dün akşam meditasyon yapmaya çalışırken fark ettim. ne kadar durdurmaya çalışsam da sel gibi düşüncelerim geri geliyo. sanırım bazı insanlar düşüncelerini dışarı iterek rahatlayabiliyo sadece ama ben sadece bunu yaparak rahatlayamıyorum. dışarı itmek yerine bazen de tamamen içeri akmasına hepsini süzgeçten geçirip ayıklamaya ihtiyacım var. ne kadar meditasyon yaparak dingin bi beyine ulaşmaya çalışmam gerekse de bazen kaotik beynimin de o durumuna ihtiyacım var sanırım.

bunu biraz yenmek için düşünmemeyi değil de tam olarak o seslere odaklanıp dinlenmesi gerekiyor sanırım. belki de hiç odaklanmadığım için onlara sürekli bu kadar konuşuyolardır. o yüzden ne kadar canımı sıksa da arada sadece kendi düşüncelerimi dinlemek ve varsa çözüm üretmek için kendimi dinlemeye oturuyorum bazen.