egedenizimm

Sis bulutu insanların etrafını sarar, acı gerçeği onlar göremez. Vicdanları acımasız piyon gibi kırılır. Bomboş bakarlar gözlerinize, acıyan bakışları sırtınıza bıçak saplar.

Hiçbir şey olmamış gibi önlerine bakarlar, sahte hayatları onlara cazip gelir belki ama suyun altındaki kar kütlesini acı çeken insanı anlayınca görürler.

Bazı kollar sizi sarıp sarmalar, sizi dünyadaki kötülüklerden korumak için cam fanusa koymak isterler. Gözyaşları sessizce nehire akarken boşluk hissi kalbinizi ele geçirir.

Ne yaparsanız yapın o his geçmez, koca bir bulut sizin zihninizi de ele geçirir ve bir gün sizi anlayan insanlarla karşılaşırsınız.

Dertleşirsiniz, birbirinizi korursunuz, hayatınız sizi kırsa da o arkadaşlar sizin için değerli bir elmas gibi gelir. Sonra bir gün sırtınızı bıçaklar biri, çok güvendiğiniz biridir bıçaklayan kişi. "Burada bitirelim," der size.

Kalbiniz ihaneti zor da olsa kabul eder, sessizce kabul edersiniz. Kelimeleriniz farklı yansır ama kalbiniz mühürlü bir mektuba dönüşür.

Denizlerin aşılması mümkün müdür? Peki sizi sevmesi imkansız birini sevmek kalbimizde ne gibi yaralara yol açar? Onu kalbinizden çıkaramazsınız, unutmayı denersiniz hatta unuttuğunuzu sanarsınız. Onu düşünmek size cennetin binlerce katı gibi gelir. Size asıl değer vereni fark etmezsiniz. Her şey size zor gelir belki, ondan vazgeçersiniz bir gün. Aşk, tanımı tek bir sözcüğe sığmayan, binlerce kelimeye eş değer olan en değerli duygudur.

Yeni bir sezona girmiş gibi hissedersiniz, hayatınızı yeniden başlıyor gibi görürsünüz. Sevgi ve aşk benzer kavramlar olsa da ayrı tanımlara sahiptir. Sevgi, sizin tanıdığınız ve samimi gelen arkadaşlarınıza, ailenize, aile dostunuza, aşık olduğunuz kişiye hissetiğiniz koşulsuz bir bağlılıktır. O kişiye hissettiğiniz sadakat ve vefadır. Hayatınızda olan ve hayatınıza giren kişilerin kötü yanlarını yok sayarsınız, öyle bir şey yapmaz sanarsınız.