Sabeire

Monotipos, cadriños con técnicas mixtas (estampación, transfer e ilustración)

Algúns deste cadriños están dispoñibles para a súa venda na lapela de “tenda” neste mesmo blog.

Monotipos, cadriños con técnicas mixtas (estampación, transfer e ilustración)

Algúns deste cadriños están dispoñibles para a súa venda na lapela de “tenda” neste mesmo blog.

O debuxo é o dunha muller chorando. Un corpo espido, natural e non sexualizado. Máis grande ca todas nós, coa cabeza lixeiramente inclinada. Apareceu así, á intemperie, no xaneiro de 2017. Tempo despois souben que o debuxo era de Raquel Germade.

Co pasar dos meses, alguén perfurou 9 buracos arredor dos xenitais da muller representada.

En xullo de 2018 alguén cubriu de pintura rosa o corpo da muller: dende os ombreiros ata os nocellos, tapando peitos, ventre e xenitais e deixando ver só as pernas e a  cabeza. Os buracos agora quedaban cubertos de pintura rosa e as bágoas tapadas.

A finais do verán de 2018 alguén pintou no seu ventre cun rotulador azul permanente a seguinte frase en maiúsculas: “MUSULMANES, BASURA, FUERA” Tamén pintaron unhas liñas perto das perforacións no cemento que cadran á mesma altura dos xenitais da muller.

Hai unhas semanas, en outubro de 2018, alguén riscou a palabra “MUSULMANES” quedando só lexible dúas palabras: “BASURA, FUERA” sobre o corpo espido da muller.

A parede é o campo de batalla de Babara Kruger ou o “Rhythm 0” de Marina Abramović.

Que molesto é o noso corpo, aínda máis se non se axeita á norma, aínda máis cando non se expón para ser visto aos ollos dos homes, aínda máis cando mostra emocións e se humaniza, aínda máis cando se presenta máis grande e poderoso que os corpos reais.

A muro tapiado non se vai revelar.

O sistema fala nesta parede do Home Santo.

Cultura da violación.

Terrorismo machista.

Ventres de aluguer. Leis antiaborto. A violencia obstétrica.

Os piropos. As enrugas evitadas. Os complexos adquiridos.

O sistema fala nesta parede con moitos trazos de varias mans. Os nosos corpos como sendo libros de colorear para que outros lles dean color, connotación, para que se recorten, para que esgacen, se dobren, tapen… se furen. Corpo como continente sen contido. Fixeron da representación dun corpo nunha parede un taboleiro que vai aos poucos mostrándonos a cruel realidade deste patriarcado.

AS ESTREMAS

Monotipos realizado con planchas de xelatina.