldu. Arabaya biniyorum çiçek gibi kokuyor hamd olsun. Şimdi aklımda yatağımı temizlemek var. Koltuk makinası bulsam birinden süper olacak aslında. Du bakalım en kötü kendi imkanlarımla halletmeye çalışacağım. Temizlik yapmayı çok seviyorum.

Saat iki de bir arkadaşım gelecekti sözleştik. Tüm hazırlığımı ona göre yaptım. Saat 14.34 ve hâlâ evden çıkmamış. Ve uzak mesafedeyiz yarım saatte yol sürer. Abi en nefret ettiğim şeyler ya en. Tüm keyfim kaçıyor böyle şeylerde

Yani bizimde hayatımız toz pembe değildi kalkıp her sabah pembeye boyayan bendim dedikleri gibi.

Hirai Zerdüş' ün Biz Ayrılmadık Seninle şarkısı çıktı karşıma. Bu grubu Ankara'dayken çok dinlerdim. Kültür ve Turizm Bakanlığında çalışıyordum o zaman. Metroyla giderken başka hiçkimseyi dinlemeden sadece Hirai Zerdüş dinlerdim. Ve o zamandan beridir neredeyse hiç dinlemiyormuşum. Şimdi açtım arkadan çalışıyor. Ve o zamanlarıma gittim. Ah ah Ankara. Her gün nefret ederek yaşadım 8 yıl. Gidersen özlersin demişlerdi. Özlemedim. O zamanki beni özledim sadece.

Neşet Ertaş'ın; "Görünen bir yaram yok ama her yerim sızlıyor." sözünü anladığım vakitler. Hadi iyi geceler.

Geçen bir arkadaşım bana senin daha da olgunlaşacağın zamanları çok merak ediyorum dedi. Nasıl yani dedim. Bilmem çok şey öğrenmişsin bu yaşında dedi ileride nasıl bir kafada olacaksın merak ediyorum dedi. Düşündüm. Üzüldüm. Bazen bu kadar olgun olmak istemediğimi fark ettim. Keşke bazı şeylerde de birileri bizi idare etse. Birisi de o alınır ya öyle demeyelim diye düşünse. Ama yok. Ya aslında kafam çok karışık. Şuan şu satırları bile yazarken kafamda o kadar çok duygu, fikir, anılar el ele geziyor ki. Ha bire biri dikkatimi çekiyor tüm ilgin çevriliyor. Bazen bazı şeyleri kontrol edemiyorum. Geceleri özellikler zihnimi. Onun için erken uyumayı seviyorum. Kendimle baş başa kalınca iyi olmuyor. Her şeyi düşünüyorum. Çevremdeki herkes sessizleştiğimi yalnızlaştığımı söylüyor. Kulak ardı ediyordum ama haklılar sanırım. Şu sıralar kendimi hiç bilmediğim bir şehrin sokaklarında geziyor gibi hissediyorum. Ne nereye gittiğim belli ne de kaybolduğum farkındayım. İşin garibi ağlayamıyorum da. Böyle bir ağlasam rahatlarım belki ama duygum ona bile hissiz. Pek iyi değilim anlayacağınız. Sevdiğim herkes uzakta. Gurbet bitirdi beni. Bu hayatımı da çok seviyorum ama eski hayatımı çok özledim. Kendim gibi olabildiğim insanları çok özledim. Neyse düşmekten de yoruldum. Rabbime güveniyorum. Onu çok seviyorum. Hakkımdaki hayrını bilmiyorum. Ve kul olarak bekliyorum. Gerçekten herkes gidiyormuşta Allah kalıyormuş. Elimi bırakma hiç Rabbim ben sana muhtacım. Umarım hayat, çocukken evde vişne suyundan yaptığımız meybuz kadar heyecanlı olur.

Acı geçiyor.Acı geçiyor da acı çekmiş olmak geçmiyor Sâye.

Burada okuduğum 3 5 arkadaş var. Bulundukları ortamdan çekip çıkartıp mis gibi bir hayat vermek isterdim. Öyle ciğerime dokunuyor.