bıkkınım diyebileceğim başka bir şeyim yok sadece bıkkınım

gönül yuvamı dağlayan nedir nedir bu sonu olmayan arayışlar bulamayışlar kaybedişler nerede zerrelerimde yeşerecek şifa tohumları nerede ruhumdan kopan benliğimin diğer yarısı

her şeye fazlasıyla uzak ama bir o kadar da içten olan yaşamak kargaşasının hissettirdiği o dipsiz bunalımın tam ortasındayım

sükûnet öyle bir hâldir ki dile gelmeyenin anlama kavuştuğu, yokluğun yerini varlığa, varlığın yerini yokluğa bıraktığı, gizin ışık hüzmesinden aydınlığa vardığı, harbe dönmüş gönlün vuslatına erdiği, o yol ki tüm kaybolmuşlukların geride kaldığı sonunda kapısı ardına kadar açılan eve varışın müjdecisi.

her türlü yetersizliğim baş gösterirken sıkıntı duvarlarıyla çevrelenmiş şu ana gark olup kendi içime yok oluyorum

yapılması muhtemel olan tüm yanlışları da yapsak yine kendimizi bir şeyleri düzeltmeye kalkışmanın ve tökezlemenin döngüsü içerisinde de bulsak bir şekilde tutunacağız yaşamın anlama kavuşması adına