.

Δάγκωσε ένα μεγάλο κομμάτι τυρί ευχήθηκε να μη ξανά πέσει σε κατάθλιψη και αποχώρησε.

Στην αποψινή ημέρα, θα έχουμε 3 ιστορίες διαφορετικών μη φανταστικών ανύπαρκτων ανθρώπων και μαζί μας θα τρέχουν τα σύννεφα και θα βράζει ένα αβγό.

_Ένα βράδυ όταν ακόμα ήταν καλοκαίρι, ένας νεαρός βγήκε έξω να περπατήσει την πόλη. Κατέληξε να πίνει σε ένα παγκάκι και ύστερα να ξαπλώνει στα γρασίδια. Μετά από αρκετή ώρα ανεπιτυχών προσπαθειών ανύψωσης κατάφερε να φτάσει στον προορισμό του, σε ένα πέτρινο παγκάκι και κάθισε. Πίσω από τον αριστερό του ώμο, ένας άντρας με γκρίζα μαλλιά κοντομάνικο και βερμούδα φώναζε πράγματα που σε όλους βγάζαν νόημα, κυρίως έβριζε “μωρή καργιόλα, θα σε γαμΉσω μωρή βρωμιάρα, ξεκωλιάρα βρώμα.” δε γύρισε κανείς το κεφάλι του γιατί οι περαστικοί στις 3 τα ξημερώματα είναι περαστικοί των δρόμων εκείνων για παρόμοιους λογους. Λίγο αργότερα ο άντρας εκείνος κατευθύνθηκε προς το πέτρινο παγκάκι και άρχισε να εξετάζει μια θεωρία και ύστερα μίλησε και είπε “Εσύ νεαγέ που κάγεσαι εδώ τώρα κικαι με ακούγ τόση ώρα που φωνάζω και λέω πράματα να ξερεις πως έχω καταλάβ βει ότι είσαι μεθυσμένος και βλέπεις, σπείρες! Σπίτια σπείρες, ββήματα σπέιρες, εμένανα σπείρα, τους πούστηδες ταξιτζήδες σπέιρες, να δες εδώ που τρέχει αίμα απ'το πόδι μου, εκείνοι το καμαν, κάποιος από ‘κεινους το καμε εγώ το ξέρω ΜΠΑΣΤΑΡΡΔΟΙ αλλά εσύ τωρα ζαλισμένος βλέπεις σπείρες ashtu nuk është, νεαρέ μου; Έτσι είναι, αποκρίθηκε εκείνος. Και γιατί συμβαίνει αυτό; είπες ο άντρας, και απ'ολα τα σχήμαατα εσύ βλεπεις, σπείρες; Γιατί συμβαίνει; του ‘κανε ο νεαρός. Γιατί το σχήμα αυτό υπάρχει παντού και οι αρχαίοι μαθηματικοί φυσικοί καλλιτέχνες κι επιστήμονες το θαύμαζαν, το λάτρευαν. Οι ανεμοστρόβιλοι, το κέλυφος των σαλιγκαριών, τα κοχύλια, οι ηλίανθοι, το γάλα στον καφέ, τα αποτυπώματά μας και το dna, και ο γαλαξίας νεαρέ μου, ο γαλαξίας!! Σπείρες!Το "φ”!!!“ "Μάλιστα..γι'αυτό συμβαίνει” έκανε ο νεαρός..“ και να σας ρωτήσω, επειδή το έχω ψάξει κι εγώ αυτό για τη σπείρα..” “Πες μου νεαρέ, πες μου!” “ναι και επειδή το είχα απορία πάντα.. "Τι ειναι; τι;;;” “τελικά αφού τόση ιστορία με το φ, το σχήμα.. γιατι η ίδια η λέξη ξεκινάει από σίγμα;” “ΑΝΤΕ ΡΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΨΩΡΙΑΡΗ ΓΚΩΛΟΠΑΙΔΟ” και άρχισε να τον κυνηγάει ο πρεζάκιας τον νεαρό, αλλά δεν τον έφτασε γιατί πριν που κάρφωσε τη βελόνα στο γόνατο αρχισε να αιμορραγεί.»

“Καλησπέρα σε όλους εσάς. Ονομάζομαι Πίτε. Τώρα θα σας πω την ιστορία μου, κι εσείς θα με ακούσετε. Την γνώρισα ένα μεσημέρι και για αρκετές μέρες δεν έμαθα τίποτα γι'αυτή. Δε μου έλεγε τίποτα, ούτε το όνομά της. Αλλά αυτό καθόλου δεν με ενδιέφερε γιατί πάντοτε επικοινωνούσαμε με κώδικες. Αυτούς τους κώδικες τους κουβαλούσαμε εγώ κι εκείνη, ο καθένας από καιρό στο μυαλό του, στην καθημερινότητα του, και έτσι γνωρίζαμε όταν συναντηθήκαμε ότι η επικοινωνία μας με αυτόν τον τρόπο, τον κωδικοποιημένο, ήταν αρκετή. Ποτέ δεν αναφέραμε ότι επικοινωνούμε με κώδικες. Την ερωτεύτηκα παράφορα, ήμουν όμως πάντοτε συγκρατημένος. Της το εκδήλωνα πάντοτε μέσα από τους κώδικες, ποτέ ανθρώπινα. Εκείνη, γνώριζε πράγματα που εγώ είχα την ανάγκη να μάθω και μια εσωτερική επιθυμία να τα μάθω από εκείνη, πιο ισχυρή από οποιαδήποτε άλλη μπορείτε να σκεφτείτε. Φυσικά, τίποτα απ'όλα αυτά δεν ήταν αληθινό, γιατί τα αληθινά πράγματα τα γνωρίζαμε, εκείνο που συνέχεια μας διέφευγε και δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε ήταν μέχρι που μπορούσε να φτάσει η φαντασία μας. Τα μη πραγματικά δηλαδή πράγματα, για τα οποία οι περισσότεροι σε αυτό το δωμάτιο χρησιμοποιείτε τη λέξη "τρέλα” για να χαρακτηρίσετε, εκείνα για τα οποία επιλέξατε να γίνετε ψυχολόγοι, άλλοι φιλόσοφοι και εκείνοι τους οποίους θαυμάζω πιο πολύ απ'όλους για τη -φαντασία- που διαθέτουν, γιατί εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να φτάσω σε αυτό το επίπεδο, εκείνοι που αποκαλούν τους εαυτούς τους “δασκάλους”. Ναι..τέλος απάντων, δεν θα ήθελα να με παρεξηγήσετε πριν ολοκληρώσω. Η επικοινωνία μας όσο περνούσε ο καιρός γινόταν για εσάς όλο και πιο περίπλοκη, δεν είχα φίλους, αλλά και να είχα, δεν θα μπορούσα να συζητάω μαζί τους για εμένα και για εκείνη. Κανένας δεν θα με πίστευε, κανένας δεν θα καταλάβαινε. Μπροστά μας υπήρχε ένας ολόκληρος κόσμος, κι εμείς είχαμε αφαιρεθεί. Όταν απομακρύνθηκε και άρχισε το βλέμμα της να με γεμίζει ερωτηματικά αντί να μου λύνει απορίες, αρρώστησα. Τόσο πολύ μάλιστα που δεν τα κατάφερα. Την έχω αγγίξει ελάχιστες φορές, δηλαδή, παρόλο που πέρασα τόσο χρόνο μαζί της, ακούμπησα με τα δικά μου χέρια, το δικό μου σώμα, το δικό της, ελάχιστα. Κάναμε έρωτα ένα βράδυ. Της άρπαξα τα χέρια, την έβαλα κάτω, εκείνη έτρεμε αλλά το πρόσωπό της ήταν ανέκφραστο, την έβαλα κάτω βίαια, εκείνη με έσπρωχνε, με κλωτσούσε, το πρόσωπό της ήταν ανέκφραστο, μου έγδαρε το δέρμα, ούρλιαζε αλλά το πρόσωπό της ήταν ανέκφραστο και τότε ήταν που έβαλα το χέρι μου στο στόμα της, γιατί ηταν βράδυ, εκείνη ούρλιαζε και όλοι κοιμόντουσαν, και ακόμα μπορώ να νιώσω τα σάλια της στη παλάμη μου, εδώ, κοιτάξτε, έχω σημάδια απ'τα δόντια της. Εκείνη με κοιτούσε, το βλέμμα της με γέμιζε ερωτηματικά, ένιωθα την αρρώστια μέσα μου να ξεσπάει και να εξαπλώνεται σε κάθε μου κύτταρο, το σώμα μου να κινείται πάνω κάτω, μέσα έξω ολοένα και πιο γρήγορα και τα χέρια μου από το στόμα της στο λαιμό της, να τον σφίγγουν, εκείνη να γουρλώνει τα μάτια, το πρόσωπό της ανέκφραστο, τα χέρια της στο πάτωμα, το στόμα της κλειστό, τα χέρια μου στο λαιμό της να τον σφίγγουν, τα μάτια μου γουρλωμένα πάνω στα δικά της και ο ιδρώτας μου να στάζει ρυθμικά στο μάγουλό της. Ένιωσα το μουνί της να χύνει, την ανάσα της να κόβεται, την αρρώστια μου να πεθαίνει. Κάναμε έρωτα. Κι από τότε είμαι σαν όλους εσάς. Ανθρώπινος, αποκωδικοποιημένος, υγιής και φυσικά ένοχος, ή βιαστής, ή φονίας, όπως επιθυμείτε. Αυτό ακριβώς είμαι. Σας ευχαριστώ εξώ και γύρω απ'την καρδιά μου, τα από μέσα τα κρατάω για τον εαυτό μου, για τον χρόνο σας και τα βλέμματά σας, Μπορείτε τώρα να συνεχίσετε ευχαρίστως με τις καταθέσεις σας, τις αποπληρώσεις σας, τις ανανεώσεις σας ή οτιδήποτε ήρθατε να κάνετε σε αυτήν εδώ την τράπεζα..Πάντως, θα συμφωνήσετε κι εσείς πιστεύω μαζί μου, πως περισσότερες θα ήταν οι πιθανότητες να ήσασταν εδώ σήμερα παρόντες σε μια ένοπλη ληστεία τραπέζης, παρά στην αφήγηση μιας τέτοιας ιστορίας.. Γι'αυτό, την ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Καλό σας μεσημέρι και αντίο σας, πηγαίνω για ύπνο!“