𝐴𝑑𝑎

Hayatında yapmayı istediği şeyleri gerçekleştirmiş biriyle karşılaştığında, onun gölgesini alıp aynada kendi üzerine dikmeye çalışıyordu insan. Daha önce hiç dikiş tutmamış ellerini, avuçlarına batırıp durduğu kör bir iğneyle dolduruyor ve istedikleri olana kadar geçirip duruyordu sert kumaşa. Birazdan giyeceği o kumaş, gölgesini çaldığı o insanın korkunç anılarını taşıyordu halbuki. Zamanın bıraktığı ayak izleri sivri ve üzerine not aldığı ilaçların dozajı ayarsız.