almira

Daha çok sayayım mı?

"Yanımda olup da tek huzur bulan kişi sensin."

Seni ölünceye... :)

Herşeyi olduğunu düşünen bir egoistin ise aslında hiç birşeyi yoktur.

"Evet bir ölüyüm fakat hala dökecek gözyaşlarım var... "

Ve içerisinde tıkanıp kalmış belki de kimsenin duyamayacağı o son çığlık, son umut.

Ben onlara uyup bir şeyi yapmayıp pişman olacağıma, yapıp pişman olmayı yeğlerdim.

Şimdi lâl olsak ne olur?

Herkesin içinden en az bir kez kurmuş olduğu o cümle, içindeki o çaresizlik. Biz insanlar her zaman sevilmek istedik, sevmek, birinin gözdesi, en zayıf noktası olmak... Her zaman bencildik. Herkes istedi bunları fakat kimse suçu kendinde aramadı. Suç her zaman karşı tarafta mıdır oysaki? Kendinde suç bulamaz mısın? Yoksa düşünmedin mi hiç? Tabii suç bulmak da bencilce konuşmak varken ağzımızdan çıkan yüksek notalı çığırışlar bizi düşüşe sürükler. İnsan bu,konuşmaktan anlar. Bağırınca savaşır bu beyin. Bağırdığımız zaman anlaşılmayız böyle ciddiye alındığımız yanılgısına kapılırız. Her zaman doğamız gereği savunmak için ağzımıza geleni söyledik biz. Karşı taraf nasıl duyar? Ne düşünür? Nasıl çözebiliriz? demedik. Lakin zaten düşünen varlıklar değiliz biz, bencil varlıklarız. Diyoruz ya, adı üstünde insan. Beş harf, bir ömür, bir ölüm.