pahina

Sana ang aking pag layo ay hindi mangahulugan ng kahinaan

Sana maunawaan na kailangan ko lang piliin ang sarili kong katahimikan

Sana marinig ang tinig na walang binibigkas kahit isang titik

Dahil nuong ipinagsisiksikan kong maintindihan ang bawat pagbigkas ng pantig,

Everyone will just judge you

Enough of this shit

Specially during the night

When the moon and the stars shine

Like how my eyes glow seeing them from afar

And knowing they exist

I found rest in the dark

With such kind of lights

Where darkness seemed to be my escape

Like a prison begging for freedom

Atleast I know, I can be free

But things changed,

Drastically, I am becoming a fan of sunshine

As the light touches the horizon

And the darkness that rested for hours vanishes slowly

Here’s to another sunshine and another day

Here’s to the one

Here’s to my sunshine

You gave me hope

That darkness exists

Escapes are beautiful

But sunshine also does

At naririto ako, Nakikinig sa iyong paghilik. Inaalala ang mga panahong tayoy sabik na sabik sa bawat halik. Ngunit sabi mo, “hindi na ako babalik”. Naririto ako. Nagaalala sa kinabukasang akoy Malapit nang mapalitan. At ang puso ko, heto sugatan. Naririto ako, Naghihintay na baka sakali, Ika’y babalik muli. Però sabi mo, hindi. Naririto ako. Umaasang mamahalin mong muli Ng walang pagaatubili Walang pakialam sa sakit na dulot ng salitang aking binali Noong iniwan kita Sinaktan kita Pinagpalit kita Ano pa ba? Walang katapusang paghingi ng patawad sa lahat ng sakit na tiniis sa piling ko. At ngayong naririto ako. Sising sisi sa lahat ng kagaguhan ko na walang ibang inintindi kundi ang sarili Naririto ako. Naghihintay na baka sakali, Baka sakali lang naman. Ikaw naman ang bumali sa mga sinabi mong hindi ka na babalik Naghihintay na baka paggising mo Handa ka nang muli Handa ka nang mahalin akong muli Ng walang pagaatubili At hayaan ang takot mo At palitan ng tiwala mo Tiwalang naririto lang ako Hindi ka na bibiguin Hindi ka na sasaktan Hindi ka na ipagpapalit

The clock’s tik tok Trembles me Hey, please stop I want you to stop there When we are just here Talking bout non-sense things That pissed her But it won’t stop

Memories with you are like photographs That I can still remember every detail And i can draw the plot. They are like songs That I can still remember every word And I can write the lyrics.

Siya ang araw, Ako ang buwan.